ناشناس
اخلاق بد
سلام خسته نباشید.ممنون که به سوال ها جواب میدید.
من خانمی 48ساله هستم،30ساله ک ازدواج کردم،متاسفانه همسرم اخلاق بدی داره که فقط به من و بچه هام میتونه نه بگه و واسه فامیل و مردم حالا هرکسی ک میخوان باشن،اصلا نمیتونه نه بگه،حتی از حق منو بچه هام میزنه و به مردم میبخشه،به شدت خودشو درگیره مشکلات دیگران میکنه و حس میکنه همه ازش توقع دارن و در قبالشون مسئوله و هر چقد بهش نصیحت میکنیم نادیده میگیره و کار خودشو میکنه،بیشتر اوقات هم از این حس همدردی و دلسوزیش سواستفاده میشه ولی باز واسش عبرت نمیشه،همههه ازش راضی هستن به جز من و بچه هام.واقعا دیگه تحملش سخته،حرفو نصیحت جوابگو نیس،اینقدر بهم سخت میگذره ک حتی با اینکه 4تا بچه دارم که 2تاشونم مجردن خیلی وقت ها به طلاق فکر میکنم،تاالانشم فقط بخاطر بچه هام تحمل کردم نمیدونم دیگه چیکار کنم،لطفا راهنمایی کنید مرسی
مشاور: خانم طیبه قاسمی
با عرض سلام خدمت شما خواهر گرامی خواهر عزیزم ، یکی از شکایت های معمول اینست که چرا زن و شوهر با هم اختلاف دارند و در بعضی مسایل با هم توافق نمی کنند. این شکایت و این انتظار که زوجین با هم هیچ اختلافی نداشته و روی تمام امور زندگی با هم توافق داشته باشند یک انتظار نابجا و غیرممکن است. هیچ وقت احترام گذاشتن نسبت به یکدیگر را فراموش نکنید. احترام به افکار، عقاید و دیدگاه همسرتان باعث می‌شود او هم همین احساسات را نسبت به شما پیدا کند. درست است که نظر‌ها و سلیقه‌های شما با هم فرق دارد، اما هیچ‌گاه نباید اجازه بدهید‌این اختلافات روی عشق و احساسات شما تاثیر بگذارد.ایشان قطعا سنی ازشان گذشته است و با توجه به افزایش سن امکان تغییر ایشان نزدیک به صفر میباشد و نباید توقع زیادی از ایشان داشت . ریشه اختلاف بین همسران گاهی به نوع دیدگاه و مختصات فرهنگی هر کدام از آنان بر می گردد و گاهی نیز علت آن سهل انگاری در وظایف زناشویی است هر چند که انتظارات بیش از حد از طرف مقابل نیز گاهی مشکل می آفریند.در مواردی که نوع بینش و تفاوت فرهنگ موجب بروز اختلاف شده مناسب ترین راه حل این است که همسران مختصات فکری و رفتاری همدیگر را در نظر بگیرند و انتظارات خود را با آن تطبیق دهند . و شرایط یکدیگر را بپذیرند . قطعاً کسی که درخانواده خویش بستر سازش را فراهم می کند علاوه بر اینکه آرامش را به خانواده خود برگردانده و اثر لذت بخشش را می چشد نزد پروردگار نیز جایگاه برتری می یابد.سازگاری در زندگی اساس بقای زندگی است و همین است که محبت می آفریند و دلها را به هم نزدیک کرده و پیوند ها رامستحکم میکند.خواهر عزیزم قطعا همسر شما ویژگی های مثبت فراوانی دارد که این همه سال در کنار او بودید و چهار فرزند از ایشان دارید و دو نفر از فرزندانتان را به کمک ایشان عروس یا داماد کردید،پس به جنبه های مثبت زندگی خود فکر کنید و به دلیل یک خصیصه رفتاری از همسر خود فکر جدایی از ایشان را آن هم با شرایط شما کامل از ذهن خود دور سازید .از امکانات و شرایطی که دارید ،لذت ببرید و سعی کنید چون قادر به تغییر همسر خود نیستید ،توجهی به رفتارهای نادرست ایشان نداشته باشید چنان که خود شما هم قطعا رفتارهای نادرستی در زندگی داشته اید پس بدانید اگر دو نفر تفاوت های یکدیگر را نپذیرند وبا یک دیگر مدارا نکنند ، دیگر هیچ ازدواجی پایدار نخواهد بود ! چون هیچ دو نفری شبیه به هم نیستند و قطعا تعارض هایی پیش خواهد آمد ولی هنر رفع این تعارض میباشد که زوج ها را از یکدیگر متفاوت میکند .برای حل موضوع از روش هایی استفاده کنید که به نفع هردوی شما باشد. به این نکته مهم حتما توجه کنید: هرگز به همسرتان نگویید او چه کار می تواند بکند، در عوض به او بگویید که چه کاری از دست خودتان ساخته است. خیلی از اوقات ممکن است اولین پیشنهاد بهترین راه حل نباشد. اما احتمالا بهترین راهکار، زمانی به دست می آید که شما و همسرتان دارید با هم درمورد نگرانی هایتان گفت و گو می کنید و سعی در یافتن راه حلی مناسب دارید. ارتباط عاطفی خود را با همسرتان حفظ کنید. با او همدلی کنید و قدرشناس باشید تا بین شما فاصله نیفتد. مراقب باشید تا تلاشی را که همسرتان برای دلجویی از شما می کند، ببینید. از ایجاد شکاف در روابطتان بپرهیزید.تا به مرور روابط و نگرش ها اصلاح شود . با آرزوی سعادت و آرامش در زندگی برای شما
