زوال خانواده؟

در سال 1859، يکي از نويسندگان مجله ي بوستون کوارترلي(1) نوشت که "خانواده به معناي قديمي آن، از سرزمين ما ناپديد مي گردد، و نه تنها نهادهاي آزاد ما مورد تهديد واقع مي شوند بلکه حتي وجود جامعه ي ما به خطر افتاده است (به نقل از Lantz, Schultz & O'Hara, 1977 ) اين گونه قضاوت در طي سالها در بيشتر کشورهاي غربي انعکاس يافته، و با نگراني بسيار و به طور منظم بيان گرديده است. حزب محافظه کار طي دهه ي 1980 خانواده را به صورت موضوعي سياسي در بريتانيا در آورد. مارگارت تاچر خطاب به کنفرانس زنان محافظه کار در سال 1986 گفت: "سياست ما با خانواده، آزادي آن و رفاه آن آغاز مي گردد. "از سوي ديگر، منتقدان خانواده به زوال خانواده، و حتي از ميان رفتن نهادهاي خانوادگي با نظر موافق نگريسته اند.
از آنجا که بارها گفته شده است- با توجيه نه چندان واقعگرايانه- که خانواده در حال از ميان رفتن است، ما بايد درباره ي قضاوتهاي کلي و غيرموجه ترديد کنيم. با وجود اين نمي توان به آساني اين واقعيت را انکار کرد که امروز تغييرات عمده اي در ماهيت ازدواج و خانواده در حال رخ دادن است که هم بيانگر تغييرات اجتماعي گسترده تر است و هم به اين گونه تغييرات کمک مي کند. تقريباً مسلم به نظر مي رسد که همچنان انواع گوناگوني از روابط اجتماعي و جنسي پديدار خواهد گرديد. همچنين واضح است که خانواده در آستانه ي فروپاشي يا زوال نيست.

پي نوشت :

1. Boston Quarterly

منبع مقاله :
گيدنز، آنتوني، (1376)، جامعه شناسي، ترجمه ي منوچهر صبوري، تهران: نشر ني، چاپ بيست و هفتم: 1391