باسلام. مطمئناً در چنين شرايطي، اعمال محدوديت هاي مناسب و منطقي، كاملاً الزامي است. زيرا در سنين نوجواني، هيجانات بر رفتارهاي منطقي، غلبه دارد و اگر هيچ نظارت و محدوديتي بر رفتار نوجوان نباشد، احتمال بروز بسياري از مسائل و آسيب ها پيش خواهد آمد؛ بويژه در زمينه ي ارتباط با جنس مخالف. اما به اين نكته توجه داشته باشيد كه اعمال محدوديت و نظارت، به تنهايي كافي نيست. اين اقدامات، وقتي مؤثر خواهند بود كه شبكه ي ارتباطي محكم و امني در خانواده بين نوجوان و والدين ايجاد شود. اگر نوجوان به رضايت كاملي از روابط خود با والدين، دست يابد، بسيار راحت تر مي تواند قيد دوستي هاي رمانتيك با جنس مخالف در دوره ي نوجواني را بزند. منظور از روابط رضايت بخش اين نيست كه فقط قربان و صدقه ي نوجوان برويد و يا نيازهاي مادي او را تحقق بخشيد. نوجوان نياز دارد به والديني كه بدون قضاوت كردن، به درك او بپردازند؛ بدون سرزنش كردن سعي كنند دنياي او را از ديد خود او بنگرند. اگر قرار است از چيزي منع شود حتماً بايد با زبان خود او با او صحبت كنيد تا متقاعد شود. هر دستوري كه به او مي دهيد يا هر محدوديتي كه براي او اعمال مي كنيد حتماً بايد سعي كنيد منطق آن را براي او جا بيندازيد. سعي كنيد از اعمال محدوديت هاي غيرضروري خودداري كنيد، زيرا دوره ي نوجواني، دوره ي استقلال خواهي است. اگر نوجوان احساس كند كه نياز به استقلال و آزادي او خدشه دار شده است، از هركسي كه اين خدشه را وارد كرده باشد دوري مي كند. البته همانطور كه در ابتداي صحبت هايم گفتم، آزادي و استقلال مطلق هم براي نوجوان، آسيب زا است. همچنين به اين نكته توجه داشته باشيد كه بعضي از عوامل محيطي مثل فشار همسالان هم در گرايش نوجوانان به اين دوستي ها بسيار مؤثر است. متأسفانه به دلايل مختلف، الان در بين نوجوانان دبيرستاني اينگونه دوستي ها به يك نوع مد يا معياري براي ارزشمندي در ميان همسالان، تبديل شده است. بنابراين به اين نكته هم توجه داشته باشيد كه دخترتان ممكن است به خاطر نگراني از جايگاه خود در ميان همسالان و مسائلي از اين قبيل به اين مسائل روآورده باشد كه در اين صورت نيازمند تقويت عزت نفس و اعتماد به نفس لازم جهت مقاومت در برابر فشارهاي ناسالم گروه همسالان است.