پرسش :
با کودک پرخاشگرم چه کنم؟
پاسخ :
براي درمان پرخاشگري در کودکان اولين گام اين است که نوع پرخاشگري آنها و علت آن را براساس توضيحاتي که ارايه شد شناسايي کنيم و پرخاشگري را به صورت موردي برطرف نماييم.
درمورد کودک پرخاشگري که الگوپذيري، عامل اين گونه رفتار او بوده، بايد روي الگوي کودک کار کرد و راه هاي ديگري جز پرخاشگري را به عنوان الگو در اختيار او قرار داد.
اگر پرخاشگري در اثر ناکامي به وجود آمده باشد، بايستي کودک ناکام را در رسيدن به اهداف مطلوب و دوست داشتني کمک کنيم.
در مواردي که علت پرخاشگري اضطراب است، بايد از نگراني دروني واضطراب کودک مطلع شويم به کودکان مضطرب بايد فرصت صحبت کردن بدهيم تا نگراني خود را ابراز کنند و تا حد امکان بايستي سعي کنيم در جهت رفع نگراني که آنها را آزرده است، قدم بر داريم. ورزش کردن براي اين کودکان بسيار مؤثر است و باعث تخليه هيجاني آنها مي شود.
در کشمکش هاي دروني بايستي کودک را از حالت دوگانگي خارج ساخت. کمک به کودکان در تصميم گيري ها، باعث مي شود که بياموزند به حالت هاي دوگانه دروني خود پايان بخشند.
در پاره اي از موارد، کودک افسرده پرخاشگري شديدي از خودنشان مي دهد ما در اين ميان لازم است به اين نکته پي ببريم که او چه چيز دوست داشتني اي را از دست داده و چگونه مي شود مورد از دست رفته را براي او جبران کنيم.
در زمينه پرخاشگري، شيطنت و مصرف دارو بايستي حتماً با پزشک متخصص ارتباط داشته باشيم تا کودک از نزديک مورد معاينه قرار گيرد.
هنگامي که کودک قرباني خشونت در مدرسه شده است، بايستي با مسئولان مدرسه صحبت کنيم و لازم است که ايشان طبق قانون و مقررات خاص با کودکان خشونت گرا برخورد کنند، و کودکاني را که قرباني خشونت شده اند براساس رفتارهاي خوبشان مورد تشويق و تأييد قرار دهند.
چنانچه نوع پرخاشگري کودک خصمانه است، بايستي کودک را از آزار و اذيت کردن دورکنيم تا مجبور نباشد براي تلافي و انتقام، افراد ديگر را اذيت کند و اگر پرخاشگري از نوع وسيله اي است، بايستي راه هاي ديگري را جهت مطرح کردن کودک برگزينيم تا او ناچار نباشد از روش خشونت براي جلب توجه استفاده کند.
*نتيجه گيري:
به طور کلي خشونت و پرخاشگري بيش تر عامل بيروني دارد و فقط در موارد خاص به علل دروني مربوط مي شود. والدين در درجه اول، بايستي محرک هاي محيط را که باعث تحريک خشم و ايجاد خشونت در فرزندان شان مي شود شناسايي و سپس براي رفع آن به کمک روان شناسي و متخصصان اقدام نمايند.
*چگونه با آن کنار بيايند
روش مؤثر براي از بين بردن پرخاشگري، آن است که از ابتدا آن را مهار کنيد. وقتي که در مقابل پرخاشگري کودک خود با خشم و عصبانيت عکس العمل نشان دهيد، به طور غيرمستقيم به او مي آموزيد که عصبانيت وسيله کارسازي براي دست يافتن به اهداف است. هنگامي که کودک تان پرخاشگري مي کند شما مي توانيد به او بگوييد: «وقتي از گريه کردن دست برداشت در مورد آن با هم صحبت مي کنيم و راه حلي مي يابيم».
به اتاق ديگري برويد اگر فرزند شما خيلي کوچک است و نمي توانيد او را تنها بگذاريد، پيش او بمانيد اگر به طرف شما آمد، او را بغل کنيد ولي تا وقتي که آرام نشده چيزي را که مي خواهد به او ندهيد، خود را به کار ديگري مشغول کنيد به عنوان مثال مطالعه کنيد.
