پرسش :
چگونه می توان یکی از یاران امام حسین (علیه السلام) و حتی از یاران امام زمان (عجل الله فرجه) بود؟
پاسخ :
پیش از آنکه به تفصیل پاسخ سؤال مورد نظر بپردازیم، توضیح یک نکتة اساسی که پاسخ اجمالی سؤال نیز در آن نهفته است، لازم است: انسان اگر بخواهد به عضویت هر گروه و یا اجتماعی در بیاید و به عنوان یک عضو پذیرفته بشود، باید شرایط حاکم بر آن گروه و یا اجتماع را بپذیرد و به اساسنامة آنها عمل نماید. این یک اصل مسلّم و پذیرفته شده در اجتماعات بشری و عرف جهانی محسوب می شود که انکار آن بمنزلة انکار یک امر بدیهی می باشد، مثلاً به عنوان نمونه یک دانش آموز را اگر در نظر بگیریم، وقتی می تواند یک عضو موفّق و فعال در مدرسه باشد که بر اساس شرایط حاکم بر مدرسه ای که در آن درس می خواند پای بند و به خوبی عمل می کند. در مسائل دینی نیز به طور کلی انسانی که می خواهد در زمرة دینداران و افراد وارسته و خدا جوی باشد. باید به اساسنامه ای که بر جامعة دینی و افراد دیندار و اولیاء خدا حاکم است، پای بند بوده و به دقت عمل نماید. و به عبارت دیگر کسی که می خواهد خدائی باشد باید رنگ خدایی به خود بگیرد تا همرنگ بندگان خدا و اولیاء خدا گردیده و به عضویت آن جمع نورانی پذیرفته شود، و لذا خدای متعال در کتاب آسمانی خود قرآن می فرماید: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً»[1] پیام آیه کریمه این است که هر کس می خواهد در زمرة بندگان خدا در بیاید و خدائی شود، باید رنگ خدا به خود بگیرد، یعنی همرنگ جامعة اسلامی و بندگان خدا بشود، و در سورة مبارکة فرقان خصوصیات و شرایط حاکم و ویژگی هایی که انسان های خدا جوی و بندگان خدا باید داشته باشند، را بیان می کند و می فرماید: «و بندگان خدای رحمان آنان هستند که بر روی زمین با فروتنی راه می روند و هرگاه مردم جاهل به آنها خطاب (و عتابی) کنند با سلامت نفس (زبان خوش) جواب دهند و آنان هستند که شب را به سجده و قیام و نماز برای رضای خدا روز کنند، و آنان هستند که دائم به دعا و تضرّع گویند پروردگارا عذاب جهنم را از ما بگردان... . و آنان هستند که هنگام انفاق (و بخشش) به مسکینان اسراف نکرده و بخل هم نورزند، بلکه در احسان، میانه رو و معتدل باشند، و آنان هستند که با خدای یکتا کسی را شریک نمی خوانند، و نفس محترمی را که خدا حرام کرده به قتل نمی رسانند، و هرگز گرد عمل زنا نمی گردند، .... و آنان هستند که به ناحق شهادت ندهند، و هرگاه به عمل لغوی (از مردم هرزه) بگذرند، بزرگوارانه از آن درگذرند، و آنان هستند که هنگام دعا با خدای خود گویند: پروردگارا ما را از همسران مان فرزندانی عطا فرما که (خلف صالح) و مایة چشم روشنی ما باشند، و ما را (سرخیل پاکان و) پیشوای اهل تقوی قرار ده، چنین بندگانی (که اوصاف شان ذکر شد) به پاداش، صبرشان در راه عبادت (و بندگی) غرفه های بهشت و قصرهای بهشتی، یابند که در آنجا با تحیّت و سلام (شادمانی) یکدیگر را ملاقات کنند.»[2] پس اجمالاً باید بدانیم که هر کس می خواهد جزء بندگان صالح خداوند که همان پیروان مؤمن و مخلص ائمه اطهار ـ علیهم السلام ـ می باشند، باشد. باید دارای این اوصافی باشد که خدای متعال در قرآن کریم به سرفصل های آن اشاره فرموده است، و بدون تردید کسانی که دارای این اوصاف باشند در زمرة بندگان خوب الهی و یاران رسول خدا و ائمه اطهار خواهند بود انشاء الله تعالی زیرا آن بزرگواران را در اقامة دین و توسعه و تحکیم احکام الهی یاری نموده اند.
