فرهنگ فيلمنامه نويسان جهان

جورج اکسلراد، فيلمنامه نويس، نمايشنامه نويس، کارگردان و تهيه کننده آمريکايي در نهم ژوييه 1922 در نيويورک به دنيا آمد. او فرزند بتي کارپنتر، يکي از بازيگران عصر سينماي صامت بود. اکسلراد پس از چند تجربه بازيگري، خدمت در جنگ جهاني دوم و 10 سال همکاري با راديو و تلويزيون در اواخر دهه 1940 و اوايل دهه 1950، با دو نمايشنامه کمدي بسيار موفق خارش هفت ساله (1953)و آيا موفقيت راک هانتر را تباه خواهد کرد؟ (1955) که در برادوي به روي صحنه رفت و به موفقيت زيادي دست يافت. نخستين فيلمنامه اي که اکسلراد در هاليوود نوشت، Phffft! نام داشت که در 1954 به کارگرداني مارک رابسن با بازي جک لمون و جودي هاليدي در نقش زوجي که از هم جدا شده اند، ساخته شد. در 1955 فيلمنامه خارش هفت ساله را بر مبناي نمايشنامه موفق خود نوشت که بيلي وايلدر آن را کارگرداني کرد. در نمايشنامه اصلي تام يوئل نقش يک تاجر اهل منهتن را داشت که از غيبت خانواده خود استفاده مي کرد و با همسايه خود دوست مي شد. در فيلمي که بر مبناي نمايشنامه ساخته شد، تام يئول نقش خود راتکرار کرد و مريلين مونر و نيز نقش همسايه او را داشت. اما مديران استوديو اجازه ندادند که داستان به طور کامل به تصوير درآيد، بنابراين در فيلم شخصيت يوئل تنها در مورد اين ارتباط خيالبافي مي کند. اين کار باعث رنجش اکسلراد شد و بعدها به دفعات در گفت و گوهاي خود از اين مسئله ابراز نارضايتي کرد. شايد به همين دليل بود که پس از ساخته شدن اين فيلم، اکسلراد از نيويورک به لس آنجلس رفت تا نظارت بهتري بر فيلمنامه هاي خود داشته باشد. هر دو فيلم Phffft! و خارش هفت ساله نامزد دريافت جايزه انجمن نويسندگان آمريکا شدند. در 1956 فيلمنامه ايستگاه اتوبوس را با اقتباس از نمايشنامه اي از ويليام اينگ نوشت. در اين فيلم که جاشوا لوگان آن را کارگرداني کرد، مريلين مونرو نقش خواننده اي را داشت که آرزويش رفتن به هاليوود بود. سال بعد يعني در 1957، اکسلراد يکي ديگر از نمايشنامه هاي موفق را مبنا قرار داد و فيلمنامه آيا موفقيت راک هانتر را تباه خواهد کرد؟ را نوشت، فيلمي به کارگرداني فرانک تاشلين با بازي جين منسفيلد و توني راندال.
صبحانه در تيفاني (بليک ادواردز/1961)، فيلمنامه بعدي او بود که با اقتباس از رمان ترومن کاپوتي نوشته شده؛ فيلمي دلنشين با حضور آدري هپبرن در نقش دختري آزاد و نامتعارف که در آپارتماني در نيويورک زندگي مي کند. هرچند اکسلراد در مورد نحوه استفاده از فيلمنامه با کارگردان، بليک ادواردز اختلاف نظر داشت، اما با اين فيلم نامزد دريافت اسکار بهترين فيلمنامه اقتباسي شد. به جرئت مي توان گفت که کانديداي منچوري، اقتباس او از رمان ريچارد کاندن، بهترين دستاورد کاندن در زمينه فيلمنامه نويسي بود؛ يک تريلر درباره جنگ سرد به کارگرداني جان فرانکن هايمر که تقارن نمايش آن با ترور رئيس جمهور کندي به ضرر آن تمام شد. اکسلراد در عين حال يکي از تهيه کننده هاي فيلم بود.
اکسلراد با دو فيلم Lord love a Duck (196) و زندگي مخفي يک زن خانه دار امريکايي کارگرداني را هم تجربه کرد که البته هر دو فيلم هاي ناموفقي بودند.
فيلمنامه هاي ديگر اکسلراد عبارت اند از: پسرها دور پرچم جمع شويد (ليو مکاري/ 1958- بدون ذکر نام در عنوان بندي)، پاريس در تب و تاب (ريچارد کواين و تهيه کننده/1964)، چگونه زن خود را بکشيد (ريچارد کواين و تهيه کننده/1965)، خانم ناپديد مي شود (آنتوني پيچ/1979) و پيمان هولکرافت (جان فرانکن هايمر/1985).
در 1974 رماني از اکسلراد منتشر شد با نام Beggars choise و خاطرات خود را نيز در کتاب وقتي به خودم نياز دارم، کجا هستم (1971) به چاپ رساند. آخرين فيلمنامه اکسلراد موافقنامه چهارم بود که آنرا بر مبناي رمان فردريک فورسايت نوشت. اين فيلم تريلردر 1987 به کارگرداني جان مکنزي و با بازي مايکل کين و پيرس برازنان ساخته شد. اکسلراد در 21 ژوئن 2003 در منزل خود در لس آنجلس درگذشت . او هنگام مرگ 81 سال داشت.
منبع: فيلم نگار شماره 44.