آمنه بیگم مجلسی

(س یازدهم و دوازدهم ق)، عالم، محدث و فقیه. وى بزرگ‏ترین دختر از چهار دختر ملا محمدتقى مجلسى و خواهر ملا محمدباقر مجلسى بود. آمنه بیگم هم صاحب جمال بود و هم نمونه كمال. از آنجا كه در خانواده‏اى عالم و فاضل پرورش یافته بود و مدارج ترقى را تا درجه‏ى اجتهاد به سرعت پیمود. با ملا محمدصالح مازندرانى وصلت كرد. میرزا عبداللَّه افندى در «ریاض العلماء» نقل مى‏كند كه شنیده‏ایم همسرش با همه‏ى فضل و دانشى كه دارد از او استفسار مى‏كند». از آن جمله در حل مشكلات «قواعد الاحكام» علامه حلى با شوهرش همكارى داشت. در «ریاحین الشریعه» به استناد یك نسخه‏ى خطى «ریاض العلماء» دو اثر به آمنه‏بیگم نسبت مى‏دهد: «شرح الفیه‏ى ابن‏مالك» و «شرح شواهد سیوطى» كه در ریحانه نیز به این دو كتاب اشاره شده است. مؤلف «ریاض الجنه» نیز مى‏نویسد كه وى كتابى بسیار خوب در فقه، تا باب عبادت، تألیف كرده است؛ علاوه بر این در گردآورى اخبار بعضى از مجلدات «بحارالانوار» به برادرش نیز كمك مى‏كرده است. وى مادر فرزندان عالمى است كه از خاندان آنها تاكنون دهها مجتهد مرجع تقلید و دانشمند بلند آوازه‏ى دینى برخاسته است. تاریخ فوت آمنه‏بیگم مشخص نیست. به نوشته‏ى مؤلف «ریحانه» مرقد وى در تخت‏فولاد اصفهان است، ولى برخى احتمال مى‏دهند كه یكى از قبرهاى واقع در بقعه‏ى علامه مجلسى كه اشعارى هم بر روى آن نوشته شده متعلق به آمنه‏بیگم است. در برخى منابع نام او آمنه‏خاتون آمده.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.