پاسخ سؤال مورد نظر روشن گردید ولی با وجود این برای تفصیل بیشتر در خصوص اینکه انسان چگونه می تواند جزء یاران امام حسین ـ علیه السلام ـ و امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه ـ بشود به ذکر دو حدیث از معصومین ـ علیهم السلام ـ اشاره می کنیم.
الف: «از امام باقر ـ علیه السلام ـ نقل شده که فرمود: هرکه زیارت کند امام حسین بن علی ـ علیهما السلام ـ را در روز دهم محرم (عاشورا) تا آنکه نزد قبر آن حضرت گریان شود ملاقات کند خدا را در روز قیامت با ثواب دو هزار حج و دو هزار عمره و دو هزار جهاد که ثواب آنها مثل ثواب کسی باشد که حج و عمره و جهاد کند در خدمت رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و ائمه طاهرین ـ علیهم السلام ـ (و اگر در روز عاشورا در کربلا نباشد و در شهرهای دیگر بوده و نتواند به کربلا برود) بیرون رود به صحرا یا بالای بام خانة خود و اشارتی کند به سوی آن حضرت به سلام و کوشش کند در نفرین کردن قاتلان امام حسین ـ علیه السلام ـ و بعد از آن دو رکعت نماز کند (یعنی زیارت عاشورا را بخواند و بعد از آن دو رکعت نماز نماید)... پس به درستی که هرگاه گفتی این قول را (زیارت عاشورا را خواندی) به تحقیق که دعا کرده ای به آن چیزی که دعا می کند به آن، زائر آن حضرت از ملائکه و بنویسد خداوند از برای تو صد هزار هزار درجه و بوده باشی مثل کسی که شهید شده باشد با امام حسین ـ علیه السلام ـ ، تا مشارکت کنی ایشان را در درجات ایشان و شناخته نشوی مگر در جملة شهیدانی که شهید شده اند با آن حضرت و نوشته شود برای تو ثواب زیارت هر پیغمبر و رسولی و ثواب زیارت هر که زیارت کرده حسین ـ علیه السلام ـ را از روزی که شهید شده است».[3] بنابر این بر اساس این حدیث شریف یکی از راه هایی که بخواهیم جزء یاران امام حسین ـ علیه السلام ـ محسوب بشویم مداومت بر خواندن زیارت عاشورا می باشد البته با رعایت شرایط و آداب دیگری که به بخشی از آن با استفاده از آیات قرآن کریم اشاره گردید.
ب: از امام صادق ـ علیه السلام ـ نقل شده که فرمود: «آیا خبر بدهم شما را به چیزی که خدا هیچ عملی را از شما بدون آن (و جدا از آن) قبول نمی کند؟.... آن (چیز) شهادت به یگانگی خدا و رسالت پیامبر ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ و اقرار (و اعتراف) به اوامر و دستورات خدا و ولایت ما (اهل بیت) و بیزاری از دشمنان ما امامان خاص (دوازده گانه) و تسلیم بودن در برابر ما، و ورع و اجتهاد (پرهیزگاری و کوشش در عبادت و بندگی خدا) و طمأنینه (اطمینان به درستی راه ما) و انتظار قائم ـ علیه السلام، می باشد.... به درستی که ما را دولتی است که هرگاه خدا بخواهد آن را خواهد آورد، و هرکس اصرار دارد (و دوست دارد) که از یاران حضرت قائم بشود، پس باید انتظار بکشد، و کارهایش را بر اساس پرهیزکاری انجام دهد و برای بدست آوردن اخلاق نیکو (و خودسازی) بکوشد، (هرکس چنین کند) جزء منتظران قائم (علیه السلام) خواهد بود. و اگر بمیرد قبل از آنکه امام زمان ـ عجل الله فرجه ـ ظهور نماید، اجر و پاداش کسی را دارد که آن حضرت را درک نموده.... منتظر باشید خوشا به حال شما ای گروهی که مورد رحمت خدائید.»[4]
منابع بیشتر برای مطالعه:
1ـ منتخب الاثر، لطف الله صافی گلپایگانی.
2ـ موعود امّم، شیخ عباس شیخ الرئیس.
3ـ یکتای محبّت، محمدی ری شهری.
پاورقی ها:
[1] . بقره / 138.
[2] . فرقان / 63 تا 75.
[3] . مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی(ره)، ص 832ـ 833.
