طالقان
منطقه ييلاقي طالقان با مردماني مهربان، مهمان نواز و فرهنگ دوست در ميان کوه هاي برف گير البرز از غرب ارتفاعات کندوان تا 40 کيلومتري شرق قزوين دامن گسترده است.
طالقان از سه بخش پايين طالقان، ميان طالقان، و بالا طالقان تشکيل شده است.
ويژگيهاي تاريخي، طبيعي و فرهنگي طالقان موجبات ظهور مشاهيري در زمينه هاي گوناگون هنري مانند- خط، نقاشي و موسيقي را فراهم آورده است و بزرگاني همچون-درويش عبدالمجيد طالقاني (استاد بلامنازع خط شکسته)، ميرعماد و غلامحسين اميرخاني (اساتيد گذشته و معاصر خط نستعليق) و استاد استادان موسيقي، غلامحسين درويش (درويش خان) را در دامان خود پرورانده است.
از ديگر آثار و بناهاي تاريخي طالقان مي توان به برخي قلعه ها، امامزاده ها، مقابر، حمام ها و آسياب هاي آبي اشاره کرد.
ارژنگ قلعه در ميناوند، قلعه منصور و قلعه کيقباد در شمال هرنج، قلعه دختر در گته ده، قلعه پراچان و قلعه فاليس، امامزاده هارون در جوستان، شاه محمد حنفيه در کرکبود، امامزاده زکريا در ميراش، امامزاده ابراهيو در تکيه ناوه و نيز امامزاده هاي روستاهاي سيدآباد، اورازان، کش، کشته رود، کلاه رود، اسفاران، خچره، بقعه مير در وشته، و مقبر پيران در ديزان، مهران، گته ده و اوانک، بقاياي آسياب هاي آبي در برخي از روستاها و نيز آثار نهر بزرگ انتقال آب از طالقان به قزوين در امتداد قله هاي رشته کوه هاي جنوبي طالقان، بسيار ديدني است.
طالقان از سه بخش پايين طالقان، ميان طالقان، و بالا طالقان تشکيل شده است.
جاذبه هاي طبيعي
شاه البرز طالقان
ويژگيهاي تاريخي، طبيعي و فرهنگي طالقان موجبات ظهور مشاهيري در زمينه هاي گوناگون هنري مانند- خط، نقاشي و موسيقي را فراهم آورده است و بزرگاني همچون-درويش عبدالمجيد طالقاني (استاد بلامنازع خط شکسته)، ميرعماد و غلامحسين اميرخاني (اساتيد گذشته و معاصر خط نستعليق) و استاد استادان موسيقي، غلامحسين درويش (درويش خان) را در دامان خود پرورانده است.
جاذبه هاي فرهنگي، تاريخي
از ديگر آثار و بناهاي تاريخي طالقان مي توان به برخي قلعه ها، امامزاده ها، مقابر، حمام ها و آسياب هاي آبي اشاره کرد.
ارژنگ قلعه در ميناوند، قلعه منصور و قلعه کيقباد در شمال هرنج، قلعه دختر در گته ده، قلعه پراچان و قلعه فاليس، امامزاده هارون در جوستان، شاه محمد حنفيه در کرکبود، امامزاده زکريا در ميراش، امامزاده ابراهيو در تکيه ناوه و نيز امامزاده هاي روستاهاي سيدآباد، اورازان، کش، کشته رود، کلاه رود، اسفاران، خچره، بقعه مير در وشته، و مقبر پيران در ديزان، مهران، گته ده و اوانک، بقاياي آسياب هاي آبي در برخي از روستاها و نيز آثار نهر بزرگ انتقال آب از طالقان به قزوين در امتداد قله هاي رشته کوه هاي جنوبي طالقان، بسيار ديدني است.