چرا به این گیاه میگن...

1- سگ دندان

سگ ها بید گیاه را با علاقه ی بی حدی جستجو کرده و به همین علت است که به فرانسه آن را سگ دندان می نامند زیرا سگ ها به حکم غریزه فطری می دانند که وقتی ثقل معده و روده پیدا می کردند این گیاه می تواند ثقل آنها را بر طرف کرده و بیماری های آنها را شفا دهد به همین جهت وقتی آن را دیدند با حرص و ولع زیادی می خورند.

2- علف گربه

گربه ها عاشق بوی گیاه سنبل الطیب هستند و مجذوب آن می شوند و در برابر آن می غلتند به همین جهت عده ای اسم فارسی آن را علف گربه گذاشتند.

3- گل حسرت

این نامگذاری برای گیاه سورنجان یک افسانه ی شاعرانه دارد که می گویند چون گل آن تلخ است، پرندگان و پروانه ها به آن نزدیک نمی شوند و این گیاه در بهار در حسرت دیدار این موجودات زیبا بزودی پژمرده شده و از بین می رود و در فصل پائیز دوباره با امید و دیدار و وصل پرندگان سبز شده و چون این بار هم آنها به سراغ این گیاه نمی آیند، از غصه دق کرده می میرد.

4- علف هزار چشم

روی برگ های گیاه هوفاریقون یا علف چای تعداد زیادی غدد شفاف قابل عبور نور بوده و این طور به نظر می رسد که دارای سوراخ های ریز است و منظره ی زیبایی به گیاه می دهد و به همین جهت به آن علف هزار چشم می گویند.

5- بابا آدم

به موجب یک افسانه قدیمی حضرت آدم وحوا پس از آنکه به زمین آمدند، از برگ گیاه بابا آدم برای پوشاندن و ستر عورت خود استفاده کردند چون این گیاه دارای برگهای بزرگ و پهن است.

6- دم اسب

برگ های گیاه دم اسب در محل بندهای نازا به فواصل متوالی به صورت دسته هایی که شبیه دم است، در می آیند و به این جهت است که به این گیاه علفی، دم اسب می گویند.

7-ناخنک

میوه ی گیاه ناخنک، هلالی و شبیه به سر ناخن چیده شده می باشد و به همین جهت به آن ناخنک می گویند.

8- گل گندم

گیاه قنظوریون هیچ گونه نسبت یا شباهتی به گندم ندارد علت این نامگذاری این است که همزمان با رسیدن گندم در مزارع غلات روئیده و گل می دهد.
منبع مقاله: فصلنامه ی طبیب سبز شماره 2، تابستان 1392