کاوه خداشناس
زندگی هنری
کاوه در یک خانواده تهرانی که اصالت دماوندی دارند به دنیا آمده. او فرزند سوم از خانواده‌ای است که پنج پسر دارد. پدرش اهل ذوق است و برادرانش اهل موسیقی و فرهنگ هستند. کاوه دیپلم تجربی دارد و دانش‌آموخته دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران مرکز در رشته نمایش است. از اساتید او هم می‌توان حمید سمندریان و فردوس حاجیان را نام برد. او تجربه موسیقی، عکاسی، نقد هنری و دستیاری کارگردان را در کارنامه خود دارد. کاوه قبل از دوران دانشجویی فعالیت دراماتیک خود را سال ۱۳۷۸ با بازی در نمایش هدهد به کارگردانی منصور خلج آغاز کرد و بعدها با گروه‌های دانشجویی همکاری نمود. پس از آن در سال ۱۳۸۲ با بازی در فیلم سینمایی خداحافظ رفیق به کارگردانی بهزاد بهزادپور به سینما راه یافت.
کارنامه هنری
سینمایی
خداحافظ رفیق (اپیزود اول) (۱۳۸۲ بهزاد بهزادپور)
بابا عزیز (۱۳۸۲ محمدناصر خمیر)
معراجی‌ها (۱۳۹۲)
تلویزیونی
برادر (۱۳۹۵ جواد افشار)
همه خانواده من (۱۳۹۱)
دولت مخفی (۱۳۹۱)[۳]
عملیات ۱۲۵ (فصل ۳)[۴] (۱۳۹۰)
عملیات ۱۲۵ (فصل ۲) (۱۳۸۸)
عملیات ۱۲۵ (فصل ۱) (۱۳۸۶)
رستگاران (۱۳۸۸ سیروس مقدم)
پول کثیف
بانو
شب مهتاب
آسمان همیشه ابری نیست (۱۳۸۹، سعید عالم‌زاده)
شاید برای شما هم اتفاق بیافتد
معراجی‌ها
تله
راکب
چشم به راه
این هفت نفر
تئاتر
هدهد (۱۳۷۷ کارگردان منصور خلج)
قمر در عقرب (۱۳۷۸ کارگردان شهره لرستانی)
حسرت، آرزو، رؤیا (۱۳۷۸ کارگردان مهدی هاشمی)
مقام استادی (۱۳۸۲ کارگردان جلال تهرانی)
الاویاتان (۱۳۸۷)
گالیله (۱۳۸۸داریوش فرهنگ)
آرامش از نوعی دیگر (۱۳۸۱ نویسنده یون فوسه و کارگردان رضا گوران)
شب آوازهایش را می‌خواند (۱۳۸۱رضا گوران)
تنهایی یک زن در نیاوران (۱۳۹۲ به نویسندگی نوشین تبریزی و کارگردانی سیدعلی هاشمی)
پاره‌های ساده (۱۳۹۶ به نویسندگی مهدی میرمحمدی به کارگردانی سیدعلی هاشمی)
مستند
سکه از ضرب افتاده گویندهٔ نریشن(۱۳۸۳ نویسنده و کارگردان علیرضا حبیبی)
گنجینه‌های ماندگار گویندهٔ نریشن و دستیار کارگردان(۱۳۸۶ نویسنده و کارگردان علیرضا حبیبی)
جوایز
جایزه دوم بهترین بازیگر مرد از جشنواره تئاتر دانشجویی فجر بابت بازی در نمایش شب آوازهایش را می‌خواند(۱۳۸۱رضا گوران)
