مديريت طلاق آرام
نويسنده: آرمان داوري
مي دانم مصمم به جدايي هستيد! مي دانم، به خوبي مي دانم که چه حالي داريد! شما هيچ علاقه اي به همسرتان نداريد، شايد هم از اول علاقه اي به او نداشتيد! حتي از او متنفريد! شايد هم کنار او احساس امنيت نمي کنيد!
حتي احساس مي کنيد حضور او برايتان چندش آور است! حضورش! صدايش! بوي بدنش! مهم تر از همه توهين هايش! اين ها همه شما را کلافه کرده است....... شما در شرايطي قرار گرفته ايد که احتمالاً حرف هيچ کس را گوش نمي کنيد، با گوش سپردن به گفتگوهاي دروني اتان هم به راه حلي نمي رسيد، اما شک ندارم در پس احساس به بن بست رسيدن در نيم شبي شايد در اينترنت در جستجوي راه حل بگرديد و به اين مقاله بر بخوريد......... اما، اما واقعاً اگر تصميم به جدايي داريد به نکات زير توجه نمائيد:
1. شما اگر تصميم به جدايي داريد بايد يک کار انجام دهيد و آن اين است که«هيچ کاري انجام ندهيد!» تصميم گيري در شرايط بحراني به هيچ وجه به صلاح شما نيست! بدون شک اغلب نزديکان شما اين جمله را صدها بار به شما گفته اند:«خوب فکر کن»! و شما هم در حال فکر کردن هستيد. اين فکرها از ذهن شما عبور مي کند: آيا جدا شوم يا خير؟ اگر جدا شوم آينده چه اتفاقي خواهد افتاد؟ جواب در و همسايه را چي بدهم؟ اصلاً آيا مي توانم طلاقم را بگيرم يا نه؟ تکليف فرزندان من چه خواهد شد؟ آيا مهريه ام را به اجرا بگذارم يا نه؟
همه اين افکار، ذهن شما را حسابي فلج کرده است! پس نياز است که مدتي در خلاء زندگي کنيد و تا جايي که مي توانيد«به هيچ چيز فکر نکنيد». در حال حاضر ذهن شما کاملاً گيج و منگ است و راه و چاه را از هم تشخيص نمي دهد! شما به آرامش نياز داريد مسلماً پس از يک دوره«مرخصي رواني» عقلائي تر تصميم خواهيد گرفت.
2. پس از به آرامش رسيدن و حتي قبل از آن حتماً به يک مشاور خانواده مراجعه نمائيد و به هيچ وجه خود درماني نکنيد.
3. اگر دليل متقن و محکمه پسندي براي جدايي نداريد، هرگز و هرگز براي جدايي اقدام قانوني انجام ندهيد، چرا که بدون دليل نمي توانيد طلاق بگيريد! با اطمينان کامل مي گويم که با هر اقدام قانوني از قبيل مطالبه مهريه و نفقه و غيره آغاز گر يک جنگ فرسايشي بسيار طولاني خواهيد شد.
هميشه مرد با اطلاع از اقدامات قانوني همسرش به شدت عصباني خواهد شد و تا توان دارد تلاش مي کند تا از همسرش انتقام بگيرد. اين جمله را به خاطر بسپاريد:«هرگز ديگران را عصباني نکنيد، هر زمان شخصي را عصباني کرديد به او انرژي تزريق کرده ايد که عليه شما دست به اقدامي بزند!»
4. به احتمال زياد رابطه شما قابل بازسازي است شما بايد تمام مساعي خود را بکار گيريد تا به زندگي مشترک ادامه دهيد، اما شک ندارم که با تحمل و اجبار زندگي ميسر نيست و اگر مشکل ريشه اي حل نشود دوباره از زندگي مشترک بيرون مي زنيد يا به بيرون پرتاب مي شويد اين بار با شدت و حدت بيشتري اين اتفاق رخ خواهد داد!
5. به جاي اينکه مدام همسرتان را متهم کنيد روي خودتان متمرکز شويد، اگر در تلاش ايد که همسرتان را به هزار دليل مقصر جلوه دهيد راه را اشتباه رفته ايد و هرگز به جايي نخواهيد رسيد! مي گويند:«تو جلو خونه خودتو تميز کن من هم جلو خونه خودمو، تا شهر تميز بشه!» اما متأسفانه زماني که رابطه زوجين خراب مي شود مثل اين است که هر کس زباله هاي خودش را جلو خانه همسايه بريزد و همسايه هم زباله هاي خود را به آنها اضافه مي کند و همه را جلو خانه ما پرتاب مي کند و ما هم دوباره همه آنها را به جلو خانه همسايه مي اندازيم و داستان افزايش و پرتاب زباله به ما کمک خواهند کرد، معلوم است که در چنين شرايطي نتيجه چه خواهد بود. جلو چشم ما را کوهي از زباله فرا خواهد گرفت و واقعيت ها در پشت اين زباله ها مخفي خواهد ماند، پس تميز کردن کوچه را از برابر خانه خود آغاز کنيد!
