با سلام و عرض ادب این شیوه انتخاب همسر حاصل پیشرفت تکنولوژی است که در کنار محاسن خود، معایبی نیز دارد. واقعیت این است که تنها وظیفه این دفاتر معرفی دخترها و پسرها به یکدیگر براساس خواسته ها، توقعات و موقعیت هایشان نیست بلکه وجود یک تیم روان شناسی، روانکاوی، پزشکی، گروه آموزشی مسائل زناشویی و مشاوران خانواده در این مراکز و سایت ها برای تحت پوشش قرار دادن دختر و پسر نیز لازم و ضروری است که عملا چنین چیزی وجود ندارد. افرادی که بنا به دلایلی خاص چون عدم وجود هم کفو در محل زندگی، کوچک بودن محل زندگی، معلولیت و... قادر به یافتن همسر مناسبی در محیط پیرامون خود نیستند، می توانند با مراجعه به این مراکز یا سایت‌ ها دایره انتخاب خود را در ازدواج افزایش دهند. یقیناً یافتن فردی با شرایط ویژه برای همه خانواده ها و افراد مشکل است اما وجود این مراکز و سایت ها می تواند یافتن همسر مناسب برای افراد خاص را ممکن کند. در صورتی که در این مراکز از وجود کارشناسان خبره به عنوان مشاور در این امر استفاده شود، افراد می توانند آشنایی و ازدواجی آگاهانه داشته باشند. گاه دیده می شود که حتی دوره های مشاوره این مراکز و سایت ها پس از ازدواج نیز همراه زوج ها بوده و آنها را از تحمل سختی هایی چون عدم مهارت همسرداری و فرزند پروری، عدم ارتباط موثر با همسر و خانواده وی و ... ایمن می سازد.از آنجایی که جوانان امروز با تغییر و تحولات در جامعه و ارزش ها رو به‌ رویند و محیط سنتی قبلی را جوابگوی نیازهای خود نمی دانند، حضور این مراکز و سایت ها (البته به صورت قانونمند و تخصصی) می تواند آنها را با فردی که با شرایط و تحصیلات و ایده هایشان هم خوانی بسیار دارد آشنا سازد. برخی از مراکز و سایت های همسریابی متاسفانه به این امر به عنوان یک کسب و کار و منبع درآمد نگاه می کنند. همین نگاه کاسبکارانه کیفیت و دقت مورد نیاز برای امر معرفی و ازدواج جوانان را از بین برده و احتمال اشتباه و خطا در معرفی فرد مناسب را بیشتر می کند.برخی از این موسسات و سایت ها تنها از طریق دریافت اطلاعات سطحی و خصوصیات ظاهری افراد و تنها با نشان دادن یک عکس از آنها اقدام به معرفی افراد به یکدیگر می کنند. باید توجه داشت که تنها شناخت اطلاعات ظاهری فرد مقابل کمکی به موفقیت در ازدواج و زندگی زناشویی نمی کند. جالب آنکه این مراکز پس از معرفی دختر و پسر به یکدیگر آن هم از روی خصوصیات ظاهری، هیچ خدمات دیگری به آنها ارائه نکرده و افراد را در همان ابتدای آشنایی به حال خود رها می کنند .نکته مهم و اساسی در اینجا این است که ممکن است برخی از کاربران اطلاعات خود را به صورت غیر واقعی یا ناقص در فرم ها درج نمایند. همین امر باعث می شود که هم کارشناس مرکز یا سایت و هم خواهان نه تنها نتوانند به شناخت درست و کاملی از وی دست یابند بلکه شناختی هم که کسب می نمایند نادرست و اشتباه باشد. بسیاری از افراد به منظور دوست یابی به سایت های همسریابی مراجعه می کنند. اما به تدریج علایق ناشی از احساسات ناپایدار، باعث تمایل به تداوم رابطه و در نهایت ازدواج شان می شود. آسیب‌ شناسان اجتماعی اینگونه آشنایی ها را که به ازدواج منجر می شود چندان موفق ارزیابی نمی کنند.