نویسنده: بهزاد میر ظفری
در عرضه ی شماره ی جدید برای یک بازی موفق، همواره این خطر وجود دارد که سازندگان عناصر خوب اثر قبلی را به اصطلاح بازیافت کنند و کم تر دست به خلاقیت و نوآوری بزنند. اما آیا همیشه این کار، روشی ناموفق است؟ جواب این سؤال را برعهده ی شما می گذاریم و همین قدر اشاره می کنیم که Katamari Forever چنین اثری است. در واقع این بازی، کلکسیونی است از هر آنچه در 5 سال اخیر دنیای رنگارنگ «کاتاماری» برای ما به ارمغان آورده است. کلکسیونی بزرگ و مفصل که می تواند هم برای طرفداران قدیمی مجموعه ارزشمند باشد و هم تازه واردان را به شایستگی با این دنیای مفرح آشنا کند. اما برای ناآشنایان با این سری؛ کاتاماری اصلاً چیست؟ کاتاماری توپی چسبناک است که هر چه از خودش کوچک تر باشد را می گیرد و جذب می کند و به این ترتیب کم کم بزرگ و بزرگ تر می شود. تا جایی که توپی از جذب پونز و مداد پاک کن و چوب کبریت شروع کرده، ماشین، انسان، ساختمان و در نهایت قاره ها، سیارات و حتی کهکشان ها را می تواند ببلعد! این ایده در ظاهر ساده و حتی بچه گانه، بیش از 5 سال است که دنیای بازی های ویدئویی را میهمان یکی از ناب ترین و مفرح ترین تجربه ها کرده است.
«کاتاماری تا ابد» مجموعه ای از عناصر محبوب سری است، اما داستانی جدید دارد: پادشاه کهکشان ها سلطان خوش تیپ، قدر قدرت و البته خوش پوش تر از همیشه، هر روز به همراه ملکه ی کهکشان ها و شاهزاده کوچولو (و البته بدشانس و مظلوم) به پیک نیکی شاهانه می روند. روزی پادشاه کهکشان ها تصمیم می گیرد در حرکتی شیک، قدرت پرش خود را امتحان کند و در پرشی شاهانه به آسمان ها می پرد. متأسفانه خراب کاری قهرمان کمی تا قسمتی احمق ما باعث می شود که سر مبارک پادشاه به یک سیاره سنگین و سیخ سیخ برخورد کند! در پی این برخورد، حافظه ی پادشاه از دست می رود و به خوابی عمیق فرو می رود. با به خواب رفتن پادشاه، کهکشان وارد هرج و مرج می شود. در نتیجه شاهزاده کوچولو به همراه بقیه بچه های فامیل، تنها کار منطقی و ممکن را انجام می دهند: ساخت یک ربات که جانشین پادشاه شود! بدبختانه پادشاه مکانیکی نیز در بدو فعال سازی، در حرکتی نه چندان شاهانه، تمام سیارات کهکشان را نابود می کند و بعد که خودش می فهمد چه کار کرده، از شدت یأس و ناامیدی در گاراژ پادشاه خفته خود را حبس می کند!
مثل همیشه کاملاً طبیعی است که همه ی کاسه کوزه ها سر شاهزاده بدبخت می شکند و بار دیگر اوست که باید کهکشان را به حالت عادی بازگرداند. این داستان بسیار خاص، دقیقاً هماهنگ دنیای بازی است و در عین حال حضور شخصیت جدید پادشاه رباتی، تازگی خاص به روند داستانی مجموعه می بخشد. این دو پادشاه و داشتن کهکشان ها، در گیم پلی نیز مؤثر بوده است. البته روند بازی تقریباً مانند بازی های قبلی است. در هر مرحله شما باید در مدت زمانی محدود، کاتاماری خود را تا حد مشخص بزرگ کنید. این مأموریت به ظاهر ساده، ستون اصلی گیم پلی است. اما مراحل خاص نیز در بازی وجود دارند، مثل مراحل اندازهی دقیق، کاتاماری با کالری در این بالا و کاتاماری آتشین که از بازی های قبلی آمده اند یا مراحلی مثل کاتاماری آب پاش یا بیابان آباد کن جدید که مختص این بازی است. در بازی بیش از 34 مرحله وجود دارد که معمولاً از درون یک اتاق شروع و در نهایت به کهکشان ختم می شوند، در هماهنگی با اندازه کاتاماری شما، از چندین سانتی متر تا چند ده هزار کیلومتر! بیشتر این مراحل تکراری هستند و در واقع قسمت های معروف و به یادماندنی بازی های قبلی مجموعه مثل "Katamari Damacy" و Beautiful ""Kotamari و غیره هستند. البته چند تایی هم مثل مرحله صحرا، جدید و خاص "KF" هستند. نیمی از این مراحل مأموریت های پادشاه مکانیکی هستند برای بازسازی کهکشان. مگر به خاطر ندارید؟ کاتاماری شما در نهایت به سیاره یا ستاره ایی تبدیل می شود. نیم دیگر مراحل، مأموریت های زیبای خفته ... ببخشید(!) پادشاه خفته هستند برای بازسازی حافظه ی از دست رفته اش. متأسفانه علاوه بر مراحل قدیمی، یک سری مشکلات حل نشده نیز بازگشته اند. دوربین مورد دار و غیرقابل کنترل بازی همچنان وجود دارد، کنترل تانک مانند هنوز هم سخت و غیر طبیعی است و قابلیت جدید پرنس جوان، یعنی پرش، یکی از بدترین استفاده ها از حس گر حرکتی دسته ی PS3 است. خوش بختانه برای این قابلیت فشار دگمه ایی نیز کافیست، حیف که من این موضوع را بعد از تمام کردن بازی فهمیدم!!! یک مشکل دیگر، قضاوت شاهان دوگانه درباره ی فعالیت شماست که اگرچه کمتر روند بازی را مختل می کند اما اکثراً بسیار بی رحمانه و ناامید کننده است. چه توقعی دارند! یک پرنسس یک سانتی متری یک توپ ده هزار کیلومتری را می چرخاند کافی نیست؟!
