آخرين رمان کلاسيک مشهور جهان
نويسنده:زينب مرتضايي فر
همه ي ما «بينوايان» را با حسي نوستالژيک دوست داريم و گويي نمي توانيم چهره ي کوزت را، که با لباس هايي مندرس مقابل عروسک مورد علاقه اش ايستاده است، فراموش کنيم. هيچ کس ژان والژان، و ژاور و خانواده ي تنارديه را فراموش نمي کند و حتي گاه کسي که را مدام در حال کار و تلاش است و سختي مي کشد کوزت مي نامد. دختران بدجنس تنارديه با قيافه هاي زشت و لوسشان هميشه در خاطرمان است، ياد مان نمي رود که ژان والژان فقط به جرم دزديدن يک نان نوزده سال از عمرش را در زندان سپري کرد.
پس از گذر زماني طولاني هنوز هم بينوايان براي همه زنده است و در خاطرها ماندگار! گويي گذر زمان نتوانسته است از اهميت و ماندگاري آن در ذهن مردم جهان بکاهد.
به زعم بسياري و به گفته ي ماريو بارگاس يوسا، بينوايان آخرين رمان کلاسيک مشهور جهان است؛ رماني که نويسنده اش، ويکتور هوگو، بي شک امتياز و جايگاه رفيع خود را در عصر مدرن بيش از هر اثري مرهون همين رمان بوده و هم اکنون نيز نامش در کنار رمان بينوايان اهميت خاصي به خود گرفته است. هوگو نويسنده اي است بزرگ، اصيل و خلاق و داراي قلمي جذاب و همه فهم. وي آنچنان آثار خود را نگاشته است که هر مخاطبي با کمترين يا حتي بيشترين ميزان دانش و آگاهي به راحتي مي تواند با آنها ارتباط برقرار کند و حتي با آنچه وي مي گويد عميقاً مانوس شود .
درکل مي توان گفت اين نويسنده با نگارش رمان هاي اجتماعي به بالاترين سطح مقبوليت در نزد همگان دست يافته و بينوايان از ميان انبوه آثار اين نويسنده، اثري در سبک رمانتيسم است که سبب شهرت جهاني نويسنده ي خود شده است.
ماندگاري بينوايان در جهان انکارناپذير است؛ زيرا شخصيت هاي اين اثر، بخشي از شخصيت هاي موجود در هر جامعه اند؛ شخصيت هايي که بي گمان هميشه وجود خواهند داشت و از اين رو است که همه و در هر زمان آنچه را هوگو نوشته است درک مي کنند و همراهش مي شوند.
هوگو دراين کتاب بي عدالتي هاي اجتماعي و فقر و فلاکت مردم فرانسه را بيان کرده؛ يعني براي ما از عواملي سخن گفته است که سبب شدند انقلاب کبير در فرانسه روي دهد. در اصل به نوعي مي توان گفت اين نويسنده در خلال پردازش شخصيت هاي داستان و روان شناسي شان، چگونگي درگيري و مداخله ي آنها را دراين نهضت اجتماعي و توده اي نشان مي دهد.
ژان والژان صبح روزي، جان ژاور را نجات مي دهد. عصر همان روز، آن دو دوباره رودررو مي شوند و اين بار ژاور از ژان والژان در مي گذرد.
جنگ به پإ مي شود و انقلاب روي مي دهد ، ولي زندگي مردم و شهر همچنان ادامه دارد و... .
اينها بخشي از رويدادهاي رمان بينوايان است که به خوبي نشان مي دهد هوگو، جامعه و محيط زندگي اش را به خوبي شناخته و از مسائلي سخن گفته که گويي با همه ي وجود و از عمق جا نش درک کرده است. هوگو گرسنگي مردم را مي ديد و مي فهميد، عوامل جرم را مي شناخت و مي دانست ريشه ي معضلات کجاست. اين گونه بود که با زبان و بياني روان همه آنچه را هستي مردم و جامعه اش را تحت الشعاع خويش قرار داده و کام آنها را زهرآگين کرده بود در بينوايان متجلي کرد تا شاهکاري بشود که مردم جهان فراموشش نکنند.
آري بينوايان ماندگار مي شود. اين کتاب، دردهاي التيام ناپذيري را بيان مي کند که هر چند به جامعه ي فرانسه پيش از انقلاب کبير مربوط است، هنوز جوامع بشري را مي آزارند. هنوز هم گويي درد بشر التيام نيافته است و ناکامي ها و تلخ کامي هايش همچون سيلي بنيان کن پيش مي رود و طغيان مي کند.
