عروج از زندان

انقلاب اسلامي ايران پديده اي اجتماعي است که براي کاوش و رسيدن به واقعيت آن بايد ابعاد گوناگون آن را سنجيد و در اين ميان مي توان گفت رهبري و شاگردان او بسيار برجسته است.
در سال هاي تبعيد امام که با تشديد خفقان، رکودي شديد بر موج برخاسته در خرداد 1342 حاکم گرديده بود، اين شاگردان خاص امام بودند که سعي بر تداوم نهضت داشتند، يکي از اصلي ترين شاگردان نقش آفرين امام در اين مقطع، شهيد آيت الله سعيدي بود که بدون واهمه از دستگيري و شکنجه، با زنده نگه داشتن نام امام خميني (ره) به عنوان رهبر سياسي و مذهبي نهضت از يک سو و با انتقال پيام هاي ايشان که از طرق مختلف به دست مي آورد و نشر آنها سعي در فراگير نمودن قيام اسلامي داشت.

او که سال ها در حوزه علميه تحصيل کرده و طلبه اي فاضل بود، در دروس بزرگاني چون آيت الله بروجردي و حضرت امام حضور مي يافت، اما با دستگيري استاد خويش در خرداد 1342، کتاب و بحث را به کناري نهاد و به عرصه تبليغ وارد شد تا سرانجام با افشاگري هاي بي بديل و شجاعانه خود، بخش قابل توجهي از جوانان پرشور تهراني را به مسير انقلاب جذب کرد. از فعاليت هاي اين دوره او به عنوان نمونه مي توان به نشر بخش "امر به معروف و نهي از منکر" تحريرالوسيله امام خميني اشاره کرد، موضوعي که امام از ابتداي نهضت، اجراي آن را متضمن داشتن تشکيلات قدرتمند دانسته بود و حذف آن را از رساله هاي عمليه، نشانه اي بر تلاش برخي براي به حاشيه راندن اسلام. در اين رساله نشانه هاي جدي از ضرورت تشکيل حکومت اسلامي به چشم مي خورد.
از ديگر سخنان امام که براي اولين بار توسط آيت الله سعيدي منتشر شد، مجموعه مباحث "ولايت فقيه" امام در درس خارج ايشان در نجف بود که با کمک جمعي از مبارزين و دانشجويان در سطح وسيعي توزيع گرديد. اين اقدامات در نشر ديدگاه هاي بنيادين بنيانگزار کبير انقلاب، در کنار اقداماتي همچون هشدار جدي ايشان نسبت به سرمايه گذاري" کنسرسيوم آمريکايي" که از آن به عنوان گام مکمل کاپيتولاسيون ياد مي شود؛ سبب گرديد که اين پرچمدار راستين نهضت امام که بارها توسط ساواک دستگير، زنداني و ممنوع المنبر شده بود، سرانجام در شب پنج شنبه 21 / 3/ 1349 و در حالي که تنها چند روز از دستگيري او گذشته بود، در زندان ستمشاهي به شهادت برسد. شهادت آيت الله سعيدي به عنوان چهره اي سرشناس از ياران امام خميني در محيط پرخفقان آن روز، چنان موج عظيمي را برانگيخت که به اعتقاد بسياري در تغيير مسير مبارزه در آستانه دهه 1350 بسيار موثر بود. آميختن خون او و برخي ديگر از مبارزين شهيد با خون ملتي که به حمايت از نهضت خميني کبير به پا خاسته بودند، سبب گرديد که سرانجام در کمتر از يک دهه "آزادي، استقلال و جمهوري اسلامي" برجاي خفقان، وابستگي و نظام شاهنشاهي بنشيند.
منبع: ماهنامه شاهد یاران، شماره 32