برنامه‌ریزی برای پرکردن اوقات فراغت (بخش دوم)

در برنامه‌ ریزى اوقات فراغت و اجراء آن وظایف و مسئولیت‌ها باید مشخص گردد و هر کس موظف است وظایف محوله را خود انجام داده، احساس مسئولیت نماید و براى یکدیگر احترام قائل شوند.
 

برنامه‌ ریزى براى اوقات فراغت همانند برنامه‌ ریزى‌هائى که در زمینه‌ هاى دیگر صورت مى‌پذیرد نوعى فرآیند هدف‌ دار است.
 

در یک برنامه‌ریزى دقیق براى اوقات فراغت باید به نقش نیازها توجه نماییم. آنچه که در برنامه اوقات فراغت آورده مى‌شود باید جوابگوى نیاز طبیعى و معمولى نوجوان باشد و او را از مسیر طبیعى زندگى منحرف نسازد. مثلاً اگر دختر ۱۵ ساله‌اى علاقه‌مند به شرکت در فعالیت‌هاى گروهى سالم است این علاقه ناشى از نیاز به تعلق داشتن به گروه مى‌باشد که یک نیاز طبیعى است و باید از نیازهاى کاذب و تمایلات نامطلوب منفک گردد پس در برنامه‌ ریزی، این مهم باید در نظر گرفته شود.
 

در برنامه‌ریزى اوقات فراغت، اولویت‌ها باید مورد توجه قرار گیرد. نیازها براساس درجه اهمیت آن ها برآورده شوند. اگر در خانواده‌اى نیازهاى اولیه و اساسى نوجوان از قبیل خوراک و پوشاک هنوز برآورده نشده است درست به‌نظر نمى‌رسد که هزینه زیادى صرف خریدن دوربین فیلمبردارى شود و یا اگر نوجوانى نیاز به کلاس‌هاى کمک‌آموزشى دارد و از لحاظ درسى لازم است که زمانى را به غیر از ساعات موظف خود به درس خواندن بپردازد درست آن است که اولویت اول به این مهم، اختصاص یابد و وقت کمترى را صرف تماشاى سریال‌هاى تلویزیونى نماید. در هر صورت، باید به این نکته توجه داشته باشیم که حتماً فعالیت‌هاى مناسب و مفرح را در اوقات فراغتى هرچند کوتاه، در برنامه زندگى خود لحاظ نمایند و در اوقات فراغت به کیفیت تأثیرپذیرى فعالیت بر بهداشت روانى توجه داشته باشیم.
 

در برنامه‌ریزى اوقات فراغت، باید از امکانات موجود استفاده بهینه را به عمل آورد. هر نوجوانى و یا هر خانواده‌اى در برنامه‌ ریزى اوقات فراغت، چنانچه امکانات موجود را در نظر نگیرد و بخواهد به بلند پروازى‌هاى جاه‌طلبانه جامه عمل بپوشاند در واقع به بروز توقعات نابه‌جا کمک کرده است. اما این بدان معنى نیست که والدین توجهى به اوقات فراغت و خواسته‌هاى معقول فرزندان خود نداشته باشند بلکه همان‌ طورى که قبلاً اشاره شد بهتر است والدین سرگرمى را جزء نیازهاى فرزندان تلقى نموده، برنامه‌ ریزى‌هاى شایسته‌ اى در این زمینه انجام دهند.
 

برنامه اوقات فراغت باید به‌ گونه‌اى طرح‌ریزى شود که در آن از نظریات افراد شرکت‌کننده در برنامه‌ ریزى استفاده شود. همچنین برنامه باید به نوعى جوابگوى خواست‌هاى معقول و منطقى آنها باشد. در غیر این صورت یک برنامه تحمیلى ارائه خواهد شد و به‌جاى این که فعالیت‌هاى خاص فرح‌بخش تلقى گردد، عذاب‌آور و فشارزا خواهد بود. مثلاً چنانچه برنامه‌ریزى اوقات فراغت یک نوجوان شرکت در جشنى باشد که مورد علاقه او نیست، و در برنامه فعالیت‌هائى مثل ورزش و یا هنر حذف شود این خود نمونه یک برنامه تحمیلى تلقى مى‌شود و اضطراب و بى‌قرارى‌هاى احتمالى یک نوجوان را از بین خواهد برد.
 

در برنامه‌ ریزى اوقات فراغت و اجراء آن وظایف و مسئولیت‌ها باید مشخص گردد و هر کس موظف است وظایف محوله را خود انجام داده، احساس مسئولیت نماید و براى یکدیگر احترام قائل شوند.
 

کسانى که براى امورى دست به برنامه‌ریزى مى‌زنند باید اتفاقات احتمالى را با آینده‌نگرى خاص پیش‌بینى نمایند. معمولاً نوجوانان به خطرات احتمالى فکر نمى‌نمایند و تصور مى‌کنند که خود و تنهائى قادر به حمل تمام مشکلات هستند چناچه براى موارد احتمالى پیش‌بینى‌هاى لازم انجام نگیرد ممکن است نوجوان از خود رفتارهاى پرخاشگرانه، سازش نایافته و ناپسند اجتماعى بروز دهد. در چنین مواقعى لازم است والدین خطرات و موانع احتمالى را به فرزندان خود متذکر شوند و آن ها را در زمینه آینده‌نگرى و امکان وقوع موانع احتمالى آموزش دهند.

منبع: سایت تبیان