پدل

بشر براي پيشرفت بيشتر همچنان گام هاي تازه يي برمي دارد و دست به اختراعات جديدي مي زند. هر روز خبرهاي تازه يي از تحول در تمامي بخش هاي جوامع به گوش مي رسد و زندگي در عصر جديد شرايط متفاوتي با گذشته را دنبال مي کند. در اين بين ورزش هم ثابت نمانده و به موازات تغييرات در ساير سطوح جامعه شتاب بيشتري رو به جلو دارد تا از قافله عقب نماند. آناليزورها و تئوريسين ها هفته ها، ماه ها و شايد سال ها وقت مي گذارند تا به يک طرح جديد برسند. کارشناسان فدراسيون هاي جهاني نيز همواره در تلاش اند تا با اعمال تغييراتي، برجذابيت هاي رشته هاي گوناگون ورزشي بيفزايند. پيشرفت رشته هاي گوناگون ورزشي کاملاً ملموس است و به راحتي مي توان آن را مشاهده کرد. با اين حال يک نقطه ي سياه در سال هاي اخير بر ورزش سنگيني کرده و آن دل بستن به رشته هايي است که از قبل وجود داشته اند و همواره اين پرسش در ذهن افراد خطور کرده که آيا نمي توان ورزش تازه يي اختراع کرد؟
در سال هاي گذشته برخي بازي هاي کامپيوتري گام به عرصه ي ورزش نهادند و به عنوان رشته هايي جديد به عرض اندام پرداختند، اما هرگز جايگاهي در بين ورزش هاي موجود به دست نياوردند. تعدادي ديگر از بازي ها نيز تحت تأثير رشته هايي ديگر و به عنوان زير مجموعه آنها به جهانيان معرفي و خيلي سريع محو شدند. تا همچنان پرسش ياد شده بي پاسخ باقي بماند. اين که ورزش به طور رسمي رشته ي جديدي به خود نبيند، به نظر برخي ها مي تواند نگران کننده و تا حدي تأسف آور باشد. چرا که به عقيده ي اين گروه، گذشت زمان سبب مي شود تا از جذابيت هاي بسياري از رشته هاي کنوني کاسته شود و مردم گرايش کمتري نسبت به آنها نشان بدهند. اين فرضيه البته از نظر کارشناسان فدراسيون هاي جهاني مردود است. زيرا اين افراد خبره مي گويند که با تغييرات متوالي که در نحوه ي انجام بازي ها شکل مي گيرد، نوآوري به اندازه ي کافي به وجود مي آيد از اين بابت نگراني وجود ندارد.

ورزش نوظهور
 

در بين همه ي رشته هاي جديدي که تلاش دارند به ابراز وجود بپردازند و تقريباً در اين راه ناکام مانده اند، شايد «پدل» از شرايطي متفاوت برخوردار و گام هاي محکم تري برداشته است. اين رشته ي نو در بين ورزش دوستان ناآشناست. اما سالهاست در آن سوي مرزها و بخصوص اروپا و آمريکاي لاتين علاقه مندان زيادي پيدا کرده و آرام آرام از لحاظ تبليغي و جذب طرفدار به سطح قابل قبولي رسيده است. پدل را ورزش قرن بيست و يکم ناميده اند، اما به نظر مي رسد همچنان نيازمند زمان است تا اين رشته همه گير شود. پدل ورزشي جذاب، شادي آور و بسيار پرتحرک است که با تمرکز لازم مي توان آن را در همه ي سنين بازي کرد. اين رشته عصاره يي از چند ورزش راکتي مثل اسکواش، تنيس، بدمينتون و ... است و جذابيت هاي خاص خود را دارد. اختراع پدل به بيش از دو دهه قبل باز مي گردد. اما شکل کنوني آن در سال هاي اخير پي ريزي شده است. زماني که «آلفونسوهومن لوهه»ي اسپانيايي براي ديدن دوستش «انريکوکورکوئه را» به مکزيک سفر کرده بود، براي پايه ريزي اين رشته با وي به مشورت پرداخت و در بازگشت به اسپانيا براي نخستين بار زمين بازي پدل را در «مارابلا» بنا کرد. قوانين اين رشته و نوع بازي آن به تدريج مدون و به سرعت علاقه مندان بسياري در آمريکاي لاتين، اروپا، کانادا و حتي هندوستان جذب آن شدند. از آرژانتين و اسپانيا به عنوان کشورهايي که بيشترين توجه را به ورزش قرن بيست و يکم نشان داده اند، ياد مي کنند، چرا که حدود شش ميليون نفر در اين کشورها مشغول بازي پدل هستند و حدود ده هزار زمين نيز براي اين رشته احداث شده است. پدل داراي اتحاديه ي بين المللي است و سردمداران آن تلاش مي کنند با متقاعد کردن مسؤولان کميته ي بين المللي المپيک ابتدا به صورت نمادين آن را وارد عرصه ي اين بازي ها کنند و پس از آن جنبه ي رسمي به اين رشته ببخشند. گفته شده در المپيک 2012لندن، پدل همانند ووشو در فهرست رشته هاي نمايشي قرار مي گيرد، اما هنوز مقامات اتحاديه جهاني پدل در اين باره اظهار نظر رسمي نکرده اند. البته اتحاديه ي بين الملي پدل رقابت هايي را تحت عنوان قهرماني جهان برگزار کرده است.