در کل گیم پلی بسیار شبیه آثار قبلی است، با قابلیت انتخاب یکی از بچه های فامیل برای بازی و تعداد زیادی لباس، چند مینی گیم کوچک که در طول بازی آزاد می شوند. بخش چند نفره شامل مبارزه وCo-oP است و در کمال تعجب حالت آنلاین به مقایسه ی امتیازات (Leader Beards) خلاصه می شود. با این وجود قابلیت هایی مثل تکرار مراحل، سرعت بالا، بازی بدون زمان و غیره ارزش بازی مجدد را بالا و دوره ی تازه ماندن کار را زیاد می کنند.
ورود به نسل جدید برای دنیای کاتاماری کاملاً موفق نبوده اما قابل قبول است. هزاران شی موجود در بازی، بافت هایی بسیار زیباتر و با جزئیات بیشتر دارند و تعداد آن ها نیز واقعاً باورنکردنی است. سبک خاص سورئال نقاشی شخصیت ها نیز هم چنان به زیبایی عرضه شده است. همچنین در بازی فیلترهای گرافیکی کلاسیک، نقاشی، حکاکی، روی چوب و کارتونی، هر سلیقه ای را می تواند راضی کند. شاید تنها اشکال گرافیک، افت سرعت فریم در صحنه های شلوغ است. با این حال شاید در نگاه اول گرافیک بازی برای سخت افزار قدرتمند PS3 قدیمی به نظر بیاید.
موسیقی بازی، مثل همیشه مجموعه ایی از آهنگ های پاپ، جاز، سافت راک و به خصوص پاپ ژاپنی (J-pop) سبک دهه ی 80 است. اگرچه اکثر این آهنگ ها، که بیش از 35 عدد هستند، تکرار یا رمیکس از بازی های قبلی هستند، اما در عین حال مثل همیشه بسیار شنیدنی هستند.
در نهایت، "Katamari Forever" را نمی توان یک اثر کاملاً جدید دانست، بلکه مجموعه ایی دوست داشتنی از موفقیت های چند سال اخیر مجموعه است که می تواند برای طرفداران خاطره انگیز و برای تازه واردان مفرح باشد.
منبع: مجله ی بازی رایانه، شماره ی 32
«کاتاماری تا ابد» مجموعه ای از عناصر محبوب سری است، اما داستانی جدید دارد: پادشاه کهکشان ها سلطان خوش تیپ، قدر قدرت و البته خوش پوش تر از همیشه، هر روز به همراه ملکه ی کهکشان ها و شاهزاده کوچولو (و البته بدشانس و مظلوم) به پیک نیکی شاهانه می روند. روزی پادشاه کهکشان ها تصمیم می گیرد در حرکتی شیک، قدرت پرش خود را امتحان کند و در پرشی شاهانه به آسمان ها می پرد. متأسفانه خراب کاری قهرمان کمی تا قسمتی احمق ما باعث می شود که سر مبارک پادشاه به یک سیاره سنگین و سیخ سیخ برخورد کند! در پی این برخورد، حافظه ی پادشاه از دست می رود و به خوابی عمیق فرو می رود. با به خواب رفتن پادشاه، کهکشان وارد هرج و مرج می شود. در نتیجه شاهزاده کوچولو به همراه بقیه بچه های فامیل، تنها کار منطقی و ممکن را انجام می دهند: ساخت یک ربات که جانشین پادشاه شود! بدبختانه پادشاه مکانیکی نیز در بدو فعال سازی، در حرکتی نه چندان شاهانه، تمام سیارات کهکشان را نابود می کند و بعد که خودش می فهمد چه کار کرده، از شدت یأس و ناامیدی در گاراژ پادشاه خفته خود را حبس می کند!
