پايداري ايران

به صحراي جنون نقشي ز مجنون ماند و من ماندم
به دشت عشق، خارستان گلگون ماند و من ماندم
منم ملت که از آوار دوران سر برآوردم
به تاريخم خطي پوشيده در خون ماند و من ماندم
به جز ننگي نماند از شوکت ضحاکيان، اما
درفش کاوه با فرّ فريدون ماند و من ماندم
عرب، يوناني و ترک و مغول رفتند زين صحرا
غباري زان همه بر دشت و هامون ماند و من ماندم
ز دام ديو و دد بار اي روشن، دل رهانيدم
جهان بر اين فروغ فکر، مديون ماند و من ماندم
بخارا و سمرقند و هراتم را جدا کردند
به شعر رودکي جريان جيحون ماند و من ماندم
به نام بيداد، بس ديدم از ستمکاران
در اين وادي نشان نعل وارون ماند و من ماندم
اران(1) و خطه قفقاز را بردند و زين بردن
اسير خشم و عصيان، دشمن دون ماند و من ماندم
جهانخواران خليج فارس را زانِ عرب خواندند
به جا اين صيدگاه درّ مکنون ماند و من ماندم
اميد دشمنانم بود محو نام ايراني
ولي ايران به روي ربع مسکون ماند و من ماندم
بلوچ و ترک و تاجيک و لر و کُردم ز يک قوم اند
تباري اين چنين ما را هميدون ماند و من ماندم
جدا مي خواست از تن، خصم، آذربايجانم را
کنون اين فخر ايران، بخت ميمون ماند و من ماندم
به سختيها فشردم چون «مشرف» بر جگر، دندان
ز خون، رخساره همچون لاله گلگون ماند و من ماندم

پي نوشت ها :
 

1- اران نام قبلي و اصلي جمهوري آذربايجان است که در حقيقت مخفف نام ايران هم مي باشد..
 

منبع:یزدان پرست، حمید؛ (1387) نامه ایران؛ مجموعه مقاله ها، سروده ها، و مطالب ایران شناسی، جلد چهارم، به کوشش حمید یزدان پرست، تهران، اطلاعات، چاپ یکم.