قرض الحسنه در کلام معصومین(علیهم السلام)

پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن اَقرَضَ اَخاهُ المُسلِمَ کانَ لَهُ بِکُلِّ دِرهَمٍ أَقرَضَه وَزنُ جَبَلِ أُحُدَ مِن جِبالِ رَضوی وَ طُورِ سَیناءَ حَسَناتٍ. و اِن رَفِقَ بِهِ فِی طَلَبِهِ، تَعَدّی بِهِ عَلَی الصِّراطِ کَالبَرق الخاطِفِ اللّامِعِ بِغَیرِ حِسابٍ وَلاعَذابٍ؛
کسی که به برادر مسلمانش قرض بدهد، به اندازه هر درهمی که به او می دهد. به بزرگی کوه اُحد از کوه های رضوی و طور سینا، برای او پاداش هایی هست و اگر در مورد گرفتن طلب خود با آن مؤمن، مدارا و رفاقت کند، همانند برق خیره کننده و درخشان، بدون حساب از روی پل صراط بگذرد.
(وسائل الشیعه، ج 13، ص 88)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أَقرَضَ مُؤمِناً قَرضاً یَنتَظِرُ بِهِ مَیسُورَهُ، کانَ مالُه فی زکاة، و کان هو فِی صَلاةٍ مِنَ المَلائِکَةِ حَتّی یُؤَدِّیِه؛
کسی که به مؤمنی تا مدّتی که او توان ادای آن را داشته باشد، قرض بدهد، مال او به عنوان زکات است (و ثواب زکات را دارد) و قرض دهنده تا هنگام ادای قرض، مورد درود فرشتگان است.
(وسائل الشیعه، ص 87؛ثواب الاعمال، ص 308)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
وَ مَن شَکا إلَیهِ أَخُوهُ المُسلِمُ فَلَم یُقرِضهُ حَرَّمَ اللّهُ عَزّ وَ جَلَّ عَلَیهِ الجَنَّةَ؛
کسی که برادر مؤمنش (بر اثر ناداری) به او شکایت نماید و او قرض الحسنه به آن برادر دینی ندهد، خداوند بهشت را بر او حرام می گرداند.
(وسائل الشیعه، ج 13، ص 88)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن احتاجَ إِلَیهِ أَخُوهُ المُسلِمُ فِی قَرضٍ و هُوَ یَقدِر عَلَیهِ فَلَم یَفعَل، حَرَّمَ اللّهُ عَلَیهِ رِیحَ الجَنَّة؛
کسی که برادر مسلمانش بر اثر تهیدستی به قرض گرفتن از او نیاز دارد و او با این که توانایی قرض دادن را دارد، قرض ندهد، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می کند.
(بحارالانوار، ج 103، ص 138)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن یَمطُلُ عَلی ذِی حَق حَقَّهُ و هُوَ یَقدِرُ عَلی أَداءِ حَقِّه فَعَلَیهِ کُلَّ یَومٍ خَطِیئَةُ عَشّارٍ؛
کسی که در مورد ادای حقّ کسی امروز و فردا کند، با این که توانایی دادن آن را دارد، هر روز گناه یک دهم بگیر(رباخوار)، برگردن او خواهد آمد.
(وسائل الشیعه، ج 13، ص 85)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أَنظَرَ مُعسِراً کانَ لَهُ عَلَی اللّهِ فِی کُلِّ یَومٍ صَدَقَةٌ بِمِثلِ مالَهُ عَلَیهِ حَتّی یَستَوفی حَقّه؛
کسی که بدهکار تهی دستی را مهلت دهد، بر خداست که برای او به اندازه طلبش، هر روزه پاداش صدقه بدهد، تا آن هنگام که طلبش را به او پرداخت کنند.
(بحارالانوار، ج 103، ص 151)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أَرادَ أَن یُظِلَّهُ اللّهُ فِی ظِلِّ عَرشِهِ یَومَ لاظِلَّ اِلّا ظِلَّهُ، فَلیُنظِر مُعسِراً أَو لِیَدَع لَهُ عَن حَقِّهِ ؛
کسی که می خواهد خداوند او را در آن روزی که سایه ای جز سایه خدا نیست، در سایه عرش خود، قرار دهد، به بدهکار مهلت دهد و یا حقّش را به او ببخشد.
(بحارالانوار، ج 103، ص 150 ـ 151)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن یَسَّرَ عَلی مُؤمِنٍ وَ هُوَ مُعسِرٌ، یَسَّرَ اللّهُ عَلَیه حَوائِجَهُ فِی الدُّنیا وَ الآخِرَة؛
کسی که بر مؤمنی که در تنگنا قرار گرفته، آسان بگیرد و به او مهلت دهد، خداوند به او در مورد نیازهای دنیا و آخرتش آسان می گیرد.
