کربن و سلامت

نويسنده: مريم علي نجيمي پژوهشگران به کمک فناوري هاي مدرن پاسخ هايي براي چالش هاي زيست محيطي دراز مدت ناشي از تغييرات آب و هوا يافته اند. آنها به دنبال کاهش گازهاي گلخانه اي هستند اين گازها به حيات کره زمين آسيب هاي فراواني وارد مي کنند و باعث از بين رفتن لايه اوزن مي شوند. آنها به فناوري هاي جديد روي آورده اند تا مشکلات ناشي از تغييرات آب و هوا را کاهش دهند.

کربن
 

کربن عنصري غير فلزي با علامت شيميايي C يکي از فراوان ترين عناصري است که به اشکال متعدد طبيعي وجود دارد. اين عنصر چهار ظرفيتي است و خاصيت تشکيل مواد مرکب زنجيري و حلقوي را دارد. کربن در کليه مواد آلي نباتي و حيواني وجود دارد. شاخه بزرگي از شيمي آلي، شيمي مواد ترکيبي کربن است. کربن بي شکل و سياه، داراي وزن مخصوص 1/88 است. اين عنصر در حالت زياد مي سوزد و با جذب اکسيژن تشکيل اکسيدهاي ساده COو CO2 مي دهد. کربن به صورت هيدروکربورها درنفت و به صورت هيدرات هاي کربن در زغال سنگ و گياهان يافت مي شود. کربن براي مصارف شيميايي، متالوژي يا صنعتي به صورت مواد مرکب در درجات ابعاد و اشکال مختلف ديده مي شود و يا به صورت زغال هاي فعال، زغال چوب، گرافيت، دوده، کربن، قطران، زغال سنگ و کک نفتي ديده مي شود که منابع عمده کربن عنصري هستند. کربن 13 يکي از ايزوتوپ هاي کربن است که به عنوان ردياب در تحقيقات زيست شناسي بکار مي رود و کربن 14 يا کربن راديو اکتيو که داراي عمر طولاني تر است در هوا وجود دارد و با بمباران نيتروژن توسط پرتوهاي کيهاني در ارتفاعات تشکيل مي شود و وارد مراحل رشد گياهان مي شود و نيمه عمر آن حدود 600 سال است و از نيتروژن و يک سيکلوترون (شتابگر) ساخته مي شود.

کربوهيدرات ها
 

کربوهيدرات ها ترکيبي از کربن ها، هيدروژن و اکسيژن هستند اين مواد محصول عمده فتوسنتز گياهي بوده و به صورت سلولز بخش اعظم گياهان زنده را تشکيل مي دهد. کربوهيدرات ها منشأ انواع سوخت مانند الکل (از راه تخمير) زغال سنگ (از راه فسيل شدن) و چربي هاي (از راه تبديل بيولوژيکي در حيوانات) هستند.

دي اکسيد کربن موجود هوا و خطر زيست محيطي
 

در حال حاضر ميزان دي اکسيد کربن در اتمسفر 379 واحد در ميليون است يعني فقط 21 واحد باقي مانده است تا به مرز 400 واحد برسد. دانشمندان معتقدند که ظرف ده سال يا کمتر از آن، حجم دي اکسيد کربن، به عدد فوق خواهد رسيد زيرا هم اکنون سالانه بيش از 2 درصد در سال بر ميزان آن افزوده مي شود که اين يک بمب اکولوژيکي است که آغاز به کار کرده و تيک تاک مي کند.

پيامدها
 

پيامدهاي گذشتن دماي زيست کره از آستانه (افزايش 2 درجه سانتيگراد گرماي زمين) فاجعه آميز است يعني به خطر افتادن جوامع بشري و اکوسيستم هاي کره زمين، به عنوان مثال، با رد شدن از آستانه وارد اقليمي از نابودي و مرگ خواهيم شد. آسيب هاي اساسي بر کشاورزي وارد خواهد آمد. بخش عمده اي از جمعيت کره زمين با کمبود منابع آب مواجه مي شوند و سلامتي عمومي به مخاطره خواهد افتاد.
منبع: همشهري (آيه) تير 88