به خاله سلام کن هانی!

هربار که فرزندتان را با فردی جدیدآشنا می کنید او پشت شما پنهان می شود؟ وقتی سوالی از او می پرسند سرخ می شود ؟ از جواب دادن طفره می رود؟ خجالت معمولا در سن (5، 6و7)سالگی به اوج خود می رسد واگر درمان نشود در آینده می تواند مشکلاتی را برای کودک به وجود آورد .خوشبختانه هیچ گاه برای درمان خجالت دیر نیست. این (10) راهکار به شما در برطرف کردن خجالت کودک تان یاری می رساند.

اگر کودک تان خجالتی است ،لازم نیست تولد بگیرید وتمامی دوستان را دعوت کنید.اورا مجبور نکنید به تولد دوستانش برود ودر جمعی از بچه ها حاضر شود. معمولا کودکان خجالتی ترجیح می دهند وفقط با یک نفر بازی کنند.سعی کنید کودکی که به عنوان هم بازی برای او انتخاب می کنید کوچک تر از او باشد تا بتواند بر وی تسلط یابد و اعتماد به نفس پیدا کند.
در صورتی که گمان می کنید کودک تان بیش از حد خجالتی شده او را پیش یک روانشناس ببرید و مشورت کنید.

خجالت کشیدن به عنوان یک مکانیسم دفاعی خیلی هم بد نیست. بدون آنکه این موضوع را در نظر کودکان خیلی خوب جلوه دهید، سعی کنید آن را نیز از شکل یک نقص،عیب و گناه نابخشودنی درآورید و به کودک بفهمانید که باید به آنچه هست احترام بگذارد.از تجربیات خود برای او بگویید و اجازه بدهید او کم کم از این حالت روحی فاصله بگیرد.

در خانه خاله بازی کنید،اجازه بدهید در هیئت یک بازی صحنه های زندگی واقعی تکرار شود.این نوع بازی ها اضطراب او را کم کرده و سبب صمیمی شدن او می شود.خواندن شعر یا تئاتر بازی کردن سبب می شود به مرور اعتماد به نفس پیدا کند و هر بار پا را مقداری از حوزه خود فراتر بگذارد.

از گفتن جملاتی نظیر «او را ببخشید، کمی خجالتی است!»خودداری کنید .بیان چنین جملاتی سبب می شود کودک شما گمان کند دچار مرضی درمان ناپذیر و خجلاتی بودن جزو ذات او است .بیان این جملات حتی توجیهی برای او می شود تا نخواهد تغییر کند و از هر موقعیت اجتماعی که برایش سخت است بگریزد.

ورزش هایی مثل جودو و کاراته می تواند به کودکان خجالتی کمک کندبا احساس حقارت مبارزه کنند. کلاس های هنری نیز باعث می شود او احساسات خود را نشان داده و رنج هایش را بیرون بریزد. نکته مهم این است که اگر کودکتان علاقه نشان می دهد نامش را دراین کلاس ها ثبت نام کنید در غیر این صورت احتمال دارد کودک تان منزوی تر از قبل شود.

ثبت نام نکردن کودک در کلاس ورزش به این بهانه که او خجالتی است ،موضوع را اسفناک تر از آن چیزی می کند که هست. ترس والدین به کودک القا شده و همین امر سبب ترس او و خجالتی تر شدنش می شود. باید اجازه داد کودک با مشکلاتش کنار بیاید و جایگاهی در میان دیگران برای خود باز کند.
مراقب نکته ای دیگر نیز باشید . خجالتی بودن نباید ادب را از کودک بگیرد. وقتی جایی می روید با کسی روبه رو می شوید از او بخواهید سلام کند یا بابت کادویی که دریافت کرده تشکر کند.

در پی هر پیشرفت کوچکی او را تحسین کنید.کودکان خجالتی همیشه فکر می کنند دیگران در مورد آنها بد قضاوت می کنند. پس هر بار کار درستی انجام می دهد او را تشویق کنید. مثلا بگویید «من به تو افتخار می کنم.تو توانستی از ترست فاصله بگیری». «چه قدر شجاعی!»و... این امر سبب می شود حس عشق در او جان بگیرد.

کودکان خجالتی دربرابر حرف های اطرافیان بسیار حساس اند. حرف زدن در مقابل او با مادر دوستش تنها وضعیت را وخیم تر خواهد کرد. کودکان خجالتی بیش از قضاوت های منفی به قضاوت های مثبت محتاج اند.

تشویق کردن کودکان خجالتی برای پیوستن به دیگران تنها وضعیت را بدترمی کند.باعث می شود این حس به کودک منتقل شود که والدین او را نمی فهمند و او بیشتر در خودفرو می رود و منزوی می شود. کنار آمدن با خجالت باید به تدریج و به آرامی صورت پذیرد.

کودکان خجالتی از اینکه مورد قضاوت دیگران قرار بگیرند ،در هراسند. اضطراب ناشی از این موضوع سبب بروز حس حقارت در آنها می شود. لازم است به طور مرتب به حرف های کودک و چیزهایی که از اطرافیان شنیده گوش کنید. به او اعتماد به نفس بدهید. هرچه شما بیشتر با او صحبت کنید،برقراری ارتباط با دیگران نیز برای او راحت تر خواهد شد.

منبع: نشریه شهرزاد شماره 16