مجازات مدعى امامت

بسمه تعالى: هرگاه فردى امامت را ادعا کند و بگوید من امام زمان موعودم و داراى مقام عصمت هستم، نخست باید از این فرد رفع شبهه شود تا شاید از طریق مذاکره مشکل او رفع گردد و به حقیقت برگردد. اگر بر ادعاى خود اصرار ورزید، در صورتى که ادعاى او ملازم با انکار نبوت باشد، محکوم به ارتداد است. بنابراین، هرگاه ادعاى مهدویت ملازم با انکار احادیث متضافر درباره ى خصوصیات حضرت مهدى (عج) باشد که به نوعى تکذیب پیامبر (صلى الله علیه وآله) است، در این صورت بر وى حکم ارتداد جارى مى شود، نه حکم قتل. ادعاى مطلق امامت، باعث ارتداد نیست، بلکه تعزیر مى شود و در عین حال مسأله به تأمل بیشترى نیاز دارد. والله العالم

منبع: استفتائات، آیت ‌الله العظمى سبحانى (دام ظله)، جلد اول، قم: مؤسسه امام صادق علیه‌السلام، 1389.