منبع:نشريه راه کمال- شماره 30
حتي احساس مي کنيد حضور او برايتان چندش آور است! حضورش! صدايش! بوي بدنش! مهم تر از همه توهين هايش! اين ها همه شما را کلافه کرده است....... شما در شرايطي قرار گرفته ايد که احتمالاً حرف هيچ کس را گوش نمي کنيد، با گوش سپردن به گفتگوهاي دروني اتان هم به راه حلي نمي رسيد، اما شک ندارم در پس احساس به بن بست رسيدن در نيم شبي شايد در اينترنت در جستجوي راه حل بگرديد و به اين مقاله بر بخوريد......... اما، اما واقعاً اگر تصميم به جدايي داريد به نکات زير توجه نمائيد:
1. شما اگر تصميم به جدايي داريد بايد يک کار انجام دهيد و آن اين است که«هيچ کاري انجام ندهيد!» تصميم گيري در شرايط بحراني به هيچ وجه به صلاح شما نيست! بدون شک اغلب نزديکان شما اين جمله را صدها بار به شما گفته اند:«خوب فکر کن»! و شما هم در حال فکر کردن هستيد. اين فکرها از ذهن شما عبور مي کند: آيا جدا شوم يا خير؟ اگر جدا شوم آينده چه اتفاقي خواهد افتاد؟ جواب در و همسايه را چي بدهم؟ اصلاً آيا مي توانم طلاقم را بگيرم يا نه؟ تکليف فرزندان من چه خواهد شد؟ آيا مهريه ام را به اجرا بگذارم يا نه؟
همه اين افکار، ذهن شما را حسابي فلج کرده است! پس نياز است که مدتي در خلاء زندگي کنيد و تا جايي که مي توانيد«به هيچ چيز فکر نکنيد». در حال حاضر ذهن شما کاملاً گيج و منگ است و راه و چاه را از هم تشخيص نمي دهد! شما به آرامش نياز داريد مسلماً پس از يک دوره«مرخصي رواني» عقلائي تر تصميم خواهيد گرفت.
2. پس از به آرامش رسيدن و حتي قبل از آن حتماً به يک مشاور خانواده مراجعه نمائيد و به هيچ وجه خود درماني نکنيد.
3. اگر دليل متقن و محکمه پسندي براي جدايي نداريد، هرگز و هرگز براي جدايي اقدام قانوني انجام ندهيد، چرا که بدون دليل نمي توانيد طلاق بگيريد! با اطمينان کامل مي گويم که با هر اقدام قانوني از قبيل مطالبه مهريه و نفقه و غيره آغاز گر يک جنگ فرسايشي بسيار طولاني خواهيد شد.
هميشه مرد با اطلاع از اقدامات قانوني همسرش به شدت عصباني خواهد شد و تا توان دارد تلاش مي کند تا از همسرش انتقام بگيرد. اين جمله را به خاطر بسپاريد:«هرگز ديگران را عصباني نکنيد، هر زمان شخصي را عصباني کرديد به او انرژي تزريق کرده ايد که عليه شما دست به اقدامي بزند!»
4. به احتمال زياد رابطه شما قابل بازسازي است شما بايد تمام مساعي خود را بکار گيريد تا به زندگي مشترک ادامه دهيد، اما شک ندارم که با تحمل و اجبار زندگي ميسر نيست و اگر مشکل ريشه اي حل نشود دوباره از زندگي مشترک بيرون مي زنيد يا به بيرون پرتاب مي شويد اين بار با شدت و حدت بيشتري اين اتفاق رخ خواهد داد!
5. به جاي اينکه مدام همسرتان را متهم کنيد روي خودتان متمرکز شويد، اگر در تلاش ايد که همسرتان را به هزار دليل مقصر جلوه دهيد راه را اشتباه رفته ايد و هرگز به جايي نخواهيد رسيد! مي گويند:«تو جلو خونه خودتو تميز کن من هم جلو خونه خودمو، تا شهر تميز بشه!» اما متأسفانه زماني که رابطه زوجين خراب مي شود مثل اين است که هر کس زباله هاي خودش را جلو خانه همسايه بريزد و همسايه هم زباله هاي خود را به آنها اضافه مي کند و همه را جلو خانه ما پرتاب مي کند و ما هم دوباره همه آنها را به جلو خانه همسايه مي اندازيم و داستان افزايش و پرتاب زباله به ما کمک خواهند کرد، معلوم است که در چنين شرايطي نتيجه چه خواهد بود. جلو چشم ما را کوهي از زباله فرا خواهد گرفت و واقعيت ها در پشت اين زباله ها مخفي خواهد ماند، پس تميز کردن کوچه را از برابر خانه خود آغاز کنيد!
منبع:نشريه راه کمال- شماره 30
