پرسش :

به دختر عمويم هيچ علاقه‏اى ندارم؛ اما پدر و مادرم اصرار دارند كه با او ازدواج كنم و مى‏گويند: بعد از محرميت، علاقه و محبت ايجاد خواهد شد. آيا چنين است؟

پاسخ :
حق انتخاب در ازدواج با شما است و پدر و مادرتان در عين حال كه جايگاه ارزشمندى دارند، و لازم است رضايتشان را براى ازدواج جلب كنيد )ر.ك: ص 79و80(، حق ندارند به جاى شما انتخاب كنند.
اين گونه ازدواج‏ها، ازدواج‏هاى تحميلى است و پايان خوشى ندارد و به احتمال فراوان به جدايى مى‏انجامد. گذشته از اين كه بر اساس فتاواى مراجع تقليد، رضايت دختر و پسر به ازدواج، شرط صحت عقد است؛ پس اگر به زور وادار به ازدواج شوند، عقد صحيح نيست، مگر اين‏كه بعد رضايت دهند. ) ترجمه تحريرالوسيله، ج 3، ص 453، مسأله 25. .
مراقب باشيد كه تحت فشارهاى والدين )اشك و آه‏ها، ناله‏ها، نگاه‏هاى ملتمسانه(، تهديد به نفرين و... زير بار اين ازدواج نرويد؛ زيرا رنجشى كه بعدا از شكست شما براى پدر و مادرتان پيش خواهد آمد، به طور قطع، بيشتر از رنجشى است كه امروز با مخالفت شما ايجاد مى‏شود.
اگر دختر عموى شما برايتان دافعه دارد و وقتى او را مى‏بينيد احساس نفرت مى‏كنيد، مطمئن باشيد كه پس از ازدواج، محبت ايجاد نخواهد شد؛ پس هرگز به چنين ازدواجى تن ندهيد؛ اما اگر در برابر او دافعه نداريد، بلكه بى‏تفاوت هستيد و شرايط مطلوب نسبى شما )اعتقادات، اخلاق، اصالت خانوادگى و...( را دارد، احتمال فراوانى هست كه بعدا محبت ايجاد شود؛ همانگونه كه در موارد بسيارى چنين شده است؛ البته به اين شرط كه حساسيت بيش از حد در مورد ظاهر همسر آينده‏تان نداشته باشيد