نگاه ناسا بر «جاذبه»

یک فضانورد و مدیر سابق ایستگاه فضایی، امکان واقعی بودن خطرات نشان داده شده در فیلم را بیان می‌کند.
در فیلم هیجان انگیز جدید Alfonso Cuarón به نام «جاذبه»٬ ساندرا بولاک نقش یک فضانورد بی‌انگیزه را بازی می‌کند که می‌خواهد پیاده رویِ فضایی اش را برای تعمیر وسیله‌ای با حداکثر سرعت ممکن به پایان برساند. طرح‌های او با یک سری حوادث وحشتناک که مطمئنا به ذهن فضانوردان خطور کرده است و آشغال‌های فضایی٬ ناکام می‌ماند. فیلمبرداری خیره کننده‌ی سه بعدی برای بینندگان احساس بودن در فضا را ایجاد می‌کند و احساس ناتوانی و درماندگی را تقویت می‌کند. در این مقاله برخی از چالش‌هایی که شخصیت بولاک با آنها مواجه می‌شود (آژیر خطر)، و احتمال رخ‌داد آنها در واقعیت، بر طبق نظر متخصصین ناس، آمده است.
روسیه ماهواره خودش را منفجر کرد و یک سونامی از زباله های فضایی به راه انداخت! ممکن است، اما ...
در سال ۲۰۰۷ چین از یک موشک هدایت شونده برای تخریب یکی از ماهواره های هواشناسی فرسوده‌اش استفاده کرد٬ که با این کارصدها هزار تکه‌ی ‌کوچک از زباله‌های فضایی را ایجاد کرد. مارک اوهران که سال پیش به عنوان مدیر ایستگاه فضایی بین المللی ناسا بازنشسته شد می‌گوید اما خطراین زباله‌های ایجاد شده برای فضانوردان نیست بلکه برای ماهواره های دیگر است. اکثر ماهواره‌ها در مدار زمین‌-هم زمان(1) (یا زمین-ثابت) درحدود ۳۵۰۰۰ کیلومتر بالاتر از سطح زمین هستند٬ کاملاً بالاتر از ارتفاع‌های تقریبی چهارصد کیلومتری ISS (ایستگاه فضایی بین المللی) و اکثر پروازهای سرنشین‌دار. زباله های فضایی پایین‌تر می‌توانند خطر آفرین باشند. ناسا صدها هزار شیء در این منطقه را ردیابی می‌کند و موتور های ایستگاه می‌توانند به آرامی مدارش را تغییر دهند تا از برخورد جلوگیری شود.

ارتباط من با سفینه ام قطع شده است! بسیار نامحتمل

ناسا نمی تواند برای هر سناریوی کابوس‌گونه‌ای آماده باشد. به همین دلیل برای تعیین احتمال وقوع یک اتفاق بر «حالت شکست و تجزیه و تحلیل اثرات» متکی است. اوهران می‌گوید ناسا شانس این که یک فضانورد بدون افسار بتواند برگردد را بی نهایت کوچک محاسبه کرده است. فضانوردان تنها تحت شرایط، پیاده روی فضائیشان را به صورت جفتی اجرا می‌کنند، و آنها کمربندهای پرتابی استفاده می‌کنند که می توانند نیروی بالاکشی اضطراری فراهم کنند٬ هرچند نه از نوع قدرتمند. قدم زنندگان در فضا یا افسار های استیل آنها هیچ گاه توسط زباله‌های فضایی ضربه ندیده‌اند، هرچند مایک ماسیمینو٬ فضانورد ناسا، می‌گوید که فضانوردان تمرین می‌کنند که اگر لباس فضانوردی‌شان سوراخ شود چگونه به یک وسیله‌ی نقلیه برگردند.

نمی توانیم به خانه برویم! به شدت غیر محتمل

ناسا از تمام مأموریت ها می‌خواهد که ابزار آلات پشتیبانی برای بازگشت داشته باشند٬ که معمولاً یک وسیله‌ی نقلیه‌ی فرار است. ISS دو کپسول سایوز روسی دارد. در طول آخرین ماموریت ماسیمینو برای ارتقا تلسکوپ فضایی هابل٬ ناسا یک شاتل پشتیبان برای پرتاب در مواقع ایجاد مشکل٬ آماده داشت. او می‌گوید: «شما همیشه باید یک قایق نجات داشته باشید.»

ایستگاه فضایی در حال آتشگیری است! ممکن

اوهران می‌گوید: «آتش گیری یکی از بزرگترین خطرات است که می‌تواند در ایستگاه فضایی رخ دهد.» در سال ۱۹۹۷ یک محفظه اکسیژن در ایستگاه میر روسیه آتش گرفت که دود و شعله هایی به ارتفاع چند متر آزاد کرد. کیهان نورد، والری کورزون، توانست شعله ها را خاموش کند. اگر او شکست می‌خورد٬ نصف خدمه سفینه ممکن بود بمیرند چون آتش دسترسی به یکی از دو کپسول فرار سایوز را بسته بود. اوهران می‌گوید که موادی روی ایستگاه فضایی دمای احتراق بالایی دارند. بدین ترتیب آتشگیری های کوچک منتشر نمی‌شوند.

پی‌نوشت‌ها:

1. Geosynchronous orbit