خواص دارويي گياه انجباز

نام رايج:

انجبار

عربي:

انجبار

نام هاي ديگر:

انگبار

ماهيت:

نباتي است به بلندي قامتي و اکثر بر عليق و آنچه بر نزديک آن باشد مي پيچيد و مشبک مي سازد آن را، برگ آن مانند برگ رطبه و با اندک زغبي مانند غبار، و شاخهاي آن قويتر از رطبه و مايل به سرخي و بيخ آن خشبي و سرخ و مستعمل ريشه هاي باريک آن است که آن را لحاي انجبار نامند و منبت آن بلاد شام است در کنار رودها و ميان جويها (امروزه در عطاري ها ريشه آن مستعمل است)

طبيعت:

سرد و خشک در درجه سوم.

افعال و خواص:

قاطع نزف الدم جميع اعضا خصوصاً از سينه و ريه و بواسير و حابس اسهال مزمن و مسکن قي و مقوي اعضا و امعا و جهت تسکين التهاب صفرا و غليان خون و سل تازه و اسهال کبدي و شکستگي اعضا و کوفتگي عضل و فسخ و هتک آن نافع است.
***

بدل:

هم وزن آن زرشک و ربع آن گل ارمني

مضر:

مبرودين

مصلح:

زنجبيل

مقدار شربت:

تا يک مثقال از عصاره و يک درم از برگ و پنج درم از ريشه.
منبع مقاله :
کمالي نژاد، محمد، (1390)؛ برگ کهن، تهران: چوگان، چاپ اول