با اين کار به او مي فهمانيد که تا آرام نشود نمي تواند توجه شما راجلب کند. اغلب پرخاشگري هاي بچه ها، اگر مخاطب مورد نظر حضور نداشته باشد، زودتر متوقف مي شود.
در صورتي که کودک شما در يک مکان عمومي شروع به بدخلقي و پرخاشگري کرد، بدون توجه به نگاه هاي مردم او را به گوشه اي خلوت ببريد و منتظر شويد تا آرام شود.
به او بگوييد: "اينجا پيش تو مي مانم تا وقتي که آرام شوي و با هم صحبت کنيم".
اگر بعد از سه يا چهار دقيقه باز هم به فرياد و گريه خود ادامه داد، او را برداريد و از آن مکان خارج شويد.
*اقدام پيشگيرانه
پرخاشگري ها هميشه قابل پيش بيني نيستند کودکان به دلايل مختلفي اين کار را انجام مي دهند. به عنوان نمونه سه دليل شروع پرخاشگري را ذکر مي کنيم:
هنگامي که کودک شما چيزي مي خواهد ولي نمي تواند آن را به دست آورد.
وقتي يادگيري انجام کاري برايش دشوار باشد.
وقتي که خسته شده باشد.
پس با اجتناب از عواملي که ممکن است به بهانه گيري منجر شود، مي توانيد از وقوع پرخاش در کودکان جلوگيري کنيد.
اگر مي بينيد کودک خردسال تان مي خواهد با پازلي که خواهر بزرگترش با آن سرگرم شده بازي کند، يا به او در اين بازي کمک کنيد يا اينکه توجهش را به بازي ديگري که بيشتر مناسب سنش باشد، جلب کنيد.
از کودک خود انتظاري بيش از آنچه که از عهده اش برمي آيد نداشته باشيد. خردسالان به اين دليل که قدرت تحمل زيادي ندارند، نمي توانند خود را براي مدت طولاني سرگرم کنند. بنابراين کودک خردسال خود را در ساعت هاي شلوغ روز به جاهايي که معطل مي شويد، نبريد و اگرمجبور به اين کار هستيد براي سرگرمي او اسباب بازي و خوراکي به همراه خودببريد.
براي درمان پرخاشگري در کودکان اولين گام اين است که نوع پرخاشگري آنها و علت آن را براساس توضيحاتي که ارايه شد شناسايي کنيم و پرخاشگري را به صورت موردي برطرف نماييم.
درمورد کودک پرخاشگري که الگوپذيري، عامل اين گونه رفتار او بوده، بايد روي الگوي کودک کار کرد و راه هاي ديگري جز پرخاشگري را به عنوان الگو در اختيار او قرار داد.
اگر پرخاشگري در اثر ناکامي به وجود آمده باشد، بايستي کودک ناکام را در رسيدن به اهداف مطلوب و دوست داشتني کمک کنيم.
در مواردي که علت پرخاشگري اضطراب است، بايد از نگراني دروني واضطراب کودک مطلع شويم به کودکان مضطرب بايد فرصت صحبت کردن بدهيم تا نگراني خود را ابراز کنند و تا حد امکان بايستي سعي کنيم در جهت رفع نگراني که آنها را آزرده است، قدم بر داريم. ورزش کردن براي اين کودکان بسيار مؤثر است و باعث تخليه هيجاني آنها مي شود.
در کشمکش هاي دروني بايستي کودک را از حالت دوگانگي خارج ساخت. کمک به کودکان در تصميم گيري ها، باعث مي شود که بياموزند به حالت هاي دوگانه دروني خود پايان بخشند.
در پاره اي از موارد، کودک افسرده پرخاشگري شديدي از خودنشان مي دهد ما در اين ميان لازم است به اين نکته پي ببريم که او چه چيز دوست داشتني اي را از دست داده و چگونه مي شود مورد از دست رفته را براي او جبران کنيم.
در زمينه پرخاشگري، شيطنت و مصرف دارو بايستي حتماً با پزشک متخصص ارتباط داشته باشيم تا کودک از نزديک مورد معاينه قرار گيرد.
هنگامي که کودک قرباني خشونت در مدرسه شده است، بايستي با مسئولان مدرسه صحبت کنيم و لازم است که ايشان طبق قانون و مقررات خاص با کودکان خشونت گرا برخورد کنند، و کودکاني را که قرباني خشونت شده اند براساس رفتارهاي خوبشان مورد تشويق و تأييد قرار دهند.