[4] . منتخب الاثر، آیت الله صافی گلپایگانی، ص 631.
منبع: اندیشه قم
پیش از آنکه به تفصیل پاسخ سؤال مورد نظر بپردازیم، توضیح یک نکتة اساسی که پاسخ اجمالی سؤال نیز در آن نهفته است، لازم است: انسان اگر بخواهد به عضویت هر گروه و یا اجتماعی در بیاید و به عنوان یک عضو پذیرفته بشود، باید شرایط حاکم بر آن گروه و یا اجتماع را بپذیرد و به اساسنامة آنها عمل نماید. این یک اصل مسلّم و پذیرفته شده در اجتماعات بشری و عرف جهانی محسوب می شود که انکار آن بمنزلة انکار یک امر بدیهی می باشد، مثلاً به عنوان نمونه یک دانش آموز را اگر در نظر بگیریم، وقتی می تواند یک عضو موفّق و فعال در مدرسه باشد که بر اساس شرایط حاکم بر مدرسه ای که در آن درس می خواند پای بند و به خوبی عمل می کند. در مسائل دینی نیز به طور کلی انسانی که می خواهد در زمرة دینداران و افراد وارسته و خدا جوی باشد. باید به اساسنامه ای که بر جامعة دینی و افراد دیندار و اولیاء خدا حاکم است، پای بند بوده و به دقت عمل نماید. و به عبارت دیگر کسی که می خواهد خدائی باشد باید رنگ خدایی به خود بگیرد تا همرنگ بندگان خدا و اولیاء خدا گردیده و به عضویت آن جمع نورانی پذیرفته شود، و لذا خدای متعال در کتاب آسمانی خود قرآن می فرماید: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً»[1] پیام آیه کریمه این است که هر کس می خواهد در زمرة بندگان خدا در بیاید و خدائی شود، باید رنگ خدا به خود بگیرد، یعنی همرنگ جامعة اسلامی و بندگان خدا بشود، و در سورة مبارکة فرقان خصوصیات و شرایط حاکم و ویژگی هایی که انسان های خدا جوی و بندگان خدا باید داشته باشند، را بیان می کند و می فرماید: «و بندگان خدای رحمان آنان هستند که بر روی زمین با فروتنی راه می روند و هرگاه مردم جاهل به آنها خطاب (و عتابی) کنند با سلامت نفس (زبان خوش) جواب دهند و آنان هستند که شب را به سجده و قیام و نماز برای رضای خدا روز کنند، و آنان هستند که دائم به دعا و تضرّع گویند پروردگارا عذاب جهنم را از ما بگردان... . و آنان هستند که هنگام انفاق (و بخشش) به مسکینان اسراف نکرده و بخل هم نورزند، بلکه در احسان، میانه رو و معتدل باشند، و آنان هستند که با خدای یکتا کسی را شریک نمی خوانند، و نفس محترمی را که خدا حرام کرده به قتل نمی رسانند، و هرگز گرد عمل زنا نمی گردند، .... و آنان هستند که به ناحق شهادت ندهند، و هرگاه به عمل لغوی (از مردم هرزه) بگذرند، بزرگوارانه از آن درگذرند، و آنان هستند که هنگام دعا با خدای خود گویند: پروردگارا ما را از همسران مان فرزندانی عطا فرما که (خلف صالح) و مایة چشم روشنی ما باشند، و ما را (سرخیل پاکان و) پیشوای اهل تقوی قرار ده، چنین بندگانی (که اوصاف شان ذکر شد) به پاداش، صبرشان در راه عبادت (و بندگی) غرفه های بهشت و قصرهای بهشتی، یابند که در آنجا با تحیّت و سلام (شادمانی) یکدیگر را ملاقات کنند.»[2] پس اجمالاً باید بدانیم که هر کس می خواهد جزء بندگان صالح خداوند که همان پیروان مؤمن و مخلص ائمه اطهار ـ علیهم السلام ـ می باشند، باشد. باید دارای این اوصافی باشد که خدای متعال در قرآن کریم به سرفصل های آن اشاره فرموده است، و بدون تردید کسانی که دارای این اوصاف باشند در زمرة بندگان خوب الهی و یاران رسول خدا و ائمه اطهار خواهند بود انشاء الله تعالی زیرا آن بزرگواران را در اقامة دین و توسعه و تحکیم احکام الهی یاری نموده اند.
