در دنياي علم، داستانهاي مشابه زيادي هستند كه دانشمندان به خاطر كمبود داوطلب يا گزينه ي جايگزين، خود را موضوع آزمايش هاي شان قرار داده اند، اما موارد بسيار ديگري نيز وجود دارند كه با وجود در اختيار داشتن گزينه هاي متعدد، افراد براي نمايش قدرت خود را در معرض آزمايش هاي علمي وحشتناكي قرار داده اند.
نشريه ي «گاردين» ليستي كامل از مقاوم ترين، شجاع ترين و گاه جان سخت ترين دانشمندان زن و مرد در اين زمينه منتشر كرده است. در اين ليست نمونه ها يي از دانشمندان قدرتمند ديده مي شوند، هر چند در بعضي از مواقع، آزمايش هاي انجام شده پا را از مرز منطق و عقل فراتر گذاشته اند!
هنري هد
او پزشك بيمارستان لندن بود كه بازوي خود را به منظور كشف تغيير احساس در زمان قطع شدن اعصاب پيراموني و رها كردن آن ها براي بهبود پيدا كردن تحت عمل جراحي قرار داد.
«اليزي ويدوسون»
بيوشيميدان كالج امپريال لندن به همراه همكارش «رابرت مك كين»به منظور بررسي آثار محدود كردن كالري بر روي سلامت بدن، رژيم غذايي شديدي را براي مدتي طولاني بر روي خود اجرا كردند. او از نتيجه ي مطالعات خود توصيه هاي حياتي را براي كمك به افرادي كه در كمپ هاي نازي براي مدتي طولاني در گرسنگي شديد قرار داشته و دچار سوء تغذيه شده بودند، به دولت بريتانيا عرضه كرد.
«گودرون فلوژر»
اين زن اتريشي به منظور مطالعه بر روي گرگ ها همواره در تعقيب و رديابي آن ها بود. طي يكي از سفرها او در حالي ديده شده كه در نزديكي گله يي از گرگ ها، براي نزديك تر آوردن آن ها، بر روي زمين دراز كشيده و خود را طعمه قرار داده بود!
«لئونيد روگوزوف»
اين پزشك روسي در سال 1960 در ايستگاه تحقيقاتي شوروي مشغول به كار بود. او در اين دوره دريافت كه مبتلا به «پريتونيت» شده و بنابراين تصميم گرفت آپانديس خود را جراحي كند. اين جراحي عجيب دو ساعت طول كشيد و او چهار شب پس از جراحي توانست فعاليت هاي روزانه ي خود را از سر بگيرد.
«سيسلي ويليامز»
يكي از اولين پزشكان زن بريتانيايي كه در زمينه ي بيماري هاي كودكان تخصص داشت و رژيم غذايي غني از پروتئيني را در حين فعاليت در آفريقا خلق كرد كه جان بسياري از انسان ها را نجات داد. طي جنگ جهاني دوم و پس از سقوط مالايا او دستگير شده و در دو زندان مختلف در ژاپن اسير شد. او در اين دوره نيز به فعاليت هاي خود ادامه داد و با به خطر انداختن جان خود به درمان بيماران پرداخت.
«جان استپ»
جراح سابق نيروي هوايي آمريكا كه به واسطه ي يك سري آزمايش ها كه به منظور شناسايي بالاترين سرعت و شتابي كه انسان مي تواند از آن جان سالم به در ببرد، به سريع ترين مرد جهان مشهور شد.
او ماجراجويي هاي خود را با كمك وسيله ي نقليه يي انجام مي داد كه به آن موتور جت وصل شده بود و نتيجه آزمايش هايش، استخوان هاي شكسته، شبكيه ي چشم متلاشي شده و چندين آسيب بدني جدي ديگر بود!
«مايك استرود»
دانشمند بريتانيايي در بيمارستان عمومي «ساوت هامپتون»كه در زمينه ي مقاومت انسان و محيط هاي دشوار تخصص دارد. او در چندين سفر اكتشافي قطبي حضور داشته كه طي يكي از اين سفرها عمل نمونه برداري از بافت ماهيچه ي پاي خود را بدون استفاده از مواد بي حس كننده انجام داد.
«آيزاك نيوتن»
از مشهورترين دانشمندان جهان كه با آزمايش بر روي بدن خود هيچ مخالفتي نداشت. در يكي از موارد او سوزني را در كاسه ي چشم خود فرو برده و آن را به پشت كره ي چشمش فشرد تا انحناي آن را تغيير دهد. نتيجه ي اين آزمايش مشاهده ي چندين دايره ي سفيد، سياه و رنگي گزارش شده است.
«ادوارد هريسون»
شيميداني كه به ازاي ابداع ماسك ضد گاز طي جنگ جهاني اول جان خود را از دست داد، ابداعي كه نجات دهنده ي جان هزاران نفر در جنگ شد. او براي ابداع اين ماسك خود را در اتاقك هاي سر بسته در معرض گازهاي سمي قرار مي داد و در نهايت در سن 49 سالگي جان خود را از دست داد.
«تيموتي ليري»
روانشناس آمريكايي كه ريچارد نيكسون را خطرناك ترين مرد آمريكا مي دانست و به اين شهرت داشت كه به بهانه ي انجام مطالعات علمي به شدت از داروهاي روانگردان استفاده مي كند.
«بري مارشال»
پزشك استراليايي كه يك ظرف كشت باكتري مملو از باكتري «هليو باكتر پيلوري» را نوشيد تا ثابت كند اين باكتري باعث زخم معده شديد مي شود، البته در نهايت موفق شد به خاطر تلاش هاي فراوانش جايزه ي نوبل را دريافت كند.
«آناتولي بوگروسكي»
در سال 1978 اين دانشمند روسي در قدرتمندترين دستگاه شتاب دهنده ي ذره يي شوروي سابق، دچار حادثه يي كوچك شد. به دليل نقص در تجهيزات ايمني يك پرتو پروتوني با سر او برخورد كرد و او نوري درخشان تر از هزاران خورشيد را در برابر چشمانش مشاهده كرد. در حالي كه پزشكان از او قطع اميد كرده بودند، بوگروسكي به شكلي عجيب زنده ماند و جدا از حمله هاي گاه و بي گاهي كه به او دست مي دهد، گنجايش ذهني اش دچار آسيب ديدگي نشد.
«لارنس پاتريك»
متخصص بيومكانيك آمريكايي كه در اجراي آزمايش هاي ساختگي تصادف هاي انساني تخصص داشت!او كه از محققان دانشگاه «وين استيت» به شمار مي رفت به بهانه ي يافتن روش هاي ايمني در پي اطلاعاتي درباره ي حوادثي بود كه انسان مي توانست در برابر آن ها دوام بياورد.در يكي از اين آزمايش ها قطعه ي فلزي ده كيلوگرمي به سينه ي او كوبيده شد تا اثرات مخرب كيسه هاي هواي درون خودروها مورد بررسي قرار گيرد. او همچنين براي بررسي تاثير شتاب و سرعت بالا بر بدن انسان بارها بر نقليه هاي جت دار سوار شد. در آزمايشي ديگر براي درك دقيق مكانيزم خردشدگي، وزنه يي سنگين بر روي گونه اش كوبيده شد.
منبع:نشريه 7 روز زندگي، شماره 116.
