حرمت توقيت

با انتشار گسترده ي فيلم مستند.«ظهور بسيار نزديک است »، بحث نقد و بررسي ادعاهاي اين مستند در محافل گوناگوني مطرح است . ادعاهاي اين مستند را مي توان به دو دسته تطبيقات و توقيت تقسيم کرد. خود سازندگان اين مستند اذعان دارند که تطبيقات شان قطعي وحتمي نيست و احتمال اشتباه در آن وجود دارد. البته اين عقب نشيني پس از انتقادات فراوان و توجيهات بسيار و گاه عجيب و غريب به نتيجه مطلوب سازندگان رسيده بود . براي مثال شعيب ابن صالح را، گفته اند که شعيب مصغر شعب است و شعب يعني مردم و رئيس جمهور مردمي است و صالح يعني نيک و وي فرزند انساني صالح بوده است و..اين نوشته به مسأله توقيت ظهور پرداخته است.
در معتبرترين کتب شيعي، بابي به نام المنع عن التوقيت يا کراهيه التوقيت بوده است. اصطلاح کراهت در عرف قدماي اماميه به معناي حرمت بوده است. در کتاب الغيبه نعماني، بابي به نام المنع عن التوقيت و درکتاب شريف کافي، باب کراهيه التوقيت به روايات در اين باره مي پردازد.
با خواندن اين روايات ، دريافت مي شود که لسان اين روايات بسيار محکم است و از توقيت شديداً نهي شده است.
1. من اخبرک عنا توقيتاً فلاتهابن ان تکذبه فانا لا نوقت لاحد وقتاً
2. ابي الله الا ان يخلف وقت الموقتين.
3. متي خروج القائم ؟ يا ابا محمد! انا اهل بيت لا نوقت و قد قال محمد صلي الله عليه و آله کذب الوقانون، يا ابا محمد ان قدام هذا الامر خمس علامات

معناي توقيت
 

توقيت به معناي تعيين وقت است. اگر کسي بگويد:« ظهور نزديک است.» و منظورش اين باشد هر لحظه امکان بر پايي ظهور است يا کسي بگويد از اوضاع جهان احساس مي کنم ظهور نزديک است، اين ها توقيت نيست.
اما اگر کسي بگويد ظهور نزديک است و اين افراد، افراد ظهور است، اين توقيت است و مشمول حرمت توقيت مي شود.

رابطه توقيت و نشانه ها
 

بسياري از نشانه ها نسبت زماني با ظهور ندارد، ولي وقتي نشانه هاي حتمي آمد مي توان گفت طبق روايات شش ماه بعد ظهور است. علائم حتمي بداء پذيرنيستند اگر چه احتمال دارد، زمانش ،بداء پذير باشد.

سيال بودن وقت ظهور
 

وقت ظهور شناور است به اين معنا که مي تواند تأخير بيافتد يا در امر آن تعجيل بيافتد.
روايات نهي از توقيت:
روايات نهي از توقيت بر چهار دسته است.
کسي که وقت تعيين کند دروغ گو است. متي هو؟ کذب الوقاتون، و روايات ديگري مانند : قلت لهذا الامر وقت، کذب الوقانون»
رواياتي که تکليف ما را معين کرده است، در اين باره بايد موضع گرفت و بايد بگويند انحراف است. اين روايات امر به تکذيب کرده اند. فلاتهابن ان تکذبه.
کسي که از ناحيه معصوم خبر دهد. اين دسته از روايات تعيين وقت از سوي معصوم را تکذيب مي کنند. «انا اهل بيت لانوقت» رواياتي که توقيت از طرف امام در هر زماني را نفي مي کند «کذب الموقنون لانوقت في ما مضي ولا بعد في ما يستقبل».
اين روايات نشان ميدهد باب اين مسأله کلاً بسته شده است.
تعيين وقت احتمال دارد از جانب دو گروه باشد. يکي از جانب مردم عادي که از طرف خود خبر مي دهد که هيچ تضميني براي صحت آن نيست. و يا اين تعيين وقت از جانب اهل بيت است. براي عدم توقيت از سوي اهل بيت مي توان از سوي اهل بيت (ع) مي توان چند دليل شمرد:
يک: ظهور امري سيال و شناور است وتابع يک سري شرايط است، اگر وقت تعيين شود يعني اين شرايط در قبل ايجاد نمي شود و مردم در آن نقشي ندارند. اين مسأله با فرهنگ اهل بيت (ع) سازگار نيست. طبق روايات مردم خود عامل غيبت امام هستند و خود نيز بايد عامل ظهور باشند.
دو: تاريخ شيعه همواره با رنج و سختي و تنگنا همراه بوده است . شيعه اين رنج ها را با اميد به ظهور و فرج تحمل مي کرده است. اگر براي ظهور وقتي تعيين مي شد، از لحاظ رواني به صلاح شيعه نبوده است و شيعيان با علم به اين که امام تا سال تعيين شده ظهور نخواهد کرد، بايد اين رنج ها را به جان مي خريدند.
سه: ائمه با عدم تعيين وقت، راه را بر شيادان بسته اند و مجال سوءاستفاده را پيدا نمي کردند در طول تاريخ هيچ گاه از جانب توقيت انحرافي صورت نگرفته است.
منبع: ساعت عصر شماره 10