پرسش :
خداوند متعال در سورۀ بقره می‌فرماید: «لا إِكْراهَ فِي الدِّين» و از طرف دیگر در داستان پيامبران در قرآن آمده است: «آن کسانی که به طریقی ایمان نیاوردند، به امر خداوند به هلاکت رسیدند.» بین این دو موضوع چه تفسیری وجود دارد؟
پاسخ :
خداوند متعال در سورۀ بقره با جملۀ «لاإِكْرَاهَ فِي‌الدِّينِ» يک حقيقت را بيان می‌کند، به اين معنا که با زور و اجبار کسی را نمي‌توان دين‌دار کرد و در ادامۀ آيه می‌فرمايد: «قَدتَّبَيَّنَ‌الرُّشْدُ‌مِنَ‌الْغَيِّ»؛ يعنی راه هدايت از گمراهی، آشکار و روشن شده است و رستگاری و سعادت، از آنِ کسی است که راه هدايت را در پيش بگيرد و گمراهی و شقاوت، در اثر کفر و دوري از دين، نصيب بندگان خداوند خواهد شد.
اين يک واقعيّت مهّم است؛ امّا آن کساني که کافر شدند، علاوه‌بر شقاوت ابدی، اگر در مقابل پيامبران و دعوت آنان ايستادگی و لجاجت کنند و بر کفر خود به‌صورت علنی پافشاري داشته باشند، در همين دنيا هم به سزاي عمل خود می‌رسند و هلاک می‌شوند؛ یعنی خود را هلاک می‌کنند و در آخرت به جهنّم می‌روند، یعنی خود به جهنّمی که برافروخته‌اند، می‌روند.
منبع: almazaheri.ir
خداوند متعال در سورۀ بقره با جملۀ «لاإِكْرَاهَ فِي‌الدِّينِ» يک حقيقت را بيان می‌کند، به اين معنا که با زور و اجبار کسی را نمي‌توان دين‌دار کرد و در ادامۀ آيه می‌فرمايد: «قَدتَّبَيَّنَ‌الرُّشْدُ‌مِنَ‌الْغَيِّ»؛ يعنی راه هدايت از گمراهی، آشکار و روشن شده است و رستگاری و سعادت، از آنِ کسی است که راه هدايت را در پيش بگيرد و گمراهی و شقاوت، در اثر کفر و دوري از دين، نصيب بندگان خداوند خواهد شد.
اين يک واقعيّت مهّم است؛ امّا آن کساني که کافر شدند، علاوه‌بر شقاوت ابدی، اگر در مقابل پيامبران و دعوت آنان ايستادگی و لجاجت کنند و بر کفر خود به‌صورت علنی پافشاري داشته باشند، در همين دنيا هم به سزاي عمل خود می‌رسند و هلاک می‌شوند؛ یعنی خود را هلاک می‌کنند و در آخرت به جهنّم می‌روند، یعنی خود به جهنّمی که برافروخته‌اند، می‌روند.
منبع: almazaheri.ir
.jpg "چرا پیامبران و ائمه (ع) بیمار می‌شوند؟ ضعف بشری و مقام عصمت")
