عبدالنبی اراکی نجفی

(1378 -1308 ق)، فقیه و مجتهد. وى در اراك متولد شد. براى تحصیل به همدان رفت و پس از آن به اراك بازگشت و حدود چهار سال به تحصیل سطوح پرداخت و دو سال از حوزه‏ى درس آیت‏اللَّه آقانورالدین عراقى بهره جست. در 1327 ق به نجف رفت و از درس اصول آخوند ملامحمد كاظم خراسانى و چند سالى از درس فقه علامه‏ى یزدى استفاده كرد. وى همچنین شاگرد شریعت اصفهانى، آقا ضیاءالدین عراقى، آقا شیخ على قوچانى و آقا شیخ مهدى مازندرانى بود و در فقه و اصول از محضر آیت‏اللَّه نایینى نیز استفاده كرد. و مدتى در نجف، در مسجد هندى و مسجد شیخ مرتضى، تدریس كرد. بعد از آن براى مدت كمى به ایران آمد و پس از بازگشت به نجف، به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. آیت‏اللَّه اراكى در سال 1368 ق به ایران بازگشت و در اراك ساكن شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت تا سرانجام در شهر رى وفات یافت و در مسجد بالا سر قم به خاك سپرده شد. وى داراى 65 جلد تألیفات ارزنده است از جمله: «كنز مخفى»؛ «الغوالى اللآلى فى فروع العلم الاجمالى»؛ «روح الایمان»، در لزوم شناختن حقیقت انسان؛ «ارشاد الامة»؛ «اعلام الامامیة»؛ «ایقاظ البشر»؛ «ذخیرة العباد لیوم المعاد».

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.