فنون ورزش هاپکیدو

در صورتی که شما علاقه‌ مند هستید تا نگاهی کلی و گذرا به فنون هاپکیدو، اصول و تاریخچه ی آن داشته باشید مطالب این مقاله را سودمند خواهید یافت. این مقاله را مورد مطالعه قرار دهید تا از تمامی مطالب مرتبط با این هنر رزمی گل چین شده که از کشور کره گسترش یافت آگاهی یابید.
"افراد بسیاری هاپکیدو را به عنوان رشته ای در دسته ی هنرهای رزمی علمی جای می‌ دهند. تمامی جوانب آن به یک هدف واحد که از کار انداختن فرد مهاجم به مؤثرترین راه و با بهترین رفتار ممکن است منتهی می ‌شود. تکنیک های این رشته از علوم فیزیک، هندسه، روان شناسی و فیزیو لوژی بهره می برند. نتیجه ی این تکنیکها عبارت هستند از منحرف نمودن، متوقف ساختن [ضربات فنی] و پرتاب کردن [پرتابها]". - استاد جف آلن
هاپکیدو یک هنر رزمی کره ای است که در قرن بیستم توسعه یافته است. معنای لغت "هاپکیدو" "طریقت هماهنگی به وسیله ی هماهنگ سازی جسم و ذهن" است. این رشته یکی از برجسته ‌ترین سبک‌ های هنرهای رزمی کره است که بیشتر تکنیکی در جهت انجام دفاع شخصی است.

هاپکیدو: یک هنر رزمی گلچین شده

عمدتاً هاپکیدو به عنوان یک سبک هنرهای رزمی در جهت دفاع شخصی در دنیای مدرن به کار می‌ رود هرچند در گذشته از این سبک در جنگ ها نیز بهره گرفته می‌ شد. این سبک از هنرهای رزمی در اصل از سبک "دایتو ریو آیکی جوجوتسو" تکامل یافت و رابطه ی بسیار نزدیکی با "جوجیتسو" و هم چنین "آیکیدو" دارد. حرکات هاپکیدو تقلیدی از بسیاری از انواع مختلف هنرهای رزمی قدیمی و مدرن هستند که در قالب این سبک منحصر به فرد جمع گردیده اند. این حرکات شامل فرمهای مسلحانه و غیر مسلحانه می شوند که در برگیرنده ی دامنه ای از حرکات تهاجمی و تدافعی هستند. این سبک شامل تکنیک ‌هایی با دامنه ی کوتاه و بلند مبارزه با استفاده از ضربات پا، ضربات دست، پرتاب ها، قفل کردن مفاصل و ضربات بر نقاط فشار میگردد. این سبک هم چنین شامل کار برد سلاح هایی به مانند چوب، شمشیر، طناب، چوب کوتاه، چوب و نانچیکو می‌شود. یکی از ویژگیهای منحصر به فرد سبک هاپکیدو حرکاتی غیر قابل مقاومت است که به منظور استفاده از نیروی حریف بر علیه خودش به انجام میرسند!