(بحارالانوار، ج 103، ص 152 ـ 153)
*******
پیامبر اکرم (صلی اللّه علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَلفُ دِرهَمٍ اُقرِضُها مَرَّتَینِ اَحَبُّ اِلَیّ مِن اَن اَتَصَدَّقَ بِها مَرَّةً؛
اگر هزار درهم از مالم را دوبار به برادران دینی قرض الحسنه بدهم، نزد من بهتر از آن است که همه آن را یک باره در راه خدا انفاق کنم.
(تهذیب،ج 2،ص 61)
*******
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
السُّرّاقُ ثَلاثَةٌ: مانِعُ الزَّکاةِ، وَ مُستَحِلُّ مُهُورِ النِّساءِ و کَذلِک مَن اِستَدانَ وَ لَم یَنو قَضاءَةُ؛
دزدها سه دسته اند: ترک کننده زکات، حلال داننده مهریّه زنها برای خود و کسی که قرض بگیرد و نیّت ادای آن را ننماید.
(بحارالانوار، ج 103، ص 146)
*******
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ما مِن مُسلِمٍ أَقرَضَ مُسلِماً قَرضاً حَسَناً یُرِیدُ بِهِ وَجه اللّهِ اِلّا حَسِبَ اللّهُ لَهُ أَجرَها کَحِسابِ الصَّدَقَةِ حَتّی یَرجِع إِلَیهِ؛
هر مسلمانی که برای رضای خدا به مسلمانی قرض الحسنه بدهد، حتماً خداوند پاداش آن را مانند پاداش صدقه دادن حساب می کند، تا هنگامی که آن قرض به او باز گردد.
(وسائل الشیعه، ج 13، ص 87، ثواب الاعمال،ص 308)
*******
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
مَکتُوبُ عَلَی الجَنَّةِ: اَلصَّدَقَةُ بِعَشرٍ، وَ القَرض بِثَمانِیَةَ عَشَرَ، وَ اِنَّما صارَ القَرضُ اَفضَلَ مِنَ الصَّدَقَةِ، لِأَنّ المُستَقرِضَ لایَستَقرِضُ اِلّا مِن حاجَةٍ، و قَد یَطلُبُ الصَّدَقَةَ مَن لایَحتاجُ اِلَیها؛
بر در بهشت نوشته شده است: پاداش صدقه ده برابر، ولی پاداش قرض دادن، هجده برابر است. پاداش قرض به این دلیل از پاداش صدقه بیش تر است که قرض گیرنده جز از روی نیاز قرض نمی گیرد، ولی صدقه گیرنده گاهی با این که نیاز ندارد، صدقه می گیرد.
(بحارالانوار، ج 103، ص 139)
*******
امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
مَن اَقرَضَ قَرضاً اِلَی مَیسَرَةٍ کانَ مالُهُ فی زَکوة وَ کانَ هُوَ فی صَلوةٍ مَن المَلائِکَةِ عَلَیهِ حَتّی یَقضِیَهُ؛
کسی که به نیازمندی پولی وام بدهد و او را مهلت دهد تا گشایشی در کار او حاصل شود، مالش در حکم زکاة است و فرشتگان به او دعا می کنند و درود می فرستند تا روزی که طلبش را دریافت کند.
(من لایحضره الفقیه، ص 361)
*******
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
مَن اَقرَضَ قَرضاً وَ ضَرَبَ لَهُ اَجَلاً فَلَم یُؤتَ بِه عِند ذلِکَ الاَجَلُ کانَ لَهُ مِنَ الثَّوابِ فی کُلّ یَومٍ یَتَأخَّرُ عَن ذلِک الأَجَلُ بِمِثلِ صَدَقَةِ دینارٍ واحِدٍ فی کُلِّ یَومٍ؛
کسی که وام به مسلمانی بدهد و برای پرداخت آن زمانی تعیین کند ولی بدهکار نتواند در موعد تعیین شده قرض خود را بپردازد و او مهلتش دهد، خداوند در برابر هر روزی که به وی مهلت دهد صدقه ای در نامه عمل او ثبت می فرماید.
(ثواب الاعمال، ص 76)
*******
امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
کُلُّ ذَنبٍ یُکَفِّرُهُ القَتلُ فی سَبیلِ اللّهِ اِلاّ الدَّین لاکَفّارَةَ لَهُ اِلّا اَدائُهُ اَو یَقضِی صاحِبُهُ اَویَعفُو الَّذی لَهُ الحَقّ؛
شهادت در راه خدا، هر گناهی را جبران می کند مگر بدهکاری مردم را که هیچ چیز آنرا جبران نمی کند مگر این که بدهی خود را ادا کند یا وصی و ولی او آنرا بپردازد یا طلبکار از او بگذرد.
(وسائل الشیعه، ج 13، ص 83)
*******
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اَیُّما رَجُلٍ اَتَی رَجُلاً فَاستَقرَضَ مِنهُ مالاً وَ فی نِیَّته اَن لایُودِّیَهُ فَذلِکَ اللُصُّ العادی؛
هر مردی که برای دریافت وام به دیگری مراجعه کند و اندیشه ندادن آن را در سر داشته باشد، چنین کسی، دزد ستمگر است.
(من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 60)
منبع:www.hawzah.ir