پرسش :
به چه دلیل به حضرت عباس(علیه السلام) ابوالفضل می گویند در این ارتباط اگر روایتی وجود دارد بنویسید؟
پاسخ :
ابوالفضل کنیه حضرت عباس بن علی علیهما السلام است. در عرب رائج است که شخص را علاوه بر نام، لقب و کنیه به او می دهند، گاهی لقب و کنیه را به خاطر برخی از خصوصیات ذاتی به وی می دهند و گاهی کنیه را به خاطر فرزند و یا نام یکی از فرزندان به او می دهند. مثلاً ابوالحسن یعنی پدر حسن، ابو عبدالله یعنی پدر عبدالله، ابوالفضل یعنی پدر فضل و فضل به معنی دانائی و برتری می باشد. درباره کنیه حضرت عباس سلام الله علیه احتمالاً به این خاطر کنیه را به آن حضرت داده اند که دارای امتیازات و برتری های ذاتی بوده که ویژگی های او همگان را به تعجب وا می داشت از این جهت گاهی ابوالفضائل نیز گفته اند به معنای صاحب فضایل، بنابراین حضرت عباس صاحب فضل بوده که به آن حضرت این کنیه را داده اند، چون حضرتش از دانش، و هوش، فهم و دقت و کمال و ادب و شجاعت و ایثار و ... در حد بسیار برجسته ای برخوردار بود ، از این جهت به او ابوالفضل می گفتند یعنی صاحب برتری و امتیازات عالیه ی انسانی و برخوردار از آن فضلی که او را از دیگران ممتاز می نمود.
علاوه بر آن حضرت عباس علیه السلام فرزندی بنام فضل نیز داشت که به خاطر آن ، کنیه ابوالفضل به او می دادند «پدر فضل». نام فرزند دیگر ایشان عبیدالله بود.
امام سجاد علیه السلام می فرماید: عمویم عباس را خدا رحمت کند که در راه برادرش ایثار نمود و دو دستش را در این راه از دست داد.
منابع بیشتر برای مطالعه:
چهره درخشان ابوالفضل العباس، نوشته ی علی ربانی خلخالی.
منبع: اندیشه قم
ابوالفضل کنیه حضرت عباس بن علی علیهما السلام است. در عرب رائج است که شخص را علاوه بر نام، لقب و کنیه به او می دهند، گاهی لقب و کنیه را به خاطر برخی از خصوصیات ذاتی به وی می دهند و گاهی کنیه را به خاطر فرزند و یا نام یکی از فرزندان به او می دهند. مثلاً ابوالحسن یعنی پدر حسن، ابو عبدالله یعنی پدر عبدالله، ابوالفضل یعنی پدر فضل و فضل به معنی دانائی و برتری می باشد. درباره کنیه حضرت عباس سلام الله علیه احتمالاً به این خاطر کنیه را به آن حضرت داده اند که دارای امتیازات و برتری های ذاتی بوده که ویژگی های او همگان را به تعجب وا می داشت از این جهت گاهی ابوالفضائل نیز گفته اند به معنای صاحب فضایل، بنابراین حضرت عباس صاحب فضل بوده که به آن حضرت این کنیه را داده اند، چون حضرتش از دانش، و هوش، فهم و دقت و کمال و ادب و شجاعت و ایثار و ... در حد بسیار برجسته ای برخوردار بود ، از این جهت به او ابوالفضل می گفتند یعنی صاحب برتری و امتیازات عالیه ی انسانی و برخوردار از آن فضلی که او را از دیگران ممتاز می نمود.
علاوه بر آن حضرت عباس علیه السلام فرزندی بنام فضل نیز داشت که به خاطر آن ، کنیه ابوالفضل به او می دادند «پدر فضل». نام فرزند دیگر ایشان عبیدالله بود.
امام سجاد علیه السلام می فرماید: عمویم عباس را خدا رحمت کند که در راه برادرش ایثار نمود و دو دستش را در این راه از دست داد.
منابع بیشتر برای مطالعه:
چهره درخشان ابوالفضل العباس، نوشته ی علی ربانی خلخالی.
منبع: اندیشه قم
