دنبال مقصر نگردید

برای رابطه ی بهتر با نوجوانان

یک نتیجه ی خوب هزار صاحب دارد و یک نتیجه ی بد چندین مقصر. در زندگی خانوادگی فرصت های زیادی هست که آدم ها نتیجه و حاصل کارهای خانواده را تجربه کنند. غذایی که پخته می شود، خانه ای که تمیز می شود، درآمدی که کسب می شود، قبضی که پرداخت می شود، جشنی که برگزار می شود، لباسی که شسته می شود و ... نتیجه ی بسیاری از این فعالیت ها به کل خانواده بر می گردد و نتیجه ی فعالیت های مثل نمره ی درسی فرزندان، موفقیت های اجتماعی و ورزشی هر یک از اعضای خانواده و .... با این که فردی هستند، کل خانواده را تحت تأثیر قرار می دهند.
متأسفانه در بعضی از خانواده ها اختلالات رفتاری والدین مثل اعتیاد، پرخاشگری، آزاررسانی روحی و عاطفی به اطرافیان، بی کاری و اختلالات رفتاری فرزندان مثل سرکشی، لج بازی، عدم تبعیت از قوانین یا معیارهای مورد انتظار، عدم انجام تکالیف و وظایف، سوء استفاده از دیگران، ارتباطات نامناسب و ... تأثیر بدی روی سایر اعضا می گذارد.
وقتی فرزندان دچار اختلال رفتاری باشند، والدین دچار نگرانی و محتمل استرس زیادی می شوند و در بسیاری از مواقع دنبال مقصر می گردند و ممکن است همسر و خانواده ی همسر، دوست ناباب، معلم، مربی، فرزند یا حتی خودشان را مقصر بدانند.
فرقی ندارد چه کسی را مقصر می دانید، پیدا کردن مقصر هیچ کمکی به حل مشکل شما نمی کند!
وقتی مقصر پیدا می شود، همه او را سرزنش می کنند، در نتیجه او احساس گناه می کند و یا به دفاع از خود می پردازد. در هر صورت انرژی او صرف موضوعی می شود که نه تنها به حل مسئله کمک نمی کند بلکه آن را به تعویق می اندازد.
بهتر است این طور با مسئله مواجه شویم:
اگر فرزند ما نمره اش بسیار کم شده یا با دوستان نابابی ارتباط دارد یا تکالیفش را انجام نمی دهد، باید ببینیم این مسئله از کی شروع شده؟ چرا شروع شده؟ چه عواملی در ایجاد آن نقش داشته؟ و راه حل چیست؟
برای حل مشکل تا جای ممکن از همه ی افراد خانواده کمک بخواهید. این کار باعث می شود در تک تکِ اعضای خانواده و به تبع آن در کلِ خانواده، حسِ همکاری و توانمندی بالا رود. در این صورت نه تنها به فرزند نوجوان خود کمک کرده اید، بلکه به او این احساس را داده اید که همه به وی و مشکلاتش توجه دارند و در صدد کمک به او هستند و مهم تر از همه، شما برای او الگوی خوبی خواهید شد تا برخورد مسئولانه با مشکلات را از شما بیاموزد.
منبع مقاله :
موسوی، شکوفه؛ (1387)، رابطه ی والدین و نوجوان (با نوجوان خود چگونه رفتار کنید؟)، تهران: نشر قطره، چاپ چهارم