دفن اجساد شهدای کربلا
پرسش :
اجساد شهدای کربلا پس از چند روز و توسط چه کسانی دفن شدند؟
پاسخ :
شهادت امام حسین(ع) و اصحابش در دهم محرم سال ۶۱(ه. ق)، بوده است و دفن بدن مطهر آنحضرت(ع) و اجساد مطهر شهدای کربلاء در پایان روز دوازدهم (شب سیزدهم) محرم توسط گروهی از مردان قبیله بنی اسد[۱] که درنزدیکی کربلا چادر زده و سکونت داشتند انجام شده است.
وقتی لشکر عبیدالله زیاد به سوی کوفه حرکت کرد بدنهای پاک و مطهر امام حسین (ع) و اصحاب یاران باوفایش به صورت بسیار جگر خراشی روی زمین باقی مانده بود و کسی جرأت نمی کرد آنها را دفن کند، تا این که زنان قبیله بنی اسد مردان خود را مورد شماتت قرار دادند و آنان را به انجام دفن این عزیزان ترغیب نمودند. به دنبال آن مردان قبیله بنی اسد برای دفن آمدند ولی چون بدن ها پاره پاره بود بدنها را نمی شناختند و در حالت تحیر و تردید باقی ماندند در این هنگام امام سجاد (ع) بصورت ناشناس در جمع آنان حاضر و یکی یکی بدنها را به بنی اسد معرفی کرده و آنها بدنها را دفن می کردند. پس از دفن شهدا حضرت امام سجاد(ع) خود را به آنان معرفی کردند.[۲]
پی‌نوشت‌ها:
[۱] در«دایره المعارف تشیع»آمده است:
«بنی اسد،نام تیرهای از قبایل عرب،از فرزندان اسد بن خزیمه بن مدرکه…این قبیلهتوفیق و افتخار دفن پیکر مطهر حضرت سید الشهدا و انصار آن حضرت را پس از واقعهکربلا در سال ۶۱ ق.داشتند.جمعی از اصحاب،علما،شعرا و زعمای امامیه از این قبیلهبرخاستهاند.برخی از همسران پیامبر اکرم«ص»نیز از همین قبیله بودهاند.این قبیله درسال ۱۹ هجری از بلاد حجاز به عراق رفته،در کوفه و غاضریه از نواحی کربلا سکونتکردند.از قبایل سلحشور عرب محسوب میگردند.هنگام بنای کوفه،این قبیله محلهخاصی را در جنوب مسجد کوفه به خویش اختصاص دادند.در سال ۳۶ هجری در جنگجمل،با علی«ع»بیعت کردند و در کنار آن حضرت جنگیدند.در قیام عاشورا در سال ۶۱به سه دسته تقسیم شدند:موافق با حضرت و مخالف و بیطرف.حبیب بن مظاهر،انسبن حرث،مسلم بن عوسجه،قیس بن مسهر،موقع بن ثمامه و عمرو بن خالد صیداوی ازسران موافق بودند و حرمله بن کاهل اسدی،قاتل طفل شیر خوار،از سران مخالف بود.
گروهی از دسته سوم(بیطرفها)پس از شهادت حسین،زنانشان بر میدان جنگ گذر کردهو اجساد را دیدند و تحت تاثیر قرار گرفتند و به سرزمین خود رفته،مردان را جهت دفناجساد، خبر کردند.ابتدا زنان بیل و کلنگ به دست گرفته به طرف کربلا روان شدند.پس ازمدتی وجدان مردان بنی اسد بیدار گشت و به خود آمدند و به دنبال زنان راه افتاده به دفناجساد امام و یارانش پرداختند.این فداکاری سبب شهرت آنان شد و از آن پس شیعیان بهنظر احترام و محبت به قبیله بنی اسد مینگرند». نک: دایره المعارف تشیع،ج ۳،ص ۳۴۰؛ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، واژه بنی اسد.
[۲] نک: عبداالرزاق الموسوی المقرم ، مقتل الحسین، ص ۴۱۴؛ محمد باقر ملبوبی، الوقایع و الحوادث، ج ۴، صص ۵۹ ـ ۶۰ ـ ۶۱ ؛ مروج الذهب،ج ۳،ص ۶۳؛ فرهنگ عاشورا، واژه بنی اسد.
