با عرض سلام. خواهش میکنم بهم زودتر جواب بدید. چون نمیدونم چه کنم! من نمی دونم که چه موقع به سوالم جواب میدید؟ کد من 20607 هست. از موقعی که نامزدم اون حرفا رو زد و به تلفنم جواب نداد؛ خیلی داغونم! و از این رفتارش و اینکه همچین توقعی داره خیلی ازش ناراحتم. چون فکر میکردم حداقل به خاطر سن و سالش و شخصیتش و ... کارای بچه گانه نمیکنه و اگه حرفی میزنه یا کسی رو دوست داشته باشه تا آخرش باهاش میمونه! هنوز برام خیلی عجیبه که چرا همچین رفتاری کرد! شهرمون خیلی کوچیکه و هر اتفاقی بیوفته همه جا پخش میشه. از یه طرف نمیدونم اگه نامزدم دوباره برگشت چه واکنشی بهش داشته باشم؟ اگه قبول کنم ممکنه بعد از عقد و یا ازدواج دوباره همین رفتار رو داشته باشه. و سر هر بحثی که پیش بیاد بخواد همه چی رو به هم بزنه یا قهر کنه؟ خودش که قبلا میگفت خیلی غرور داره و میگفت آدم کله شقی هست! قبول دارم که باهاش تلخ حرف زدم اما اون نباید اینقدر اصرار میکرد که من به زبون بیارم که دوسش دارم! چون توی حرفاش منظورش رو گفت که " من با این سن و سال و شخصیتم به این خانم این همه ابراز علاقه میکنم اما اون حاضر نیست پا روی غرورش بزاره و به زبون بیاره! پس چرا باید خودم رو برا همچین آدمی کوچیک کنم؟!" آخه آیا حق با اونه؟ چطور از یه دختر مذهبی همچین توقعی داره؟ اون که منو به خاطر همین اخلاق و رفتارم پسندید! شایدم چون من از خجالتم این علاقه رو انکار میکردم باورش شده که اصلا علاقه ای وجود نداره! اما چرا به کارای دیگه من؛ دلواپسی هایی که بر سر مشکلاتش داشتم نگاه نمیکنه؟ آیا درسته فقط به خاطر اینکه این علاقه رو حاضر نشدم به زبون بیارم و انکارش کردم باید همچین قضاوتی بکنه؟ عشق و علاقه که یکباره به وجود نمیاد! اونم در عرض 2ماه! اصل عشق بعد از ازدواجه. تا بوده و نبوده مرد باید به دنبال زنش باشه و نازش رو بکشه! آیا من دارم اشتباه فکر میکنم؟؟؟ از طرف دیگه اگه نامزدیمون به هم بخوره همه جا پخش میشه که مگه دختره چش بوده که پسره نخواستش و به همش زد؟ خیلی ترس از آبروی خودم و خانوادم دارم! چه کنم؟؟؟