اسکار ورنر

 Werner, Oskar                        

بازيگر (1922، وين - اتريش؛ 1984)

با نام اسکار يوزف بشلايسماير به دنيا آمد. از دوره ي دبيرستان جلوي دوربين مي رفت و هم زمان آموزش بازيگري مي ديد. از اوايل دهه ي 1940 به طور حرفه اي روي صحنه رفت. طي جنگ جهاني دوم با وجود خدمت در ارتش (به خاطر جراحت هايي که بر اثر بمباران نصيبش شده بود) به کار بازيگري هم چنان ادامه داد. از سال 1948 در سينما نقش هاي اصلي را به عهده گرفت. در حالي که به تآتر نيز هم چنان مي پرداخت و با اجرايي از هملت (1951) به شهرت رسيد. تا اين که با فيلم لولا مونتز مورد توجه قرار گرفت. در دهه ي 1960 با ژول وژيم در زمره ي ستارگان سينماي اروپا به شمار آمد. براي کشتي احمق ها کانديداي دريافت اسکار بهترين بازيگر نقش اول شد. همسرش، اليزابت کالينا (1944-1952)، نيز بازيگر بود. بر اثر سکته ي قلبي درگذشت.

افتخار ورنر به کمي حضور در فيلم ها و زيادي نقش هايي بود که از پذيرفتن شان سرباز زده بود. پس از موفقيت در کشتي احمق ها، تلاش کرد با حضور در توليدات انگليسي مثل جاسوسي که دوباره وارد گود شد. فارنهايت 451 و کفش هاي ماهي گير مورد توجه هاليوود واقع شود تا بتواند قدرت انتخاب بهتري در نقش ها داشته باشد. اما فارنهايت 451 پايان هم کاري اش با فرانسوا تروفو را رقم زد (تروفو خاطراتش از اختلافاتش با ورنر را در حين توليد فيلم در کايه دو سينما منتشر کرد). شهرتش بيش تر حاصل نقش هاي تراژيک بود، و به خاطر اداي نرم کلمات، کشيدن سيلاب ها و تأکيد بر مکث هاي پياپي در حين گفتن جملات، سبک بازيگري منحصر به فردي را بنيان نهاد.

از فيلم ها: 1948 - فرشته با شيپور (هارتل)؛ 1950 - لبخندي در توفان (شانا)؛ 1951 - تصميم پيش از سپيده دم (ليتواک)؛ 1955 - ده روز آخر (پابست)، لولا مونتز (ماکس اوفولس)، موتسارت (هارتل)؛ 1961 - ژول و ژيم (تروفو)؛ 1965 - کشتي احمق ها (کريمر)؛ 1966 - جاسوسي که دوباره وارد گود شد (ريت)، فارنهايت 451 (تروفو)؛ 1968 - کفش هاي ماهي گير (م. آندرسن)، ماجراي عاشقانه (بيلينگتن)؛ 1976 - سفر لعنت شدگان (رُزنبرگ).