با سلام به شما خواهر گرامی دوست عزیز؛ با توجه به خصوصیاتی که از همسر خود فرمودید نظیر خساست و مقاومت در مقابل تغییر و تحول به نظر می رسد که همسر شما در این سالها دچار وسواس بوده که البته عدم اقدامات درمانی در این سالها، وی را به سمت افسردگی(دلمردگی) که از تبعات وسواس درازمدت می باشد برده است. البته چنین تشخیصی با توجه به اظهارات شما بر ایشان گذاشته شده و جهت بررسی های نهایی بایستی تحت مصاحبه بالینی نیز قرار گرفته شوند. در اینجا خدمت شما دوست عزیز عرض می نمایم با توجه به بیماری همسرتان از شما انتظار می رود که ایشان را درک نموده و نسبت به رنج ایشان حساسیت یابید. رنج حاصل از بیماری در همسر شما به مراتب از تحمل ایشان توسط شما سخت تر بوده و شما خواهر گرامی را بر آن می دارد که با درک رنج همسرتان ، وی را در تحمل این سختی یاری نمایید. شماتت، سرزنش، مقایسه، قضاوت، و به طور کلی اعتراض به ایشان از رفتارهایی است که به رنج حاضر او افزوده و بر وخامت مشکل وی می افزاید و چه بسا که عدم درک ایشان توسط شما و عدم حساسیت شما نسبت به رنج همسر خود، به ابتلاء ایشان از افسردگی که از عوارض وسواس نیز می باشد، کمک نموده و این وضعیت را در وی حادتر نموده است. اکنون توصیه به شما دوست گرامی این است که در صورت امکان همسر خود را نسبت به درمان این اختلال (وسواس و افسردگی) ترغیب نموده و تحت نظر روانشناس بالینی ایشان را تحت مراقبت های درمانی قرار دهید. در غیر این صورت و چنانچه با توجه به شناخت از ایشان ، احتمال مراجعت ایشان را به روانشناس ضعیف دانسته بهتر است شما دوست گرامی و خواهر محترم، با مراجعه به روانشناس بالینی و در میان گذاشتن مشکل همسرتان، با دریافت راهکارهای مفید ازایشان نسبت به دریافت راهکارهای مفید در ارتباط با چنین همسری آگاهی یافته و اقدامات مؤثر در ارتباط با یک فرد دارای وسواس و افسردگی را از روانشناس جویا گردید. با این اقدام ضمن کاهش علائم بیماری در همسر شما به مرور زمان، به کاهش آسیب در روابط زناشویی خود کمک نموده و رابطه شما مسیر صحیح خود را خواهد یافت. با آرزوی سلامتی و موفقیت برای شما