ابوالحسن انگجی تبریزی
(1357 -1282 ق)، عالم، مجتهد و فقیه اصولى. در انگج، یكى از محلات تبریز، متولد شد. ادبیات فارسى و عربى و نجوم و حساب و فقه و اصول را در تبریز خواند و از محضر درس استادانى همچون آقامیر فتاح سرابى و میرزا محمود اصولى بهره گرفت. سپس در 1304 ق براى ادامهى تحصیلات به نجف رفت. در آنجا از حوزهى درس استدلالى فقهى و اصولى آقاشیخ محمدحسن مامقانى، فاضل ایروانى و حاج میرزا حبیباللَّه رشتى بهره جست. وى از همان هنگام كه آیرم، امیر لشكر رضاخان در تبریز شئونات اسلامى را زیر پا نهاد با مردم تبریز همصدا شد و نسبت به عمل آیرم اعتراض كرد. در قضیهى تغییر لباس نیز علیه رضاخان موضعگیرى كرد كه منجر به دستگیرى و تبعید او به سمنان شد. پس از بازگشت از تبعید به حوزهى درس خود پرداخت و كتابهایى نیز در زمینهى فقه و اصول تألیف كرد. از جمله آثار وى: «ازاحة الالتباس عن حكم المشكوك فیه من اللباس»؛ «رسالهى سؤال و جواب»؛ حاشیهى «رسائل» شیخ مرتضى انصارى؛ حاشیهى «ریاض»؛ حاشیهى «مكاسب» شیخ انصارى؛ «كتاب الارث»؛ «كتاب حج شرایع»؛ «كتاب الصلوة»؛ «كتاب الطهارة».[1]
مرحوم مغفور آیتاللَّه آقاى حاج میرزا ابوالحسن انگجى تبریزى از مجتهدین طراز اول ایران و یكى از مراجع احكام آذربایجان بوده كه در سال 1347 قمرى به واسطه انقلاب تبریز مسافرت به قم نموده و مدتى در آنجا توقف آنگاه به مشهد مقدس مشرف و حدود یك سال توقف سپس به خواهش دولت به تبریز مراجعت نمود مرحوم انگجى بنا به نقل علماء معاصرین و دیگران مردى محقق و مدقق و فقیهى اصولى و صاحب وقار و تمكین و متانت و ابهت كثیرالعلم و قلیل الكلام بود.
تولدش در سال 1282 قمرى در تبریز واقع شد و پس از بلوغ بتحصیل علوم عربیه و ادبیه و حساب و نجوم موفن گشته و فقه و اصول را از مرحوم حاج میرفتاح سرابى و میرزا محمود اصولى اخذ كرده و از خودش نقل است كه تمام قوانینالاصول میرزاى قمى را نزد مرحوم اصولى خوانده و در سال 1304 قمرى به نجف مشرف و تا دو سال از محضر مرحوم فاضل ایروانى و حاج میرزا حبیباللَّه رشتى و علامه مامقانى استفاده نموده آنگاه مراجعت به وطن كرده و به خدمات دینى از قبیل امر به معروف و نهى از منكر و اقامه جماعت و تدریس پرداخته و در امور دینى بسیار متصلب و خشن در ذات اللَّه بود و به هیچوجه در اداء وظائف شرعیه و حفظ حدود الهیه و ردع بدع مستحدثه مداهنه و مسامحه نداشت.
از آثار آن مرحوم است كتاب ازاحة الالتباس عن حكم المشكوك من اللباس كه در سال 1316 تألیف و طبع شده و نیز شرح كتاب حج شرایع و حاشیه بر كتاب ریاض، مرحوم علامه تهرانى در الذریعه ج 1 ص 526 كتاب آن مرحوم را ذكر كرده است.
داراى شش فرزند برومندند كه سه نفر آنان در سلك روحانیت و از علماء و فضلاء حوزه علمیه قم بودهاند كه ترجمه آنان خواهد آمد و سه نفر هم در رشته طب و از اطباء معروف تهران مىباشند.
وفاتش در سال 18 ذىالقعده سال 1357 واقع شد و استان آذربایجان و اكثر بلاد دیگر غریق بحر ماتم و سوك آن بزرگوار شدند والد ماجدشان مرحوم حاج میرزا محمد آقا معروف به شیخالشریعه از اجلاء علماء و اشراف تبریز بودند و این لقب را مرحوم مظفرالدین شاه قاجار با اعطاء یك حلقه انگشتر الماس به ایشان اهداء نمودند.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
