پرسش :
یک شیعه منتظِر چه وظایف و رسالت هایی برعهده دارد؟
پاسخ :
تلاش دشمنان دین این است که تعهّد ما را به مسائل دینی(احکام، اخلاق و اعتقادات) کم رنگ سازند. آنان در راستای اهداف خویش همه را مورد هدف قرار داده و می خواهند سنگرهای فرهنگی و اعتقادی ما را که از مهمترین آنها اعتقاد به ظهور حضرت مهدی علیه السلام و انتظار فرج حضرت است، به تصرّف در آورند و دست ما را از اسلام و افتخارات آن کوتاه سازند.
در میدان مبارزه فرقی بین زن و مرد نیست و همگی باید در مسیر اعتقادات خود ثابت قدم و استوار باشیم و دین خدا را یاری دهیم و در مسیر ایفای مسوولیت خویش پایداری و مقاومت کنیم.
بخشی از وظایفی که می تواند در رشد و بالندگی جامعه اسلامی و منتظران فرج مؤثر باشد به شرح زیر است:
1. شناخت امام زمان علیه السلام
مهمترین وظیفه شیعه شناخت امام خویش است. در اهمیّت این مسأله همین بس که در روایات متواتر که شیعه و سنّی آن را نقل کرده اند، آمده است:
من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیّة؛(1) هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیّت مرده است.
در روایات از ائمه معصومین علیهم السلام آمده است که: شناخت امام آن است که انسان بداند که اطاعت از آنها واجب است و انسان باید از آنها پیروی کامل و خالص داشته باشد.
بدون تردید مراد از شناخت حضرت، شناختی است که شیعیان را از شبهه های ملحدان در امان نگه دارد و سبب نجات از اعمال گمراه کننده مدعیان دروغین مهدویّت یا مدعیان ارتباط با حضرت باشد.
2. پیوند و ارتباط معنوی با امام عصر علیه السلام
دیگر وظیفه شیعه در دوران غیبت، حفظ و تقویتِ پیوند معنوی با امام زمان علیه السلام و تجدید دائمی عهد و پیمان با حضرت است.
منتظران واقعی ظهور هرگز نباید احساس کنند که در جامعه دارای مسوولیتی نیستند و هیچ گونه تکلیفی نسبت به امام خود ندارند. از شیعیان خواسته شده که در آغاز هر روز با یکی از دعاهایی که مخصوص امام زمان علیه السلام است، با مقتدای خود و مقام ولایت ارتباط برقرار کنند. شیعه منتظر اگر در آغاز هر روز با حضور قلب و توجه کامل با امام خود عهد و پیمان ببندد، هرگز تن به ذلّت و خواری، ظلم و بی عدالتی نمی دهد. نیز هرگز دچار بحران فکری و فرهنگی و از خود بیگانی و یأس و ناامیدی نمی شود.
یکی از دعاهایی که در این موضوع وارده شده دعای عهد است که از مضامین بسیار بالایی برخوردار می باشد. این دعا بهترین وسیله برای پیوند منتظران با امام زمان علیه السلام است.(2)
3. خودسازی و کسب فضایل اخلاقی
یکی دیگر از وظایف منتظران مهدی علیه السلام، تهذیب نفس و آراستگی به فضایل اخلاقی است. در توقیع (نوشته) شریفی که از سوی حضرت مهدی علیه السلام خطاب به شیخ مفید نگاشته شده، آمده است: از علل طولانی شدن غیبت و محروم ماندن شیعیان از ملاقاتشان با ما، اعمال ناشایستی است که آنان مرتکب می شوند و ما را ناراحت می کنند.(3)
از توقیع شریف استفاده می شود که منتظر واقعی، از اعمالی که سبب طولانی شدن غیبت حضرت و ناراحتی آن بزرگوار می شود، اجتناب می کند. بر این اساس:
با شناخت امام زمان علیه السلام و پرهیز از گناهان و در نهایت با تهذیب نفس و ارتباط معنوی با حضرت می توانیم به بخشی از وظایفی که در قبال آن عزیز داریم، دست یابیم.
سخن آخر:
امام صادق علیه السلام فرمودند: من مات منکم و هو منتظر لهذا الامر کمن هو مع القائم فی فسطاطه(4)؛
هر کس از شما بمیرد در حالی که منتظر این امر(ظهور امام زمان علیه السلام) باشد، مانند کسی است که با حضرت قائم در خیمه ایشان بوده باشد.
پی نوشتها:
1. مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب، دارالأضواء، بیروت، ج 3، ص 250؛ بحارالأنوار، ج 8، ص 368.
2. مفاتیح الجنان.
3. الاحتجاج، طبرسی، انتشارات اسوه، ج 2، ص 602.
4. المحاسن، احمد بن محمد بن خالد، برقی، المجمع العالمی لأهل البیت(ع)، ج 1، ص 277، ح 149.
منبع: موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر علیه السلام
تلاش دشمنان دین این است که تعهّد ما را به مسائل دینی(احکام، اخلاق و اعتقادات) کم رنگ سازند. آنان در راستای اهداف خویش همه را مورد هدف قرار داده و می خواهند سنگرهای فرهنگی و اعتقادی ما را که از مهمترین آنها اعتقاد به ظهور حضرت مهدی علیه السلام و انتظار فرج حضرت است، به تصرّف در آورند و دست ما را از اسلام و افتخارات آن کوتاه سازند.
در میدان مبارزه فرقی بین زن و مرد نیست و همگی باید در مسیر اعتقادات خود ثابت قدم و استوار باشیم و دین خدا را یاری دهیم و در مسیر ایفای مسوولیت خویش پایداری و مقاومت کنیم.
بخشی از وظایفی که می تواند در رشد و بالندگی جامعه اسلامی و منتظران فرج مؤثر باشد به شرح زیر است:
1. شناخت امام زمان علیه السلام
مهمترین وظیفه شیعه شناخت امام خویش است. در اهمیّت این مسأله همین بس که در روایات متواتر که شیعه و سنّی آن را نقل کرده اند، آمده است:
من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیّة؛(1) هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیّت مرده است.
در روایات از ائمه معصومین علیهم السلام آمده است که: شناخت امام آن است که انسان بداند که اطاعت از آنها واجب است و انسان باید از آنها پیروی کامل و خالص داشته باشد.
بدون تردید مراد از شناخت حضرت، شناختی است که شیعیان را از شبهه های ملحدان در امان نگه دارد و سبب نجات از اعمال گمراه کننده مدعیان دروغین مهدویّت یا مدعیان ارتباط با حضرت باشد.
2. پیوند و ارتباط معنوی با امام عصر علیه السلام
دیگر وظیفه شیعه در دوران غیبت، حفظ و تقویتِ پیوند معنوی با امام زمان علیه السلام و تجدید دائمی عهد و پیمان با حضرت است.
منتظران واقعی ظهور هرگز نباید احساس کنند که در جامعه دارای مسوولیتی نیستند و هیچ گونه تکلیفی نسبت به امام خود ندارند. از شیعیان خواسته شده که در آغاز هر روز با یکی از دعاهایی که مخصوص امام زمان علیه السلام است، با مقتدای خود و مقام ولایت ارتباط برقرار کنند. شیعه منتظر اگر در آغاز هر روز با حضور قلب و توجه کامل با امام خود عهد و پیمان ببندد، هرگز تن به ذلّت و خواری، ظلم و بی عدالتی نمی دهد. نیز هرگز دچار بحران فکری و فرهنگی و از خود بیگانی و یأس و ناامیدی نمی شود.
یکی از دعاهایی که در این موضوع وارده شده دعای عهد است که از مضامین بسیار بالایی برخوردار می باشد. این دعا بهترین وسیله برای پیوند منتظران با امام زمان علیه السلام است.(2)
3. خودسازی و کسب فضایل اخلاقی
یکی دیگر از وظایف منتظران مهدی علیه السلام، تهذیب نفس و آراستگی به فضایل اخلاقی است. در توقیع (نوشته) شریفی که از سوی حضرت مهدی علیه السلام خطاب به شیخ مفید نگاشته شده، آمده است: از علل طولانی شدن غیبت و محروم ماندن شیعیان از ملاقاتشان با ما، اعمال ناشایستی است که آنان مرتکب می شوند و ما را ناراحت می کنند.(3)
از توقیع شریف استفاده می شود که منتظر واقعی، از اعمالی که سبب طولانی شدن غیبت حضرت و ناراحتی آن بزرگوار می شود، اجتناب می کند. بر این اساس:
با شناخت امام زمان علیه السلام و پرهیز از گناهان و در نهایت با تهذیب نفس و ارتباط معنوی با حضرت می توانیم به بخشی از وظایفی که در قبال آن عزیز داریم، دست یابیم.
سخن آخر:
امام صادق علیه السلام فرمودند: من مات منکم و هو منتظر لهذا الامر کمن هو مع القائم فی فسطاطه(4)؛
هر کس از شما بمیرد در حالی که منتظر این امر(ظهور امام زمان علیه السلام) باشد، مانند کسی است که با حضرت قائم در خیمه ایشان بوده باشد.
پی نوشتها:
1. مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب، دارالأضواء، بیروت، ج 3، ص 250؛ بحارالأنوار، ج 8، ص 368.
2. مفاتیح الجنان.
3. الاحتجاج، طبرسی، انتشارات اسوه، ج 2، ص 602.
4. المحاسن، احمد بن محمد بن خالد، برقی، المجمع العالمی لأهل البیت(ع)، ج 1، ص 277، ح 149.
منبع: موسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر علیه السلام