اصول هاپکیدو

هاپکیدو یک هنر رزمی است و درست به مانند هر هنر دیگری هرگز ایستا نخواهد بود. این سبک هنری است که دائماً با تکنیک هایی جدید که هر روز در حال پدید یافتن هستند در حال تکامل است. این سبک بر پایه ی اصولی محکم بنا گردیده است که آن را تبدیل به یکی از فرم های زیبای دفاع شخصی میگرداند. سه اصل کلی ‌ای که تکنیکهای هاپکیدو بر مبنای آنها بنا گردیده اند به ترتیب زیر هستند:
• یو - اصل آب: یو "اصل آب" است که ابراز میدارد که یک دانش آموز هاپکیدو باید از ویژگیهای آب درس بگیرد که عبارتند از انطباق پذیری با جریان، نرمی و تمایل برای جریان داشتن از میان و از روی هر گونه مانعی با استفاده از انطباق پذیری. اصل یو مظهر انطباق پذیری، صبر و تطابق است که این تکنیکها بر مبنای آنها بنا گردیده اند. کسی که هاپکیدو کار میکند باید خود را بر طبق حرکات حریف سازگار نماید. این اصل هم چنین مظهر متمرکز نمودن "کی" (انرژی) فرد است که به ورزش کار نیرویی فوق العاده میبخشد، درست به مانند آب که از باریکه ی سر لوله ی یک شلنگ به سمت بیرون هدایت میشود.
• وان - اصل دایره: هر یک از این تکنیکها و هر حرکت موجود در آنها در درون یک دایره به انجام میرسد. دفاع در برابر حمله ی حریف از طریق تکنیکهای منحرف کننده به دست می آید. هر حرکتی که به وسیله ی مدافع صورت می‌پذیرد مسیری را طی مینماید که به صرفهترین راه برای دفاع کردن لست. این اصل احتمال بروز صدمات را برای مدافع کمتر میسازد در حالی که اثری مخرب را بر روی حریف بر جای میگذارد.
• هوا - اصل عدم مقاومت و یا هماهنگی: این اصل هماهنگی و عدم مقاومت است که بر روی یک پارچه سازی ذهن و جسم به وسیله ی هر آن که این تکنیکها را به اجرا در می آورد تأکید مینماید. گام اول هماهنگ سازی ذهن تمرین کننده با حرکات بدن خود او است، تا چنان سطحی که هر یک از تکنیکهای مبارزه تبدیل به طبیعت دوم او گردد. گام دوم، هماهنگ سازی و سازگار نمودن حرکات دفاعی بر طبق حرکات تهاجمی حریف است. کسب مهارت در هاپکیدو تنها بستگی به تمرین نمودن تکنیکهای آن تا بدان جایی است که آنها تبدیل به غریزه گردند. در آن گاه است که پاسخ به هر حمله تبدیل به امری "طبیعی" میگردد.

تکنیکهای پایه

مجموع تمام این تکنیکها در کنار هم مجموعه ای کامل را از دفاع شخصی تشکیل میدهند. همان گونه که شما نیز باید تا حالا تشخیص داده باشید، هاپکیدو مظهری است از انعطاف پذیری و جریان روان حرکات. حرکات پا و نحوه ی جای گیری عواملی بسیار مهم در اجرای این تکنیکها هستند. این تکنیکها را میتوان در سطح گسترده به انواع زیر تقسیم بندی نمود:
• ضربات دست: ضربات دست جزئی لا ینفک از تکنیکهای هاپکیدو هستند که به منظور تضعیف نمودن دشمن پیش از اقدام به انجام ترفندهایی پیش رفتهتر است. این تکنیکها ضربات دقیق دست را در نقاطی حساس در بر میگیرند که میتوانند حد اکثر نیرو را ایجاد نمایند. ضربات دست به منظور بلوک کردن و اجرای ضد حمله بر روی حریف به کار میروند.
• ضربات لگد: دومین دسته ی مهم از تکنیکها، ضربات لگد هستند. این تکنیک شامل تعداد زیادی حرکات لگد زنی میشود که نقاط بالا و پایین بدن را هدف قرار میدهند، ضرباتی که لگدهای تیغه ای را شامل میگردند. یکی از ضربات منحصر به فرد "لگد چرخشی پایین با پاشنه" است.
• تکنیکهای جا به جا کردن مفاصل: اینها مجموعه ای از تکنیکهای بدیع هستند که به منظور وادار کردن حریف به تسلیم شدنی بی قید و شرط به اجرا در می آیند. این تکنیکها شامل قفل کردن مچ دست، قفل کردن آرنج و دیگر ترفندهایی میشوند که اکثر مفاصل بزرگ و کوچک را در بدن انسان هدف خود قرار میدهند.
• پرت کردن: تکنیکهای پرت کردن از نیروی حریف در برابر خود او بهره میگیرند و بدین ترتیب باعث بر هم خوردن تعادل او میشوند.
• استفاده از سلاحها: شمشیر، طناب، چوب کوتاه، چوب و نانچیکو برخی از سلاحهای به کار گرفته شده در مبارزات مسلحانه است. اینها تکنیکهایی پیش رفته هستند.
امید به این که این نظر اجمالی سریع شما را مشتاق به کسب اطلاعاتی بیشتر در باره ی این تکنیک هنر رزمی علمی نموده باشد که بر مبنای اصول فیزیک، فیزیو لوژی، روان شناسی و هندسه قرار گرفته است. این سبک نوعی ظریف از هنرهای رزمی است که در صورت مؤثر به کار برده شدن، این توانایی را خواهد داشت تا بدل به مرگ بارترین سبک هنرهای رزمی گردد.