ماشين حرکت دائمي(Perpetual Motion Machine)

ماشين حرکت دائمي وسيله اي است که بدون منبع انرژي خارجي براي هميشه کار خواهد کرد. چنين ماشيني نمي تواند وجود داشته باشد چرا که اصل بقاي انرژي را نقض مي کند. اين اصل مي گويد انرژي نمي تواند ايجاد شود يا از بين برود، مقداري انرژي هميشه تلف مي شود (اگر چه از بين نمي رود) آن هم از طريق اصطکاک و بنابراين منبع انرژي مفيد(که براي به کار اندازي ماشين لازم است سرانجام به پايان مي رسد. از آن جا که اين ماشين نمي تواند انرژي جديد ايجاد کند از کار کردن باز مي ايستد. تلاش هاي بسياري براي توليد يک ماشين حرکت دائمي انجام شده است، که معمولاً با برخي نيروهاي طبيعت سروکار داشتند. يک روش مطلوب تلاش براي استفاده از گرانش جهت چرخاندن يک چرخ بوده است. چرخ به گونه اي طراحي مي شود که هميشه طرف پايين آينده از طرف بالا رونده سنگين تر باشد. چنين ماشيني روي کاغذ مي تواند حرکت کند ولي در واقعيت هرگز بر روي نيروهاي الکتريکي و مغناطيسي نيز تلاش صورت گرفته است که موفقيتي نداشته است.
اگر چه همه ي شواهد در دسترس خيلي زود نشان داده بود که چنين ماشين هايي نمي توانند ساخته شوند. امّا غير ممکن بودن اين امر تا سال 1847 يعني هنگامي که هرمان مُرن هِلم هُلمز (Herm ann von Helmholtz)
قانون بقاي (انرژي را فرمول بندي کرد، ثابت نشد.
منبع:Howstuff works. com