تنها
خیانت همسر
سلام من 3.5 ساله ازدواج کردم با وجود مخالفت خانوادم با یه مرد مطلقه ک دو تا پسر داشت.اوایل ک مشکلات کوچکی به خاطر وجود بچه ها داشتیم الان خودم هم یه پسر 2.5دارم و 2ماهه باردارم.یک سال پیش شوهرم بنا به دلیل تهمت زدن مردم و اعتقاداتش با دوست و همکار من ک با ما رفت و آمد خانوادگی داشت صیغه کرد یعنی از ابتدا من رو در جریان گذاشت اما من راضی نبودم با تحدید و با ترساندن از عذاب خدا برا پسرم من رو مجبور کرد موافقت کنم اوایل خیلی باهاش رابطه داشت.اما همیشه شب ها خونه خودم بود.همش دعوا و کتک کاری و جروبحث و اون خانوم بیشتر و بیشتر به شوهرم نزدیک میشد.تا اینکه 6ماه پیش گفتم میخوام طلاق بگیرم قول داد فقط اسمش باشه و رابطه ای نداشته باشن اما الان چند وقته ک میفهمم صبح ها ک من محل کارم هستم باهاش رفت و آمد میکنه و حتی فکر کنم رابطه جنسی هم داره.ولی هنوز به روش نیاوردم حالا باید چکار کنم اگه بگم مجبورم بی خیال نباشم و به فکر جدایی بیفتم اگه نگم فقط خودم حرص میخورم.تصمیم گرفتم ک بهش بگم بچه هاش رو ببره با اون خانوم زندگی کنن حالا ک به عهدش(ارتباط خیلی محدود با اون خانوم)وفا نکرده دیگه نمیتونم بچه هاش رو تحمل کنم.
مشاور: خانم مولوی زاده
با سلام خدمت شما خواهر گرامی دوست عزیز؛ همانگونه که اظهار داشتید روابط همسر شما با آن زن با آگاهی و موافقت شما درچارچوب شرع صورت گرفته و این رفتار همسر شما خلاف شرع نبوده و خیانت محسوب نمی گردد. همچنین به نظر می رسد که ارتباط همسر شما با ایشان، به تنهایی موجبات بدرفتاری ایشان با شما را فراهم نساخته و بدرفتاری همسر شما به دنبال مخالفت شما از ادامه رابطه با آن خانم می باشد. لذا با توجه به اینکه شما در حال حاضر از همسر خود دارای یک فرزند بوده و باردار نیز می باشید (در واقع دارای دو فرزند) طلاق به شما توصیه نمی گردد. چرا که جدایی شما و همسرتان اگرچه ممکن است به ناملایمات حاضر و دلخوری شما پایان بخشد لذا با وجود استقلال مالی شما و عدم نیاز شما به حمایت مالی همسرتان، با توجه به وجود دو فرزند در زندگی شما، علاوه بر این که امکان ازدواج برای شما دشوار می گردد شما به عنوان زنی مطلقه در جامعه با مشکلات بسیاری مواجه خواهید گردید ضمن اینکه فرزندان شما از نعمت حضور پدر و سایه وی بی نصیب بوده و این امر در روند تربیت آنها آسیب و خلل ایجاد می نماید. در اینجا شما دوست عزیز توصیه به طلاق و جدایی نگردیده و در صورت دشواری تحمل این فشار روانی و عدم پذیرش زنی دیگر در زندگی خود، توصیه می گردید که مدتی از همسر خود دور بوده تا ضمن کسب آرامش، شرایط عادی جهت اخذ تصمیم عاقلانه برای هر دو به خصوص همسرتان فراهم گردد. در این جریان از بازگو کردن و فاش نمودن گمان هایی که در رابطه آنها دارید پرهیز نموده چرا که قبح این عمل در نزد همسرتان شکسته شده و این امر نتیجه مطلوبی در رابطه شما به جای نخواهد گذاشت. مسکوت ماندن موضوع و دوری از ایشان بطور موقتی، همسر شما را به چالشی جدی کشانده و ایشان را در اخذ تصمیم عاقلانه برای زندگی خود و فرزندانش رهنمون می گردد.اخذ تصمیم در خصوص پذیرش فرزندان ایشان و یا واگذاری حضانت ایشان برای این مدت (دوری موقت) به انتخاب شما خواهر گرامی می باشد. با آرزوی سلامتی و سربلندی
