پرسش :

اگر دو نفر راجع به معامله‏اى گفتگو کرده و به توافق برسند و مشترى مبلغى را به عنوان بیعانه به فروشنده بپردازد و راجع به آن، سند کتبى تنظیم کنند و در آن شرط نمایند که اگر یکى از آنان از تمام کردن معامله خوددارى کند باید مبلغى به دیگرى بپردازد، آیا این مدرک به تنهایى به عنوان سند بیع محسوب مى‏شود؟ به این معنا که مجرّد توافق و اراده طرفین بر انجام بیع، براى انعقاد و تحقّق آثار آن کافى باشد تا اینکه اگر یکى از آنان از قطعى کردن معامله خوددارى کند، طرف دیگر حق داشته باشد او را ملزم به عمل به شرط نماید؟

پاسخ :
مجرّد قصد بیع یا توافق بر آن و یا وعده انجام آن هرچند با نوشتن سند کتبى راجع به آن همراه باشد، بیع محسوب نمى‏شود و براى تحقّق آن هم کافى نیست و شرط هم تا در ضمن عقد و معامله نباشد و یا عقد مبتنى بر آن منعقد نشود اثرى ندارد، بنا بر این تا بیع و نقل و انتقال بر وجه صحیح شرعى منعقد نشود، هیچ‌یک از طرفین نسبت به طرف دیگر از جهت توافق و وعده انجام معامله، حقّى پیدا نمى‏کنند.
منبع : رساله اجوبة الاستفتائات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای مدظله العالی