به کوشش: محمد کمالي نژاد
نام رايج:
تاجريزينام عربي:
عنب الثعلبنام هاي ديگر:
سگ انگور، انگور روباه، انگور توره، خرس انگور، قوش ازومي (ترکي)، انکورک، انگيرک، روباه تربک، روباه تورک، شکر انگور
ماهيت:
نباتي است مابين شجر و گياه پر شاخ و برگش مايل به سياهي و عريض تر از برگ ريحان، دانه او زرد مايل به سرخي از نخود کوچکتر و اندکي شيرين و داراي لزوجت و تخم آن سفيد به اندازه خشخاش و قسم سياه آن غير مستعمل است.طبيعت:
در دوم سرد و خشکافعال و خواص:
ملطف و مسکن حرارت و تشنگي و با قوت قابضه و رادعه و محلل اورام حاره. ضماد برگ آن بر معده جهت ورم آن و التهاب آن و ساير اعضاء و اورام حاره و آشاميدن چهار اوقيه آب آن با شکر و محلل اورام باطنيه و امراض احشاء و مسهل اخلاط مراريه و رافع مغص و زحير و ورم مقعده و دو اوقيه آن با آب رازيانه و آب کاسني و با کشوث جهت درمان استسقاي حاد و حقنه آن جهت جنون و شري و تنقيه امعاء به سبب اطلاق آن و قوت قبضي که دارد، مفيد مي باشد.
تحقيقات جديد:
ضد تب، آرام بخش، خواب آور
***
بدل:
کاکنجمضر:
مثانهمصلح:
قندمقدار شربت:
از جرم آن تا 5 مثقال و دمکرده ي آن تا 10 مثقال و از آب آن تا 20 مثقال.منبع مقاله :
کمالي نژاد، محمد، (1390)؛ برگ کهن، تهران: چوگان، چاپ اول