ورود به ايران
 

جرقه ي ورود پدل به چرخه ي ورزش ايران از پنج سال پيش زده شد و مطالعات زيادي نيز در اين باره انجام گرفت. فرهاد جامع که علاقه ي زيادي به راه اندازي اين رشته در کشورمان دارد، در اين مدت تلاش هاي فراواني به خرج داده است. وي در اين باره مي گويد: «مقامات سازمان تربيت بدني با نگاهي ويژه اين ورزش را مورد تأييد قرار داده اند. مشکل اصلي ما زمين بود، که با الطاف مقامات محترم مجموعه ي ورزشي انقلاب اولين زمين پدل به زودي افتتاح خواهد شد. فدراسيون اسکواش نيز حرکت نويني را براي اشاعه ي اين ورزش آغاز کرده است. فرهاد جامع، بنيان گذار اين ورزش کميته ي پدل را در فدراسيون اسکواش تشکيل داده و مکاتباتي با اتحاديه ي جهاني پدل در اسپانيا داشته است. آنها قول داده اند در صورت تشکيل فدراسيون پدل از هيچ کمکي به ايران دريغ نکنند.

شباهت ها
 

به نظر مي رسد پدل شباهت هاي زيادي به تنيس و اسکواش دارد و در صورت راه اندازي آن شايد طرفداران اين دو رشته به پدل روي خوش نشان بدهند. با اين حال تفاوت ها و جذابيت هاي خاصي که پدل مي تواند داشته باشد، به طور حتم در جذب علاقه مندان تأثيرگذار است. اين ورزش نو و خاص در صورتي که با حمايت دست اندرکاران ورزش مواجه شود و سرمايه گذاري و تبليغ کافي بر روي آن انجام گيرد، تجربه ي جديدي براي ورزش دوستان به همراه خواهد داشت. اين احتمال هم وجود دارد که در صورت گسترش اين رشته در جوامع جهاني، حتي در المپيک ها هم پدل به صورت نمايشي به اجرا در آيد. در هر حال مي توان از اين فرصت استفاده کرد و روي اين رشته سرمايه گذاري خوبي انجام داد.

ويژگي ها
 

پدل را در زميني مستطيل شکل به ابعاد ده متر در بيست متر بازي مي کنند. زمين اين بازي تقريباً شبيه به اسکواش و تنيس است که با چهار نفر و به صورت دو به دو اين بازي به اجرا در مي آيد و نمي توان مثل تنيس ، بدمينتون و اسکواش انفرادي بازي کرد. راکت بازي پدل هم از شکل خاصي برخوردار است. راکت هايي که زه ندارند و به جاي مواد، کربن خاصي در آنها به کار رفته است. اندازه ي اين راکت ها حداکثر45/5 سانتي متر در 26سانتي متر است و38ميلي متر هم ضخامت دارد. البته سطح مرکزي راکت داراي سوراخ هايي است که هر کدام9تا سيزده ميلي متر قطر دارند. راکت يک بند هم دارد که براي حفظ ايمني به مچ دست ورزشکار گره مي خورد. تور ده متري که 88سانتي متر ارتفاع دارد، در وسط زمين عرضي نصب مي شود. توپ پدل گويي لاستيکي شبيه به توپ تنيس نيست. زماني که حداکثر گيم ها به عدد فرد برسد، نود ثانيه استراحت براي ورزشکاران در نظر گرفته مي شود. نکته ي جالب اين است که در پدل هم مثل اسکواش از ديوار براي ضربه زني استفاده مي شود. و خط اوت وجود ندارد. در واقع توپ پس از يک بار برخورد به ديوار توسط بازيکن زده مي شود. جنس زمين بازي از چمن مصنوعي يا سيمان به رنگ هاي زرد، آبي و سبز است. مسابقه در پنج يا شش دور با تاي بريک انجام مي گيرد. آخرين بار در سال2008رقابت هاي جهاني اين رشته برگزار شد و کانادا در سال جاري ميزبان مسابقه هاي پدل جهاني است.
منبع: نشريه 7 روز زندگي شماره 104