چنانچه نوع پرخاشگري کودک خصمانه است، بايستي کودک را از آزار و اذيت کردن دورکنيم تا مجبور نباشد براي تلافي و انتقام، افراد ديگر را اذيت کند و اگر پرخاشگري از نوع وسيله اي است، بايستي راه هاي ديگري را جهت مطرح کردن کودک برگزينيم تا او ناچار نباشد از روش خشونت براي جلب توجه استفاده کند.
*نتيجه گيري:
به طور کلي خشونت و پرخاشگري بيش تر عامل بيروني دارد و فقط در موارد خاص به علل دروني مربوط مي شود. والدين در درجه اول، بايستي محرک هاي محيط را که باعث تحريک خشم و ايجاد خشونت در فرزندان شان مي شود شناسايي و سپس براي رفع آن به کمک روان شناسي و متخصصان اقدام نمايند.
*چگونه با آن کنار بيايند
روش مؤثر براي از بين بردن پرخاشگري، آن است که از ابتدا آن را مهار کنيد. وقتي که در مقابل پرخاشگري کودک خود با خشم و عصبانيت عکس العمل نشان دهيد، به طور غيرمستقيم به او مي آموزيد که عصبانيت وسيله کارسازي براي دست يافتن به اهداف است. هنگامي که کودک تان پرخاشگري مي کند شما مي توانيد به او بگوييد: «وقتي از گريه کردن دست برداشت در مورد آن با هم صحبت مي کنيم و راه حلي مي يابيم».
به اتاق ديگري برويد اگر فرزند شما خيلي کوچک است و نمي توانيد او را تنها بگذاريد، پيش او بمانيد اگر به طرف شما آمد، او را بغل کنيد ولي تا وقتي که آرام نشده چيزي را که مي خواهد به او ندهيد، خود را به کار ديگري مشغول کنيد به عنوان مثال مطالعه کنيد.
با اين کار به او مي فهمانيد که تا آرام نشود نمي تواند توجه شما راجلب کند. اغلب پرخاشگري هاي بچه ها، اگر مخاطب مورد نظر حضور نداشته باشد، زودتر متوقف مي شود.
در صورتي که کودک شما در يک مکان عمومي شروع به بدخلقي و پرخاشگري کرد، بدون توجه به نگاه هاي مردم او را به گوشه اي خلوت ببريد و منتظر شويد تا آرام شود.
به او بگوييد: "اينجا پيش تو مي مانم تا وقتي که آرام شوي و با هم صحبت کنيم".
اگر بعد از سه يا چهار دقيقه باز هم به فرياد و گريه خود ادامه داد، او را برداريد و از آن مکان خارج شويد.
*اقدام پيشگيرانه
پرخاشگري ها هميشه قابل پيش بيني نيستند کودکان به دلايل مختلفي اين کار را انجام مي دهند. به عنوان نمونه سه دليل شروع پرخاشگري را ذکر مي کنيم:
هنگامي که کودک شما چيزي مي خواهد ولي نمي تواند آن را به دست آورد.
وقتي يادگيري انجام کاري برايش دشوار باشد.
وقتي که خسته شده باشد.
پس با اجتناب از عواملي که ممکن است به بهانه گيري منجر شود، مي توانيد از وقوع پرخاش در کودکان جلوگيري کنيد.
اگر مي بينيد کودک خردسال تان مي خواهد با پازلي که خواهر بزرگترش با آن سرگرم شده بازي کند، يا به او در اين بازي کمک کنيد يا اينکه توجهش را به بازي ديگري که بيشتر مناسب سنش باشد، جلب کنيد.
از کودک خود انتظاري بيش از آنچه که از عهده اش برمي آيد نداشته باشيد. خردسالان به اين دليل که قدرت تحمل زيادي ندارند، نمي توانند خود را براي مدت طولاني سرگرم کنند. بنابراين کودک خردسال خود را در ساعت هاي شلوغ روز به جاهايي که معطل مي شويد، نبريد و اگرمجبور به اين کار هستيد براي سرگرمي او اسباب بازي و خوراکي به همراه خودببريد.
.jpg "چرا پیامبران و ائمه (ع) بیمار می‌شوند؟ ضعف بشری و مقام عصمت")
