عاد
نويسنده: حسن رضايي هفتادور
عاد؛ قومي باستاني که هود نبي (ع) براي هدايت شان فرستاده شد.
اين کلمه بيست و چهار بار در قرآن به کار رفته است.
قوم عاد قبيله اي نيرومند بوده که پس از قوم نوح مي زيسته است. عاديان توانمند بودند و به قدرت و آوازه بلندشان مي نازيدند. هود نبي (ع) براي هدايت آنها فرستاده شد, اما موعظه هايش عمدتاً بي حاصل بود. آنان نه فقط هود, بلکه همه پيامبران ديگري را هم که براي هدايتشان فرستاده شدند, تکذيب کردند. پس از يک دوره خشک سالي, هود کوشيد قومش را متقاعد کند که از درگاه الهي ياري بجويند (اما آنان لجاجت ورزيدند) از اين رو، خداوند بر قوم عاد عذاب فرستاد و آنها را بادي سهمگين از پاي در آورد «عذاب روز هولناک» که در طول يک هفته يافتند. ديگر ارجاعات قرآن چندان واضح نيست. گفته مي شود که خدا عاديان قديم يا نخستين را هلاک کرد. قوم عاد در مکاني به نام «احقاف» به ايمان فراخوانده شد. در يک آيه, عاد با ارم ذات العماد اسرار آميز مرتبط گشته و در آيات ديگر, اجمالاً با نوح, قوم ثمود و ديگر اقوانم همراه شد است.
در شعر جاهليت ارجاعات متعددي به عاد هست که نشان مي دهد قبل از پيامبر, افسانه هايي درباره قوم عاد در ميان اعراب در ميان اعراب رواج داشته (هوروويچ, ku ،7-126)وگونه هاي قرآني اين داستان ها هم ظاهراً, در زمره همين روايات عربي اصيل بوده است. از رهگذر تفاسير قرآن و مطالعات احوال پيامبران اوليه, روايت منسجم و کاملي از فراز و نشيب هاي قوم عاد به دست آمده و جزئيات قابل توجه بسياري به آن افزوره شد است. طبق تفاسير متعدد, «ارم»نام مکاني مرتبط با قوم عاد و يا نام قبيله اي مهم از قبيله هاي فرعي عاد است. عاد در اصل, ملتي متشکل از ده يا سيزده قبيله فرعي و يکي از اولين قبايل عرب بوده است. «الاحقاف» که لفظا به معني «ريگستان» است با مکاني به نام «الشحر», محلي بين اُمان و حضرموت, يکي دانسته شده است. در حديثي منسوب به پيامبر (ص) تصريح شده, باد نابود کننده قوم عاد باد غربي بوده است. عاديان افرادي غول پيکر بودند قد آنها, بين ده تا پانصد ذراع بوده است و در يک نوبت هياتي را براي طلب باران به مکه فرستاد. درباره صاحب نام افسانه اي قوم عاد و پسران قدرتمندش, (شداد و شديد) داستان هايي بر سر زبان هاست. طبق بعضي اخبار, لقمان حکيم از جمله عاديان بود. بنابر بعضي روايات, برخي عاديان که سالم ماندند, به مکه پناه آوردند, اما در روايات ديگر, ماواي آن ها شهرهاي افسانه اي «جا بلقا» و «جا بلسا» ذکر شده است.
منبع: نشريه بشارت شماره 72
اين کلمه بيست و چهار بار در قرآن به کار رفته است.
قوم عاد قبيله اي نيرومند بوده که پس از قوم نوح مي زيسته است. عاديان توانمند بودند و به قدرت و آوازه بلندشان مي نازيدند. هود نبي (ع) براي هدايت آنها فرستاده شد, اما موعظه هايش عمدتاً بي حاصل بود. آنان نه فقط هود, بلکه همه پيامبران ديگري را هم که براي هدايتشان فرستاده شدند, تکذيب کردند. پس از يک دوره خشک سالي, هود کوشيد قومش را متقاعد کند که از درگاه الهي ياري بجويند (اما آنان لجاجت ورزيدند) از اين رو، خداوند بر قوم عاد عذاب فرستاد و آنها را بادي سهمگين از پاي در آورد «عذاب روز هولناک» که در طول يک هفته يافتند. ديگر ارجاعات قرآن چندان واضح نيست. گفته مي شود که خدا عاديان قديم يا نخستين را هلاک کرد. قوم عاد در مکاني به نام «احقاف» به ايمان فراخوانده شد. در يک آيه, عاد با ارم ذات العماد اسرار آميز مرتبط گشته و در آيات ديگر, اجمالاً با نوح, قوم ثمود و ديگر اقوانم همراه شد است.
در شعر جاهليت ارجاعات متعددي به عاد هست که نشان مي دهد قبل از پيامبر, افسانه هايي درباره قوم عاد در ميان اعراب در ميان اعراب رواج داشته (هوروويچ, ku ،7-126)وگونه هاي قرآني اين داستان ها هم ظاهراً, در زمره همين روايات عربي اصيل بوده است. از رهگذر تفاسير قرآن و مطالعات احوال پيامبران اوليه, روايت منسجم و کاملي از فراز و نشيب هاي قوم عاد به دست آمده و جزئيات قابل توجه بسياري به آن افزوره شد است. طبق تفاسير متعدد, «ارم»نام مکاني مرتبط با قوم عاد و يا نام قبيله اي مهم از قبيله هاي فرعي عاد است. عاد در اصل, ملتي متشکل از ده يا سيزده قبيله فرعي و يکي از اولين قبايل عرب بوده است. «الاحقاف» که لفظا به معني «ريگستان» است با مکاني به نام «الشحر», محلي بين اُمان و حضرموت, يکي دانسته شده است. در حديثي منسوب به پيامبر (ص) تصريح شده, باد نابود کننده قوم عاد باد غربي بوده است. عاديان افرادي غول پيکر بودند قد آنها, بين ده تا پانصد ذراع بوده است و در يک نوبت هياتي را براي طلب باران به مکه فرستاد. درباره صاحب نام افسانه اي قوم عاد و پسران قدرتمندش, (شداد و شديد) داستان هايي بر سر زبان هاست. طبق بعضي اخبار, لقمان حکيم از جمله عاديان بود. بنابر بعضي روايات, برخي عاديان که سالم ماندند, به مکه پناه آوردند, اما در روايات ديگر, ماواي آن ها شهرهاي افسانه اي «جا بلقا» و «جا بلسا» ذکر شده است.
منبع: نشريه بشارت شماره 72