پاسخ سؤال مورد نظر روشن گردید ولی با وجود این برای تفصیل بیشتر در خصوص اینکه انسان چگونه می تواند جزء یاران امام حسین ـ علیه السلام ـ و امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه ـ بشود به ذکر دو حدیث از معصومین ـ علیهم السلام ـ اشاره می کنیم.
الف: «از امام باقر ـ علیه السلام ـ نقل شده که فرمود: هرکه زیارت کند امام حسین بن علی ـ علیهما السلام ـ را در روز دهم محرم (عاشورا) تا آنکه نزد قبر آن حضرت گریان شود ملاقات کند خدا را در روز قیامت با ثواب دو هزار حج و دو هزار عمره و دو هزار جهاد که ثواب آنها مثل ثواب کسی باشد که حج و عمره و جهاد کند در خدمت رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و ائمه طاهرین ـ علیهم السلام ـ (و اگر در روز عاشورا در کربلا نباشد و در شهرهای دیگر بوده و نتواند به کربلا برود) بیرون رود به صحرا یا بالای بام خانة خود و اشارتی کند به سوی آن حضرت به سلام و کوشش کند در نفرین کردن قاتلان امام حسین ـ علیه السلام ـ و بعد از آن دو رکعت نماز کند (یعنی زیارت عاشورا را بخواند و بعد از آن دو رکعت نماز نماید)... پس به درستی که هرگاه گفتی این قول را (زیارت عاشورا را خواندی) به تحقیق که دعا کرده ای به آن چیزی که دعا می کند به آن، زائر آن حضرت از ملائکه و بنویسد خداوند از برای تو صد هزار هزار درجه و بوده باشی مثل کسی که شهید شده باشد با امام حسین ـ علیه السلام ـ ، تا مشارکت کنی ایشان را در درجات ایشان و شناخته نشوی مگر در جملة شهیدانی که شهید شده اند با آن حضرت و نوشته شود برای تو ثواب زیارت هر پیغمبر و رسولی و ثواب زیارت هر که زیارت کرده حسین ـ علیه السلام ـ را از روزی که شهید شده است».[3] بنابر این بر اساس این حدیث شریف یکی از راه هایی که بخواهیم جزء یاران امام حسین ـ علیه السلام ـ محسوب بشویم مداومت بر خواندن زیارت عاشورا می باشد البته با رعایت شرایط و آداب دیگری که به بخشی از آن با استفاده از آیات قرآن کریم اشاره گردید.
ب: از امام صادق ـ علیه السلام ـ نقل شده که فرمود: «آیا خبر بدهم شما را به چیزی که خدا هیچ عملی را از شما بدون آن (و جدا از آن) قبول نمی کند؟.... آن (چیز) شهادت به یگانگی خدا و رسالت پیامبر ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ و اقرار (و اعتراف) به اوامر و دستورات خدا و ولایت ما (اهل بیت) و بیزاری از دشمنان ما امامان خاص (دوازده گانه) و تسلیم بودن در برابر ما، و ورع و اجتهاد (پرهیزگاری و کوشش در عبادت و بندگی خدا) و طمأنینه (اطمینان به درستی راه ما) و انتظار قائم ـ علیه السلام، می باشد.... به درستی که ما را دولتی است که هرگاه خدا بخواهد آن را خواهد آورد، و هرکس اصرار دارد (و دوست دارد) که از یاران حضرت قائم بشود، پس باید انتظار بکشد، و کارهایش را بر اساس پرهیزکاری انجام دهد و برای بدست آوردن اخلاق نیکو (و خودسازی) بکوشد، (هرکس چنین کند) جزء منتظران قائم (علیه السلام) خواهد بود. و اگر بمیرد قبل از آنکه امام زمان ـ عجل الله فرجه ـ ظهور نماید، اجر و پاداش کسی را دارد که آن حضرت را درک نموده.... منتظر باشید خوشا به حال شما ای گروهی که مورد رحمت خدائید.»[4]
منابع بیشتر برای مطالعه:
1ـ منتخب الاثر، لطف الله صافی گلپایگانی.
2ـ موعود امّم، شیخ عباس شیخ الرئیس.
3ـ یکتای محبّت، محمدی ری شهری.
پاورقی ها:
[1] . بقره / 138.
[2] . فرقان / 63 تا 75.
[3] . مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی(ره)، ص 832ـ 833.
[4] . منتخب الاثر، آیت الله صافی گلپایگانی، ص 631.
منبع: اندیشه قم
