نشانگان شب خوري

نشانگان شب خوري(Night Eating Syndrome) اختلالي است که در آن الگوي غذايي و خواب فرد تغيير مي کند. مطالعات انجام يافته در اين زمينه نشان مي دهد که مبتلايان به اين اختلال بخش اعظم غذاي خود را در طي ساعات شب و زمان بيدار شدن هاي متعدد از خواب دريافت مي نمايند. مطالعات جديد تر حاکي از آن است که گرچه تعداد بيدار شدن هاي شبانه در مبتلايان بيش از افراد سالم بوده، اما زمان خواب و برخاستن از آن در هر دو گروه مشابه است و تغيير ريتم غذايي به طور ثانويه الگوي خواب را تغيير مي دهد. داروهاي محرک سيستم «سروتونين» به عنوان درمان اختلال «NES» مطرح شده اند.
اختلال شب خوري با تغييرات الگوي غذايي فرد، بيدار شدن هاي شبانه مکرر و تمايل به غذا خوردن در اين زمان ها شناخته مي شود. افزايش دريافت کالري با افزايش وزن و ازدياد خطر چاقي در اين مبتلايان همراه بوده است.
تغييرات هورمون «کورتيزول» نيز از ديگر ويژگي هاي اختلال شب خوري است. دروه هاي استرس و زمينه هاي خانوادگي با اين پديده ارتباط دارند، اما اينکه عامل ايجاد کننده هستند، يا تنها ارتباط آماري با مساله داشته اند، مشخص نشده است.

درمان NES:
 

هيچ يک از اقدامات درماني با داروهاي ضد افسردگي، ملانونين، گياهان دارويي و هيپنوتيزم موفقيت آميز نبوده اند و تنها درمان با داروهاي انتخابي مهار کننده برداشت «سروتونين» سودمند گزارش شده است.
دوره درمان 12 هفته اي، با کاهش بيداري شبانه (به ميزان نصف)، غذا خوردن شبانه (به ميزان يک سوم) و دريافت کالري شبانه (به حدود نصف ميزان پيش از درمان) همراه بود. ميانگين کاهش وزن ايجاد شده در گروه درمان، نزديک به 5 کيلوگرم گزارش شد. امتيازات مربوط به وضعيت روحي مبتلايان نيز بهبودي قابل توجهي را نشان مي داد.

نتيجه گيري:
 

درمان هاي دارويي با عوامل محرک سيستم «سروتونين» در مغز اثرات سودمندي را نشان داده است. اما اينکه مصرف غذاهاي محرک توليد«سروتونين» در مغز (نظير کربوهيدرات ها و شير شکلات) نيز مي توانند در بهبود اختلال ياد شده موثر باشند، تاکنون مورد بررسي قرار نگرفته است.
منبع:نشريه دنياي تغذيه - ش100