در زمان طاغوت وقتى که قیمت بنزین از هشت ریال به ده ریال رسید دولت وقت اعلان کرد ماشین‌هایى که بنزین مصرف مى‌‌‏کنند و نمره کرایه دارند در مقابل هر لیتر بنزینى که مصرف مى‌‌‏کنند دولت دو ریال به آنها مى‏‌پردازد (فعلا هم قانون همین طور است، و چنین تخمین زدند که حدّ اکثر یک ماشین روزى چهل لیتر بنزین مصرف مى‌‏کند پس در هر روز دولت هشتاد ریال به آنها مى‏‌پردازد) حالا سؤال مى‌‏شود آیا کسانى که ماشین نمره کرایه دارند و بنزین مصرف مى‌‌‏کنند، ولى فقیر نیستند (بلکه این ماشین به منزله ماشین شخصى آنان است، و با آن مسافربرى نمى‌‌‏کنند) جایز است این پول را از دولت بگیرند؟ و اگر کسى مدّتى گرفته باشد تکلیفش چیست؟