با سلام خدمت شما خواهر گرامی دوست عزیز؛ قهر یک مکانیسم دفاعی در برخی افراد است که به جای ابراز نیازها و بیان اعتراض ها و انتقادهای خود دست به رفتار قهر کردن می زنند. آنها به جای اینکه به راحتی به بیان نیازها و انتظارات خود از اطرافیان بپردازند از شیوه قهر در روابط خود استفاده می کنند. در اینجا به شما دوست عزیز توصیه می شود نسبت به این رفتار همسر خود واکنش خاصی از خود بروز نداده و به روال زندگی خود به شیوه معمول ادامه دهید. در رابطه با همسر خود براحتی به صحیت با همسر خود پرداخته حتی اگر ایشان جواب شما را ندهند. به عبارتی شما در مقابل این رفتار همسر خود واکنش تغافل را اِعمال نمایید. تغافل به معنای چشم پوشی و خود را به ندیدن زدن می باشد. یعنی اینکه شما متوجه قهر او نشده و اصلا قهری رخ نداده است. این رفتار ایشان را به نوعی سکوت و پایین آمدن خُلق تلقی کرده و واکنش خاصی در مقابل ایشان نداشته باشید. در درجه دوم توصیه به شما دوست عزیز این است که تا پیش از بروز این رفتار در همسرتان به کشف رنج های همسرتان بپردازید. ببینید همسر شما نسبت به چه چیزهایی دچار رنجش می شود و حتی الامکان از ایجاد چنین موقعیت ها یا رفتارهایی اجتناب کنید. شما بهتر از هر کس دیگر از همسر خود شناخت دارید و بهتر از دیگران می توانید رنج های همسر خود را جستجو کنید. همچنین از انتظارات و نیازهای همسر خود جویا شوید. در مواقع آرامش و دوستی از همسر خود بخواهید هرگونه نیاز و انتظاری که از شما دارد را به راحتی با شما درمیان بگذارد و با آغوش باز از نیازها و انتظارات همسر خود استقبال نمایید. به او اطمینان دهید که تا حد امکان و توانایی، سعی و تلاش می نمایید که انتظارات و نیازهای همسر خود را برآورده سازید. به او تفهیم کنید که اگر زمانی در برطرف کردن انتظارات و نیازهای ایشان قصوری صورت گرفته، از سر بی توجهی و عدم علاقه به وی نبوده و شما را مورد بخشش خود قرار دهد. این رفتار در شما نه تنها علاقه همسرتان را نسبت به شما دوچندان می کند بلکه دست ایشان را در بیان انتظارات خود بازتر می نماید. این حالت به کاهش رفتار قهر انجامیده و در گذر زمان خواهید دید که با بکارگیری راهکارهای پیشنهادی تا حد زیادی از بروز این رفتار در همسر شما کاسته می گردد. با آرزوی لحظاتی شیرین برای شما دوست عزیز