مثل همیشه کاملاً طبیعی است که همه ی کاسه کوزه ها سر شاهزاده بدبخت می شکند و بار دیگر اوست که باید کهکشان را به حالت عادی بازگرداند. این داستان بسیار خاص، دقیقاً هماهنگ دنیای بازی است و در عین حال حضور شخصیت جدید پادشاه رباتی، تازگی خاص به روند داستانی مجموعه می بخشد. این دو پادشاه و داشتن کهکشان ها، در گیم پلی نیز مؤثر بوده است. البته روند بازی تقریباً مانند بازی های قبلی است. در هر مرحله شما باید در مدت زمانی محدود، کاتاماری خود را تا حد مشخص بزرگ کنید. این مأموریت به ظاهر ساده، ستون اصلی گیم پلی است. اما مراحل خاص نیز در بازی وجود دارند، مثل مراحل اندازهی دقیق، کاتاماری با کالری در این بالا و کاتاماری آتشین که از بازی های قبلی آمده اند یا مراحلی مثل کاتاماری آب پاش یا بیابان آباد کن جدید که مختص این بازی است. در بازی بیش از 34 مرحله وجود دارد که معمولاً از درون یک اتاق شروع و در نهایت به کهکشان ختم می شوند، در هماهنگی با اندازه کاتاماری شما، از چندین سانتی متر تا چند ده هزار کیلومتر! بیشتر این مراحل تکراری هستند و در واقع قسمت های معروف و به یادماندنی بازی های قبلی مجموعه مثل "Katamari Damacy" و Beautiful ""Kotamari و غیره هستند. البته چند تایی هم مثل مرحله صحرا، جدید و خاص "KF" هستند. نیمی از این مراحل مأموریت های پادشاه مکانیکی هستند برای بازسازی کهکشان. مگر به خاطر ندارید؟ کاتاماری شما در نهایت به سیاره یا ستاره ایی تبدیل می شود. نیم دیگر مراحل، مأموریت های زیبای خفته ... ببخشید(!) پادشاه خفته هستند برای بازسازی حافظه ی از دست رفته اش. متأسفانه علاوه بر مراحل قدیمی، یک سری مشکلات حل نشده نیز بازگشته اند. دوربین مورد دار و غیرقابل کنترل بازی همچنان وجود دارد، کنترل تانک مانند هنوز هم سخت و غیر طبیعی است و قابلیت جدید پرنس جوان، یعنی پرش، یکی از بدترین استفاده ها از حس گر حرکتی دسته ی PS3 است. خوش بختانه برای این قابلیت فشار دگمه ایی نیز کافیست، حیف که من این موضوع را بعد از تمام کردن بازی فهمیدم!!! یک مشکل دیگر، قضاوت شاهان دوگانه درباره ی فعالیت شماست که اگرچه کمتر روند بازی را مختل می کند اما اکثراً بسیار بی رحمانه و ناامید کننده است. چه توقعی دارند! یک پرنسس یک سانتی متری یک توپ ده هزار کیلومتری را می چرخاند کافی نیست؟!
ورود به نسل جدید برای دنیای کاتاماری کاملاً موفق نبوده اما قابل قبول است. هزاران شی موجود در بازی، بافت هایی بسیار زیباتر و با جزئیات بیشتر دارند و تعداد آن ها نیز واقعاً باورنکردنی است. سبک خاص سورئال نقاشی شخصیت ها نیز هم چنان به زیبایی عرضه شده است. همچنین در بازی فیلترهای گرافیکی کلاسیک، نقاشی، حکاکی، روی چوب و کارتونی، هر سلیقه ای را می تواند راضی کند. شاید تنها اشکال گرافیک، افت سرعت فریم در صحنه های شلوغ است. با این حال شاید در نگاه اول گرافیک بازی برای سخت افزار قدرتمند PS3 قدیمی به نظر بیاید.
موسیقی بازی، مثل همیشه مجموعه ایی از آهنگ های پاپ، جاز، سافت راک و به خصوص پاپ ژاپنی (J-pop) سبک دهه ی 80 است. اگرچه اکثر این آهنگ ها، که بیش از 35 عدد هستند، تکرار یا رمیکس از بازی های قبلی هستند، اما در عین حال مثل همیشه بسیار شنیدنی هستند.
در نهایت، "Katamari Forever" را نمی توان یک اثر کاملاً جدید دانست، بلکه مجموعه ایی دوست داشتنی از موفقیت های چند سال اخیر مجموعه است که می تواند برای طرفداران خاطره انگیز و برای تازه واردان مفرح باشد.
منبع: مجله ی بازی رایانه، شماره ی 32
