پرسش :

بهترين و مناسب ترين سن براى ازدواج چه زمانى است؟

پاسخ :
براى ازدواج دختر و پسر، سن مشخصى را نمى‏توان ذكر كرد؛ زيرا شرايط و موقعيت افراد متفاوت است؛ براى مثال، سن ازدواج در مناطق گرمسير، به سبب بلوغ جنسى زودتر دختران و پسران، و در مناطق روستايى به جهت ساده‏تر بودن زندگى و نبودن پيچيدگى‏هاى شهرنشينى و نيز حمايت بيشتر خانواده‏ها، پايين‏تر است.
آنچه زمينه را براى ازدواج دختر و پسر آماده مى‏كند، امكانات اوليه مادى، بلوغ شرعى، بلوغ جنسى، بلوغ فكرى، رشد جسمى و روحى، رشد اجتماعى و شخصيتى، استقلال فكرى، ثبات عاطفى ) با توجه به اين كه دوره نوجوانى )12 تا 18 سالگى( دوره شدت عواطف و عدم ثبات عاطفى است و اين نگرانى به ويژه در خانم‏ها وجود دارد كه تصميمشان براى ازدواج از روى عواطف و احساسات صرف باشد و كمتر جنبه عقلانى داشته باشد، توصيه مى‏شود ازدواج در اين دوره انجام نشود، مگر اين كه اطمينان يابند تصميمشان عقلانى و بدون حكومت عواطف است. و قدرت مديريت بحران )مواجهه با مشكلاتى كه در فرايند ازدواج ممكن است ايجاد شود و مقابله با بحران‏هاى زندگى( است كه اگر اين شرايط به طور نسبى )و نه مطلق( فراهم شد، شخص مى‏تواند ازدواج كند.
گاهى با وجود شرايط پيش گفته، موانعى از جمله تحصيلات عالى براى آقايان ) تحصيلات عالى در خانم‏ها نمى‏تواند مانع ازدواج باشد؛ چون تأمين امكانات زندگى به عهده مرد است؛ بنابراين پس از گذشت يكى دو ترم از دانشگاه كه پايه‏هاى تحصيلى خانم مستحكم شد، منعى براى ازدواج او نيست. يا اتمام خدمت نظام وظيفه در ازدواج وجود دارد كه مى‏توان با طولانى‏تر كردن دوران عقد )ر.ك:ص 224و225(، اين مشكل را از بين برد