منبع: اسلام کوئست
شهادت امام حسین(ع) و اصحابش در دهم محرم سال ۶۱(ه. ق)، بوده است و دفن بدن مطهر آنحضرت(ع) و اجساد مطهر شهدای کربلاء در پایان روز دوازدهم (شب سیزدهم) محرم توسط گروهی از مردان قبیله بنی اسد[۱] که درنزدیکی کربلا چادر زده و سکونت داشتند انجام شده است.
وقتی لشکر عبیدالله زیاد به سوی کوفه حرکت کرد بدنهای پاک و مطهر امام حسین (ع) و اصحاب یاران باوفایش به صورت بسیار جگر خراشی روی زمین باقی مانده بود و کسی جرأت نمی کرد آنها را دفن کند، تا این که زنان قبیله بنی اسد مردان خود را مورد شماتت قرار دادند و آنان را به انجام دفن این عزیزان ترغیب نمودند. به دنبال آن مردان قبیله بنی اسد برای دفن آمدند ولی چون بدن ها پاره پاره بود بدنها را نمی شناختند و در حالت تحیر و تردید باقی ماندند در این هنگام امام سجاد (ع) بصورت ناشناس در جمع آنان حاضر و یکی یکی بدنها را به بنی اسد معرفی کرده و آنها بدنها را دفن می کردند. پس از دفن شهدا حضرت امام سجاد(ع) خود را به آنان معرفی کردند.[۲]
پی‌نوشت‌ها:
[۱] در«دایره المعارف تشیع»آمده است:
«بنی اسد،نام تیرهای از قبایل عرب،از فرزندان اسد بن خزیمه بن مدرکه…این قبیلهتوفیق و افتخار دفن پیکر مطهر حضرت سید الشهدا و انصار آن حضرت را پس از واقعهکربلا در سال ۶۱ ق.داشتند.جمعی از اصحاب،علما،شعرا و زعمای امامیه از این قبیلهبرخاستهاند.برخی از همسران پیامبر اکرم«ص»نیز از همین قبیله بودهاند.این قبیله درسال ۱۹ هجری از بلاد حجاز به عراق رفته،در کوفه و غاضریه از نواحی کربلا سکونتکردند.از قبایل سلحشور عرب محسوب میگردند.هنگام بنای کوفه،این قبیله محلهخاصی را در جنوب مسجد کوفه به خویش اختصاص دادند.در سال ۳۶ هجری در جنگجمل،با علی«ع»بیعت کردند و در کنار آن حضرت جنگیدند.در قیام عاشورا در سال ۶۱به سه دسته تقسیم شدند:موافق با حضرت و مخالف و بیطرف.حبیب بن مظاهر،انسبن حرث،مسلم بن عوسجه،قیس بن مسهر،موقع بن ثمامه و عمرو بن خالد صیداوی ازسران موافق بودند و حرمله بن کاهل اسدی،قاتل طفل شیر خوار،از سران مخالف بود.
گروهی از دسته سوم(بیطرفها)پس از شهادت حسین،زنانشان بر میدان جنگ گذر کردهو اجساد را دیدند و تحت تاثیر قرار گرفتند و به سرزمین خود رفته،مردان را جهت دفناجساد، خبر کردند.ابتدا زنان بیل و کلنگ به دست گرفته به طرف کربلا روان شدند.پس ازمدتی وجدان مردان بنی اسد بیدار گشت و به خود آمدند و به دنبال زنان راه افتاده به دفناجساد امام و یارانش پرداختند.این فداکاری سبب شهرت آنان شد و از آن پس شیعیان بهنظر احترام و محبت به قبیله بنی اسد مینگرند». نک: دایره المعارف تشیع،ج ۳،ص ۳۴۰؛ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، واژه بنی اسد.
[۲] نک: عبداالرزاق الموسوی المقرم ، مقتل الحسین، ص ۴۱۴؛ محمد باقر ملبوبی، الوقایع و الحوادث، ج ۴، صص ۵۹ ـ ۶۰ ـ ۶۱ ؛ مروج الذهب،ج ۳،ص ۶۳؛ فرهنگ عاشورا، واژه بنی اسد.
منبع: اسلام کوئست
