باسلام. علائمی که مطرح کردید، اگرچه به طور معمول می توانند به عنوان نشانه های خلق افسرده، محسوب شوند، ولی احتمالات دیگری نیز برای آن ها وجود دارد. تا وقتیکه تحت یک ارزیابی و سنجش دقیق، توسط یک روانشناس قرار نگیرید، نمی توان به طور قطع گفت که علت تغییر خلق و رفتار شما چیست. اما توصیه ی اکید دارم که حتماً این نشانه ها را جدی بگیرید، چون تمام علل احتمالی این نشانه ها می توانند به عنوان مسائل مهم جسمانی یا روانشناختی تلقی شوند. البته تاقبل از بررسی و ارزیابی جامع، نمی توان به طور قطع از علت اصلی این حالات شما صحبت کرد، اما به این نکته توجه داشته باشید که اگرچه تمام این حالات، به ظاهر روانشناختی هستند، اما گاهی این نشانه ها یا به طورکلی نشانه های به ظاهر روانشناختی، با برخی از نارسایی های شیمیایی و هورمونی بدنی مثل اختلال در کارکرد بهنجار غده ی تیروئید و ... نیز همراه هستند. همچنین ممکن است که این نشانه ها نشانه ی یک اختلال افسردگی با منشأ زیستی باشد. معمولاً افسردگی هایی که ظاهراً بدون دلیل اتفاق می افتند، خیلی مهمتر و قابل توجه تر از افسردگی هایی هستند که آشکارا در واکنش به یک رویداد ناراحت کننده ی بیرونی اتفاق می افتند. برای افسردگی های نوع اول (که در مورد شما احتمال وجود آن هست) حتی در بسیاری از موارد، مصرف دارو تحت نظر یک روانپزشک نیز توصیه می شود. زیرا چنین افسردگی هایی معمولاً علل زیستی دارند و با بعضی از ناهماهنگی های بیوشیمیایی در بدن، همراه هستند که لازم است توسط دارو کنترل و مجدداً تنظیم شوند. البته توصیه ی اکید دارم که اولین مراجعه ی شما به یک روانشناس بالینی (و نه روانپزشک) باشد. زیرا مخصوصاً در موارد مبهمی مثل مورد شما، ارزیابی و سنجش صورت گرفته توسط روانشناس بالینی، بسیار جامع تر و دقیق تر از ارزیابی صورت گرفته در یک جلسه ی کوتاه روانپزشکی است و احتمال تشخیص اشتباه، در چنین حالتی کمتر خواهد بود. در اینصورت اگر روانشناس، تشخیص دهد که شما به مصرف دارو هم نیاز دارید، شما را به یک روانپزشک، نیز ارجاع خواهد داد.