كودكان و دروغگويي
گفتن داستان هاي مختلف، براي سرگرم كردن مردم در تمام سنين راه شگفت انگيز و بسيار موثري است. بچه هاي كوچك 4 و 5 ساله همان طور كه از شنيدن داستان هاي افسانه اي لذت مي برند، با سر هم كردن اين داستان ها نيز جور هستند؛ به طوري كه حتي گاهي در قصه گويي، تخيل را به دروغ تبديل مي كنند.
البته سعي كودكان هميشه بر اين دليل نيست كه عمدا حيله زده و ديگران را نمي بيند، بلكه اين فقط به اين دليل است كه آنها قادر به تشخيص و تمايز اينكه چه چيز واقعي است و چه چيز ساخته قوه تخيل بيش فعال آنهاست، نيستند. همچنين قصه گويي خلاقانه و تخيل، يك فعاليت عادي و معمولي براي كودكان در اين سن محسوب مي شود، به طوري كه شواهد نشان مي دهد كودكي 6 ساله قادر است بين تخيل و واقعيت تمايز قايل شود.
كودكان 6 تا 9 سال نسبت به كودكان ديگر سنين به صورت قابل توجهي كمتر دروغ مي گويند، با اين وجود برخي از منابع معتبر از جمله خود والدين ابراز مي كنند كه همه كودكان در موارد خاصي دروغ مي گويند.
مطالعاتي كه توسط دانشكده كشاورزي و علوم حياتي دانشگاه آريزونا انجام گرفته نشان مي دهد كه دروغگويي مي تواند به 4 طبقه تقسيم شود:
1- در جهت مسايل اجتماعي: دروغگويي به منظور حمايت كردن، نيكي كردن، يا كمك كردن به شخصي ديگر.
2- به منظور بالا بردن خود: درغگويي براي اجتناب از شرمنده شدن و خجالت كشيدن يا تنبيه شدن و مورد سرزنش قرار گرفتن به گونه اي كه به كسي لطمه اي وارد نشود.
3- دروغگويي ناشي از خودخواهي: دروغگويي براي پيشرفت و ترقي، حمايت از خود در قبال ديگران يا براي مخفي كردن سوء عمل يا رفتاري نادرست.
4- دروغگويي ضد اجتماعي: دروغگويي به گونه اي كه عمدا به ديگران لطمه اي وارد شود.
از آنجا كه صداقت و عدم صداقت، رفتارهايي از قبل آموخته شده هستند، ما به عنوان بزرگتر بايد نقشي اساسي را براي كمك به كودكان بر عهده بگيريم تا آنها بتوانند نياز به راستگويي و بيان حقايق را درك كنند. به عنوان مثال راجع به اهميت صادق بودن و تاثير آن بر به وجود آمدن اعتماد در روابط با يكديگر صحبت كنيد. به كودكان كمك كنيد تا متوجه شوند كه هميشه گفتن حقيقت، شجاعت و غيرت مي طلبد و نيز خالق ما، خدايي است كه هرگز دروغ گفتن را دوست ندارد.
هنگامي كه كودكان دروغ مي گويند در برابر آنها رفتاري متواضعانه و رابطه اي عميق و باقي به اعتبار خود داشته باشيد ـ اين همان چيزي است كه كودكان به آن احتياج دارند تا حقيقت را جايگزين دروغ كنند.
منبع: ماهنامه آموزشي کودک شماره 50
البته سعي كودكان هميشه بر اين دليل نيست كه عمدا حيله زده و ديگران را نمي بيند، بلكه اين فقط به اين دليل است كه آنها قادر به تشخيص و تمايز اينكه چه چيز واقعي است و چه چيز ساخته قوه تخيل بيش فعال آنهاست، نيستند. همچنين قصه گويي خلاقانه و تخيل، يك فعاليت عادي و معمولي براي كودكان در اين سن محسوب مي شود، به طوري كه شواهد نشان مي دهد كودكي 6 ساله قادر است بين تخيل و واقعيت تمايز قايل شود.
كودكان 6 تا 9 سال نسبت به كودكان ديگر سنين به صورت قابل توجهي كمتر دروغ مي گويند، با اين وجود برخي از منابع معتبر از جمله خود والدين ابراز مي كنند كه همه كودكان در موارد خاصي دروغ مي گويند.
مطالعاتي كه توسط دانشكده كشاورزي و علوم حياتي دانشگاه آريزونا انجام گرفته نشان مي دهد كه دروغگويي مي تواند به 4 طبقه تقسيم شود:
1- در جهت مسايل اجتماعي: دروغگويي به منظور حمايت كردن، نيكي كردن، يا كمك كردن به شخصي ديگر.
2- به منظور بالا بردن خود: درغگويي براي اجتناب از شرمنده شدن و خجالت كشيدن يا تنبيه شدن و مورد سرزنش قرار گرفتن به گونه اي كه به كسي لطمه اي وارد نشود.
3- دروغگويي ناشي از خودخواهي: دروغگويي براي پيشرفت و ترقي، حمايت از خود در قبال ديگران يا براي مخفي كردن سوء عمل يا رفتاري نادرست.
4- دروغگويي ضد اجتماعي: دروغگويي به گونه اي كه عمدا به ديگران لطمه اي وارد شود.
از آنجا كه صداقت و عدم صداقت، رفتارهايي از قبل آموخته شده هستند، ما به عنوان بزرگتر بايد نقشي اساسي را براي كمك به كودكان بر عهده بگيريم تا آنها بتوانند نياز به راستگويي و بيان حقايق را درك كنند. به عنوان مثال راجع به اهميت صادق بودن و تاثير آن بر به وجود آمدن اعتماد در روابط با يكديگر صحبت كنيد. به كودكان كمك كنيد تا متوجه شوند كه هميشه گفتن حقيقت، شجاعت و غيرت مي طلبد و نيز خالق ما، خدايي است كه هرگز دروغ گفتن را دوست ندارد.
هنگامي كه كودكان دروغ مي گويند در برابر آنها رفتاري متواضعانه و رابطه اي عميق و باقي به اعتبار خود داشته باشيد ـ اين همان چيزي است كه كودكان به آن احتياج دارند تا حقيقت را جايگزين دروغ كنند.
منبع: ماهنامه آموزشي کودک شماره 50