همه بينوايان را مي شناسند؛ چون از دردهاي مشترک انسان حرف مي زند؛ دردهايي که به زمان و مکان خاصي منحصر نيست و شايد بتوان گفت به نوعي در همه ي جهان گستره دارد و انکار ناپذير است.
منبع: مجله زمانه، شماره95
پس از گذر زماني طولاني هنوز هم بينوايان براي همه زنده است و در خاطرها ماندگار! گويي گذر زمان نتوانسته است از اهميت و ماندگاري آن در ذهن مردم جهان بکاهد.
به زعم بسياري و به گفته ي ماريو بارگاس يوسا، بينوايان آخرين رمان کلاسيک مشهور جهان است؛ رماني که نويسنده اش، ويکتور هوگو، بي شک امتياز و جايگاه رفيع خود را در عصر مدرن بيش از هر اثري مرهون همين رمان بوده و هم اکنون نيز نامش در کنار رمان بينوايان اهميت خاصي به خود گرفته است. هوگو نويسنده اي است بزرگ، اصيل و خلاق و داراي قلمي جذاب و همه فهم. وي آنچنان آثار خود را نگاشته است که هر مخاطبي با کمترين يا حتي بيشترين ميزان دانش و آگاهي به راحتي مي تواند با آنها ارتباط برقرار کند و حتي با آنچه وي مي گويد عميقاً مانوس شود .
درکل مي توان گفت اين نويسنده با نگارش رمان هاي اجتماعي به بالاترين سطح مقبوليت در نزد همگان دست يافته و بينوايان از ميان انبوه آثار اين نويسنده، اثري در سبک رمانتيسم است که سبب شهرت جهاني نويسنده ي خود شده است.
ماندگاري بينوايان در جهان انکارناپذير است؛ زيرا شخصيت هاي اين اثر، بخشي از شخصيت هاي موجود در هر جامعه اند؛ شخصيت هايي که بي گمان هميشه وجود خواهند داشت و از اين رو است که همه و در هر زمان آنچه را هوگو نوشته است درک مي کنند و همراهش مي شوند.
هوگو دراين کتاب بي عدالتي هاي اجتماعي و فقر و فلاکت مردم فرانسه را بيان کرده؛ يعني براي ما از عواملي سخن گفته است که سبب شدند انقلاب کبير در فرانسه روي دهد. در اصل به نوعي مي توان گفت اين نويسنده در خلال پردازش شخصيت هاي داستان و روان شناسي شان، چگونگي درگيري و مداخله ي آنها را دراين نهضت اجتماعي و توده اي نشان مي دهد.
ژان والژان صبح روزي، جان ژاور را نجات مي دهد. عصر همان روز، آن دو دوباره رودررو مي شوند و اين بار ژاور از ژان والژان در مي گذرد.
جنگ به پإ مي شود و انقلاب روي مي دهد ، ولي زندگي مردم و شهر همچنان ادامه دارد و... .
اينها بخشي از رويدادهاي رمان بينوايان است که به خوبي نشان مي دهد هوگو، جامعه و محيط زندگي اش را به خوبي شناخته و از مسائلي سخن گفته که گويي با همه ي وجود و از عمق جا نش درک کرده است. هوگو گرسنگي مردم را مي ديد و مي فهميد، عوامل جرم را مي شناخت و مي دانست ريشه ي معضلات کجاست. اين گونه بود که با زبان و بياني روان همه آنچه را هستي مردم و جامعه اش را تحت الشعاع خويش قرار داده و کام آنها را زهرآگين کرده بود در بينوايان متجلي کرد تا شاهکاري بشود که مردم جهان فراموشش نکنند.
آري بينوايان ماندگار مي شود. اين کتاب، دردهاي التيام ناپذيري را بيان مي کند که هر چند به جامعه ي فرانسه پيش از انقلاب کبير مربوط است، هنوز جوامع بشري را مي آزارند. هنوز هم گويي درد بشر التيام نيافته است و ناکامي ها و تلخ کامي هايش همچون سيلي بنيان کن پيش مي رود و طغيان مي کند.
همه بينوايان را مي شناسند؛ چون از دردهاي مشترک انسان حرف مي زند؛ دردهايي که به زمان و مکان خاصي منحصر نيست و شايد بتوان گفت به نوعي در همه ي جهان گستره دارد و انکار ناپذير است.
منبع: مجله زمانه، شماره95