تره

تره با نام علمي Ampeloprasum متعلق به خانواده پياز (1) مي باشد. نام گونه اي آن مشخص نيست و مورد بررسي است. در بيشتر از منابع همان نام تره فرنگي (2) را به آن داده اند ليکن با تره فرنگي متفاوت است اگر چه جزء همان خانواده است. تره فرنگي بيشتر در خارج متداول است بن بزرگي دارد و برگ هاي بزرگي را توليد مي کند در حالي که تره معمول خيلي کوچکتر و ظريفتر است.
به هر حال تره جزء سبزيجات پرطرفدار ايراني است و در خارج متداول نمي باشد و کمتر ديده شده است. تره جزء سبزيجات دو ساله است سال اول بر داده ولي سال دوم گل و ميوه توليد مي نمايد. گل آذين تره شبيه گل آذين پياز چتري و زيباست. تره را به صورت هاي مختلفي مي توان مورد استفاده قرار داد. تره را به صورت تازه مي توان همراه با سبزي هاي ديگر مصرف نمود و يا در غذاهاي مختلف به کار برد. همچنين خشک شده آن را نيز در بسياري از غذاها مورد استفاده قرار مي دهند. تره طعمي شبيه طعم پياز دارد و براي طعم دادن به غذاهاي مختلف مصرف مي شود.
تره را مي توانيد از بذر شروع کنيد. زميني را که مي خواهيد در آن تره بکاريد بايستي قبل از پاشيدن بذر آماده کنيد. زمين را بايستي دوبار شخم نموده تا خاک کاملاً نرم شود. مقدار قابل ملاحظه اي کود حيواني با خاک مخلوط نماييد. باغچه تره را در مکان آفتاب رو انتخاب نماييد. تره به آب فراواني نياز دارد. هر دو هفته يک بار با کود اوره تغذيه نماييد. اگر شرايط آبياري و تغذيه تره خوب باشد شما مي توانيد هر دو هفته يک بار آن را برداشت نماييد. تره به کود اوره خيلي خوب جواب مي دهد. هنگام برداشت سعي شود تا کمي از سطح خاک فاصله بگيريد چون جوانه آن در پايين قرار دارد. تره معمولاً در زمستان آسيبي نمي بيند حتي اگر يخبندان هم بشود. بنابراين اگر مايل باشيد مي توانيد بذر را در شهريور و يا ديرتر بکاريد. تره سبز مي شود و در زمستان ريشه آن تقويت شده و بهار محصول خوبي خواهد داد. بنابراين بذر را مي توانيد دو مرتبه در سال بکاريد ( در بهار و در پاييز ) و براي تمام سال از آن بهره مند شويد.
براي بذرکشي مي توانيد چند بته سالم و قوي را در حاشيه باغچه حفظ نماييد تا گل و بذر ايجاد نمايند. تره مانند پياز خواص متعددي دارد.

پي نوشت ها :

1. Alliaceae
2. Leek.

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول